Een Hondenleven

EchoMira schreef: 07 mar 2026, 20:43

Flamme schreef: 06 mar 2026, 21:19 Ja ik denk dat ik weet wat je bedoeld,
Pro-actief en positief het heft in handen nemen. Ook al betekend dat naar huis gaan of omdraaien

Ja. Precies.
Je hoeft niet eens naar huis maar een opt-out. Gewoon echt iets anders dan de confrontatie naderen.
Terrierreutjes hebben het natuurlijk heel moeilijk met zwakte tonen dus je moet het verpakken en verstaan maar dan kun je toch echt wel samen iets anders gaan doen dan "wat er aan zit te komen".

Ik zou het de meeste mensen niet eens gaan uiteggen maar jij hebt wel een scherp observatievermogen en dan kun je daar wel mee werken.
Als je al afhaakt voor het uberhaupt spanning krijgt ben je er mooi weg mee.

Zeg @EchoMira,

Ik heb geen slagroomtruffels gebruikt maar wel een bus spuitslagroom haha.

En vanmorgen koos Kodi er uit zichzelf voor om na het zien van een hond (op wat afstand nog, dat wel) zich hoopvol om te draaien naar mij voor een lekker hapje!

Speeltjes, smeerkaas en paté deden de truc niet goed genoeg vond ik. Maar de slagroomspuit is blijkbaar Het Heiligdom.

Hij vindt andere honden wel leuk en speelt heel erg graag. Zowel met de anderen thuis als de honden op de dagopvang.
De hele dag rauzen, spelen en achter elkaar aanrennen.

Van mij hoeft hij overigens niet met vreemde honden te spelen. Vreemde mensen hoeft hij ook niks mee.
Maar ik gun hem dat hij het minder spannend vindt. Dan hoeft hij niet uit te vallen.

Ook bij bezoek, of als iemand lang stilstaat op straat is hij onzeker en blaf hij. Bezoek negeert hem en dan komt hij op z’n eigen tempo kennismaken. Dat gaat prima.

Het grootste “probleem” is dat ik buiten de wereld niet maakbaar kan maken voor hem.
Nu klinkt het heel zwaar, maar ik heb er eigenlijk wel vertrouwen in dat het nog verbeterd. Gewoon een lange adem en goed kijken wanneer de volgende stap gemaakt kan worden.

Oh ja, nog even een toevoeging.

Ik ben met hem op cursus.
Dat vindt hij superspannend maar ook leuk,
In een klein groepje met allemaal hondjes die ruimte nodig hebben,
We werken dus vooral aan samen bezig zijn terwijl de andere hondjes met hun baas aan het werken zijn. Dat gaat wonderbaarlijk goed. Maar dat komt door de voorspelbare setting.

Hij gaat ook naar de dagopvang 1x per week.
Vindt hij geweldig. 2 grote teven, een gecastreerde reu en een kleine teef. Allemaal volwassen honden. De hele dag spelen en rennen.
In het begin was het ook superspannend voor hem. Maar na een keer of 3 vond hij het superleuk.

Marc schreef: 06 mar 2026, 20:54 Ik ben zelf vrij duidelijk. Gisteren kwam er een mechel van 8 maanden die een dame meesleurde aan een longeerlijn. Hartstikke leuk maar ik wil zo'n reu niet bij Guus. Dus dan lijn ik hem aan en gaan we even een klein stukje omlopen. Hij merkt het verder niet. Vandaag waren we met zijn vriend de jachthond op pad en kwam er een stel honden. Denk pitbull mixen. Dan ga ik even met Guus spelen en lijn ik hem aan en gaan we padden kijken bij de poel. Leuk dat zijn vriend met die honden kan spelen maar ik vertrouw het niet. Ik laat hem heel vrij contact maken met veel honden maar ook met veel honden niet. Zolang ik het een beetje leuk breng merkt hij het niet eens. Hij is overigens zelf ook niet gefixeerd op andere honden. Rent er niet naartoe en vindt contact maken leuk maar als ik hem iets anders biedt is hij er net zo voor in. Zo probeer ik alles luchtig en positief te houden.

Goed dat je zo duidelijk bent. Ik zou dezelfde keuzes maken inderdaad. Guus heeft gewoon een gezellige tijd met jou. Die merkt er inderdaad niks van.

Kodi is dus wel gefixeerd op andere honden. Door zijn onzekerheid. Of hij als hij los is erop af zou vliegen weet ik niet. Aan de lijn vliegt hij wel uit als ik te laat ben, maar hij komt uiteraard nooit zo dichtbij dat ik kan “testen” of hij ook echt bijt.
Ik loop in het bos eigenlijk altijd routes en rijden dat ik niemand tegenkom.
Of ik zie ze van zover aankomen dat ik kan aanlijnen of afdraaien.

EchoMira schreef: 06 mar 2026, 20:25

Flamme schreef: 06 mar 2026, 19:57
Zowel aan Kodi als aan mezelf merk ik dat we wat alerter zijn.
Kodi is meer reactief. Dus meer blaffen/uitvallen. Ikzelf eigenlijk zoals jij ook bij jezelf beschrijft. Omgeving in de gaten houden.

Dan kun je dat opwerken.
Haal het omhoog vanuit jullie respectievelijke onderbuiken en ga het aan.
"Waar gaan we op aan?"
"Waar zit de achterdocht?"
En dan geef je daar een heel bewuste vorm aan met een deescalerend vervolg.

Het kan bijvoorbeeld best zijn dat je samen besluit om om te lopen of zelfs om terug naar huis te gaan omdat het echt te eng is.
Maar daar geef je dan een positieve draai aan.

Angst in en van zichzelf is prima. Dat gaat over zelfbehoud en gezichtsverlies voorkomen. Honden hebben vaak een enorm ego.
Maar als je die aftocht kunt omzetten naar het begin van iets anders moois ben je ook thuis.

Snap je wat ik bedoel?
Het is misschien even schakelen maar het is niet zo dat het per se erg is dat je uitlaatstrookwandelingetje niet veilig voelt.
Lekker omkeren en naar huis gaan en daar bovenop de tuintafel slagroomtruffels voeren.

Ja ik denk dat ik weet wat je bedoeld,
Pro-actief en positief het heft in handen nemen. Ook al betekend dat naar huis gaan of omdraaien,
Samen vertrouwen uitbouwen, en eindigen met slagroomtruffels. Haha da’s altijd goed.

Nu is Kodi ook bang voor de buurtekkel vanaf de eerste maand al. Eigenlijk voor alle andere honden die hij niet kent.
Daar ga ik wel gericht op trainen want meteen spanning bij het naar buiten gaan voor het geval de buurtekkel blaft is niet handig.
Kodi reageert binnen niet meer op geblaf van Loet (zo heet de buurtekkel). En achter het huis ook bijna niet meer.
Afleiden, klein commando geven, samen spelen dat doet de truc.
Ik ga het nu verplaatsen naar de oprit.

blondie schreef: 06 mar 2026, 15:09 Merk je nog wat aan de honden? Of aan je zelf als je naar buiten loopt?

Vind dat zelf namelijk vanuit vroeger wel een ding, dat ik zelf op een bepaald moment er bijna op leek te gaan lopen dat het ergens weer mis zou gaan.

Net wel even weer naar dat stukje gegaan overigens waar die hond op Glory af kwam zetten, en gewoon lekker luchtig gelopen. Even van pad af voor een andere hond omdat mevrouw even leek te schrikken met haar hond en duo van mij, maar hoefde niet eens ze echt bij me te roepen. Kort hoofdgebaar en zelf veranderen van richting en de dames liepen mee.

Ik hield wel de omgeving in de gaten, maar dat doe ik eigenlijk altijd wel al, dat gaat er toch niet uit bij me.

Zowel aan Kodi als aan mezelf merk ik dat we wat alerter zijn.
Kodi is meer reactief. Dus meer blaffen/uitvallen. Ikzelf eigenlijk zoals jij ook bij jezelf beschrijft. Omgeving in de gaten houden. Maar dat deed ik vooraf ook. Gelukkig “ken” ik de meeste mensen dus ik tegenkom inmiddels en nemen zij ook afstand,
Een stap terug in de training werpt dan ook wel weer z’n vruchten af. De andere 2 honden merk ik niks aan trouwens.
Het zal wel snel verder zakken naarmate het weer vaker goed gaat. Zowel bij Kodi als bij mij.

Wat fijn dat de dames zich zo goed lieten sturen! En dat Glory verder ook geen reactie meer geeft op de plek verder.

EchoMira schreef: 02 mar 2026, 20:48

Flamme schreef: 02 mar 2026, 17:57 De voordeur van meneer was niet goed dicht dus de hond glipte naar buiten.

Hier doe ik niet aan.
Niet goed dicht en glippen.

Je hond loopt op straat en doet agressief.
Doe gewoon je deur wel goed dicht, asociale faalhaas.
Je wou een mechelaarreu. Nou moet je dingen goed doen.
Zo moeilijk is het ook weer niet om te zorgen dat je hond niet alleen buiten loopt.
Dat stompzinnige "oh ja, iedereen kan foutjes maken" dekt de lading gewoon niet. Maak foutjes met een parkiet als dat je leerfase is. Niet met een grote agressieve hond.

Dat gaat deze meneer niet lukken.
Het is gedoemd te mislukken. Of voor de hond, of voor de buurt.
Het is een seniorenwoning zonder tuin. Met een stoepje van 2,5 bij 2,5 meter wat niet is afgezet. Een hond die 3x per dag een blokje om gaat.
Daar gaat een castratie niks aan afdoen.

Het is ook eeuwig zonde dat het gebeurd is trouwens. Prachtige grote mooi gebouwde reu. Die had fijn aan het werk gemoeten. In de basis is het volgens mij een hartstikke lief beest. Maar hopeloos misplaatste plek om te wonen. En nu dus voor het gemak maar castreren omdat dat dan de truc moet gaan doen.

Smoushond schreef: 02 mar 2026, 17:19 Ik denk dat sommige baasjes soms ook gewoon verbaasd zijn ,want misschien gaat het op andere momenten wél goed. Het is voorjaar en alle teven worden loops dus hormonen en de reuen zijn ook uit winterslaap

Mogelijk inderdaad.

Daarbij een baas die niet lijkt te weten wat hij aan de lijn heeft.
Ik heb hem al verschillende malen bij ons voorbij zien komen dat hij zelf op een sukkeldrafje meegesleept wordt.

De voordeur van meneer was niet goed dicht dus de hond glipte naar buiten.

Toen hij bijna weer met hond bij zijn huis was hoorde de hond Kodi blaffen en rukte zich los.

Vandaag met wandelen zijn we geen honden tegengekomen. Dat was fijn. We hebben dus ons gewone patroon kunnen volgen verder.
Alleen met met het rondje alleen trok Kodi als een malle aan de riem. Waarschijnlijk omdat meneer Flamme dan 10 minuten eerder wegloopt en Kodi dus de andere 2 ruikt.

Blondie, zul je net zien hè. Heb je het erover en gebeurden zoiets. Wat goed van Chara dat ze zo duidelijk leiding neemt en zo verdere escalatie voorkomt!

blondie schreef: 02 mar 2026, 11:18 Wat netjes dat je langs bent gegaan o.a. om die redenen genoemd.
Is ook niet zo gek dat jouw meneer reageerde. Mijn "meneer" zou ook in alle staten zijn als 1 of meerdere honden van ons belaagd worden.

Hoop dat e.e.a. niet nog weer gaat voorkomen dan, een hond die zelf deuren uit wil glippen en dan op die manier op honden reageert is niet zo prettig.
Knap van jullie kleine dame dat ze even haar op de tanden liet zien, en dat de mechel inbond.

Haha Karma’s a bitch.

Nou ja, in een klein dorp en ook nog in dezelfde straat wil ik gedoe voorkomen.
Heb nu in ieder geval uit kunnen leggen waarom ik per direct omdraai als ik hem tegenkom en dat dat niks te maken heeft met de meneer maar alles met wat ik met Kodi hoop te bereiken.

Nee de reactie van meneer Flamme was terecht. Het had wat subtieler gekund haha. Maar ja, dat lukte even niet.

Nou achteraf bezien bedacht ik me wel dat als Kodi niet gillend naar huis gerend was, maar de andere kant op we een dik vet probleem hadden gehad.

Dus jullie keuze voor Glory toen is ws haar grootste geluk geweest.

Marc schreef: 02 mar 2026, 10:05 Dat is ook wat ik altijd probeer. Ga je zelf mee in de emotie is dat alleen maar bevestigend. Voor een enorm slechte ervaring. Ik probeer ook meteen weer gewoon te doen. Maar soms is dat wel moeilijk. Ik moet naast gewoon doen namelijk ook nog eens de andere hond eraf krijgen. Aankijken met een hondje van 7 kilo is namelijk geen optie. Ik moet dus onmiddellijk ingrijpen wat helaas wel emotioneel is. Ik moet de andere hond een trap tegen zijn kop geven en als dat niet helpt moet ik hem aan zijn nekvel pakken en zijn bek open wrikken. Dus lastig om dat rustig en zonder emotie te doen.

Ik heb gisteren in een seconde de overweging gemaakt tussen, geef ik die hond een schop of laat ik Kodi los.
Loslaten is bij nader inzien de juiste beslissing geweest denk ik.
Omdat hij toen weg kon uit de situatie en de andere 2 als “bliksemafleider” gewerkt hebben.

Ik loop normaal gewoon met alle 3. Maar om met Kodi 1 op 1 te oefenen lopen we een ronde per dag apart.
Kodi heeft veel steun aan de andere 2. Maar in zijn eentje doet hij het eigenlijk ook heel prima inmiddels. Gelukkig lijkt daar niet heel veel in veranderd.

blondie schreef: 02 mar 2026, 09:58

Maar @Flamme 100 meter afstand wonen ze. En je hebt baasje wel apart nog gesproken. Is de hond altijd zo reactief, of was dit domweg omdat hij ontsnapte en nieuw was in de omgeving?

Het is een reactieve Mechelreu van 22 maanden.
Ze wonen er nu een maand of 3 denk ik.
Het betreft een oudere man (ik schat ‘m tussen 70 en 75) en hij kan de hond met moeite fysiek baas.

Dus ik ontloop hem standaard en dat gaat normaal bijna altijd goed. Maar de keren dat ik zonder honden loop of hij hier voorbij komt reageerde de hond altijd. Op achterpoten staan, blaffen zo gauw hij een andere hond ziet.

Hij is niet echt agressief trouwens. Want dan was er gisteren wel meer gebeurd. Gewoon een jonge reu vol hormonen. Maaaaar, afgelopen week dus gecastreerd. De baas is ervan overtuigd dat hij daarvan rustig wordt. “Hij kan niet met andere reuen” was de uitleg.

Omdat meneer Flamme uit z’n pan vloog EN omdat de kleinzoon van die man erbij stond zijn we nog even langs gegaan. Even kijken of met dat jochie alles oké was en even de situatie uitspreken.
Toen ook zagen we een hond met bakken energie, in een seniorenwoning zonder tuin, alleen maar blaffen. Hartstikke lief voor ons als “bezoek” maar totaal ongeremd. Sprong bijna over me heen van enthousiasme.

Hoe doen jullie dat?
Gisteren een vervelende situatie gehad, zeker met Kodi die op straat nog steeds bang is voor andere honden.

Even de situatie schetsen. Ik liep gisteren met Kodi. Meneer Flamme was met de andere 2 naar het bos geweest.
We kwamen ongeveer tegelijk thuis. Terwijl de 2 oudjes uit de auto kwamen blafte Kodi blij naar ze.
Binnen 10 seconden kwam er een pracht van een mechelreu aanrennen (bleek later ontsnapt) die bovenop Kodi klapt. Die begint te krijsen. Ik heb ‘m losgelaten en hij rende naar huis. De mechel is vervolgens op Kian gedoken.
Karma was inmiddels uit haar halsband en heeft meneer Mechel zeer duidelijk verteld dat ‘ie op moest zouten.

Mechel rende de oprit op en daar kon de eigenaar ‘m pakken.

Ik heb de honden achter de poort gedaan en verder niet te veel aandacht aan geschonken. Uiteraard gecontroleerd of er wat loos was met ze. Kodi is daarmee meegeweest naar het tuincentrum.
Hij is wat alerter maar verder lijkt er niks loos. Kian en Karma zijn hun eigen zelf.

Nu is Kodi een angsthaas natuurlijk. Maar ik denk dat “gewoon” doen en meteen het normale ritme oppakken het beste werkt.
Wat zouden jullie gedaan hebben?

We zijn achteraf nog naar de man toegegaan. Hij woont sinds kort 100 meter verderop.