Een Hondenleven

Nanna schreef: 15 okt 2021, 11:35 Hier loopt juist de Deerhound te snuffelen als een meloet. Iedere vijf meter is het raak en dan liefst ook nog even pissen
De Puli’s snuffelen zo goed als nooit. Die zijn veel te druk met met elkaar spelen. Het herder-autisme komt daar dan wel weer tot uitdrukking door het feit dat ze nooit met andere honden willen spelen.

Finn is hier ook de grote snuffelaar. Meestal bemoeit Tess zich daar niet mee, maar wel als het anders is dan normaal. Van het pad af of iets aan zijn lichaamstaal dat verraad dat er iets leuks te ruiken is. Zelf heeft ze dat snuffelen ook echt moeten leren. Als pup deed ze het nooit. Dat heb ik bewust gedaan met koekjes strooien om haar wat meer te laten ontspannen buiten. Verder heeft ze dat van Finn geleerd, want we staan nogal vaak stil op wandelingen omdat hij moet snuffelen.
Met andere honden spelen is dan wel geweldig leuk. Dat moet wel matchen, want niet elke hond zit op haar spel te wachten

Ruimte voor eigen initiatief is inderdaad wel fijn, ook voor van die regeltypes. Maar vaak hebben die zo'n natuurlijke aanleg om iets met de baas te doen, dat eigen initiatief vaak inhoud je bemoeien met de baas of de andere honden. Dat is niet altijd leuk of praktisch, dus dan stuur je dat zodat het voor iedereen leuk is. Gelukkig zijn ze daarin ook goed te sturen en vinden ze het leuk om te doen. Het is niet voor niks dat bv. BC's nogal eens ontsporen wanneer ze bij mensen zitten die er niks mee doen.

Tess kent heel veel vrijheid en mij valt het niet altijd op dat ze zo van het regelen is. Maar dat is ze natuurlijk wel. Gaat Finn ergens van het pad om te snuffelen, komt ze als een speer terug om ook even te snuffelen. Op kruisingen blijft ze staan en kijkt me aan welke kant we op moeten. Sta ik stil om een foto te maken, staat ze in no time naast me. Ben ik boos op Finn, dan is zij ook boos op Finn (als ik daar niet op tijd een stokje voor steek). Ze luistert prima over het algemeen, maar ga ik alleen met haar lopen dan luistert ze zoveel beter. Dan merk je pas hoeveel tijd ze besteed aan het letten op Finn. Lopen we zonder Finn dan hoeft dat niet, dus kan die aandacht ook naar mij.
Maar dat strakke appèl heb ik er echt niet op staan, daar ben ik niet zo van en Tess ook niet. Zodra het streng wordt, haakt ze af. Hierkomen, zitten, aanlijnen en blijven zijn dingen die ze moet kunnen en die ze netjes en met plezier doet, maar af gaat ze bijvoorbeeld alleen voor een koekje, in andere gevallen doet ze alsof ze het commando nog nooit gehoord heeft Daar kan ik gelukkig om lachen, want zo is Finn bij elk commando dat ik geef
Het klopt ook wel dat ik zelf graag dingen regel mbt de honden, dus dan is het fijn als de hond ook een beetje schikt in dat geregel Niet van het pad de bosjes in, niet te ver vooruit, wachten als ik het zeg (bij onoverzichtelijke punten), niet je neus achterna. Zulke dingen worden gewoonte en dan hoef je steeds minder te regelen, omdat de hond toch wel weet wat de bedoeling is en sommige dingen van nature al doet (of niet doet). Tess is ook echt geen hond die aan m'n been plakt en vraagt wat we nu eens gaan doen. Los is voor haar lekker rennen en snuffelen en ondertussen houdt ze mij en Finn prima in de gaten, zonder dat het haar eigen lol en vrijheid belemmert. Al vindt mijn vader nog steeds dat ze erg belemmert wordt door mijn geregel Als ze in Zuid-Limburg eens een wildspoortje opsnuift en ik haar dan aanlijn. "Gun die hond toch ook haar lolletje". Uhm nee pap, dat gaan we niet doen, genoeg andere, veilige lolletjes.

Inge O schreef: 14 okt 2021, 13:18

Persistence schreef: 14 okt 2021, 13:01

Inge O schreef: 14 okt 2021, 12:54 Verder ben ik er voor wat mezelf betreft wel achter dat ik zó erg geen herdermens ben

Wat zijn voor jullie dan eigenschappen wat je niet trekt?

Ik zeg het nu even zwart-wit want natuurlijk geldt niet elke eigenschap voor elk individu, maar voor mij is de kans dat er een paar van die eigenschappen bijzitten te groot :

- het vreselijk bemoeierige (in een roedel dus ook naar andere honden toe), lopen regelen, o-ve-ral bij moéten zijn (dwangmatig vind ik het vaak) en dat dan vaak op een zenuwachtige manier (heen en weer lopen, piepen, aandacht eisen....)
- het altijd 'aan' staan en vaak bij vermoeden van actie of beginnen van actie alvast 30 bewegingen maken (flip flap, rondjes draaien, springen, rond de as tollen - noem maar op) : gék word ik daarvan
- te intens bezig willen/moeten zijn met de baas
- en bij honden met drijfgedrag mogen ze me in een dwangbuis afvoeren

Ik weet uiteraard dat het karakter van sommige rassen (en ook individuen) in die rasgroep daar erg kan van afwijken, maar goed, lijkt me dat we het in dit topic juist eerder hebben over de gemene deler.

En ook zeg ik nergens dat het vervelende honden zíjn, maar ik trek dat gedrag niet.

Hahaha precies de dingen die mij dan weer heel erg aanspreken aan de groep Zo zie je maar hoe smaken verschillen. Gelukkig maar.

Uhm ja, Belg dus Met groenendaeler op 1, tervueren op 2, mechelaar op 3 en laeken op 4.
Ik hou van hun gekke dingen. Andere mensen noemen het nerveus, ik noem het gek Natuurlijk zou ik op sommige momenten graag wat meer stabiliteit willen, maar het heeft ook wel zo zijn charmes als je ermee om kan gaan.