Wat een zenuwslopende uren waren dit.
Maar alles is goed gegaan, drain zit erin en ze hebben heel veel troep eruit weten te halen.
We zijn allemaal doodop, maar toos helemaal.
Alleen geeft ze niet toe aan haar moeheid
Aad ligt nu op bed, ik blijf op en dan ergens in de nacht doen we wisselen. Ze wilde haar een kap meegeven maar dat ding was zo groot dat past niet in de camper. Nu is het opletten dat ze er niet aan gaat zitten krabbelen.
Woensdag mag die drain eruit, tot die tijd spoelen en schoon houden. Extra antibiotica meegekregen en nu maar hopen dat het goed gaat.
Na die woensdag zouden we nog iets meer als een week vakantie hebben, maar misschien dat we wel naar huis gaan.
Eerst de komende dagen maar door zien te komen. Ik hoop toch zo dat ze zich morgen beter voelt.
Foto voor en na
