Een Hondenleven

Inge O schreef: 17 nov 2021, 17:06

Diana schreef: 17 nov 2021, 15:26

Inge O schreef: 17 nov 2021, 15:01

Mila lijkt me dan weer op een leuke manier 'gek', vooral om (in filmpjes) te zien dan . Om te hébben zou weer wat anders zijn, maar ik zie bij haar niet gedrag dat me bij sommige herders zo stoort.
Of ze stopt het beter weg, kan ook .

Dat heeft ze soms wel hoor, maar vergeleken met veel herders valt het denk ik wel mee en dat is inderdaad niet wat ik bedoel met 'gek'. Dat kan bij haar heel leuk en grappig zijn, want dat is ze zeker ook, maar ze heeft ook gewoon rare, onnavolgbare tics. Zoals dat ze de voer- of waterbak van de grond gaat wippen als ze nerveus is (metaal, dus dat klettert lekker), onmogelijk rustig kan gaan liggen als ze een poortje van het terras hoort klapperen, hysterisch wordt als je een spuitflacon gebruikt, een pomp of een kledingroller, altijd ergens probeert op te klimmen als ze bang is terwijl ze best erge hoogtevrees heeft en dan dus vervolgens nóg banger wordt omdat ze zo hoog is, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Gewoon een beetje gek dus.

Arme Mila.

En toch zou ik het meeste daarvan denk ik wel kunnen verdragen, zolang het maar geen dwangmatige tics zijn die continu doorgaan.
Mafje heeft ook van dat soort rare trekjes en daar moet ik in haar geval alleen maar om lachen, het maakt haar inderdaad tot wie ze is.

Het is wel enigszins dwangmatig, maar ze stopt wel als je er wat van zegt. Als je er niks van zegt, zou ze er denk ik uren mee door kunnen gaan.
En met die spuitflacons etc.: dat weet ik natuurlijk, dus ik laat haar zitten en meestal gaat ze zelf al parmantig in de mand zitten als ik bijvoorbeeld een kledingroller oppak (want dan wordt ze natuurlijk flink beloond voor rustig blijven). Maar toen mijn zus hier even een luchtbed op wilde pompen of nietsvermoedend haar neus wilde snuiten (nóg zoiets), was de hysterische Mila er meteen weer. Ze springt dan gewoon heel wild en blaffend in het rond en verder is er niet zo veel aan de hand, maar ze wordt dus hysterisch van heel specifieke, onbenullige dingen. Het is geen angst of zo, dat uit zich bij haar heel anders, maar een soort extreme opwinding.

Inge O schreef: 17 nov 2021, 15:01

Diana schreef: 17 nov 2021, 14:52 Haha, grappig, ik zeg ook vaak tegen Mila: 'Want ben jij toch een gekke hond, kun je nou nooit normaal doen?' En dan zeg ik er achteraan: 'Nee, doe maar niet trouwens, dan zou ik mijn gekke Mila veel te veel missen.' Je gaat ervan houden en dan wil je niet meer zonder

Mila lijkt me dan weer op een leuke manier 'gek', vooral om (in filmpjes) te zien dan . Om te hébben zou weer wat anders zijn, maar ik zie bij haar niet gedrag dat me bij sommige herders zo stoort.
Of ze stopt het beter weg, kan ook .

Dat heeft ze soms wel hoor, maar vergeleken met veel herders valt het denk ik wel mee en dat is inderdaad niet wat ik bedoel met 'gek'. Dat kan bij haar heel leuk en grappig zijn, want dat is ze zeker ook, maar ze heeft ook gewoon rare, onnavolgbare tics. Zoals dat ze de voer- of waterbak van de grond gaat wippen als ze nerveus is (metaal, dus dat klettert lekker), onmogelijk rustig kan gaan liggen als ze een poortje van het terras hoort klapperen, hysterisch wordt als je een spuitflacon gebruikt, een pomp of een kledingroller, altijd ergens probeert op te klimmen als ze bang is terwijl ze best erge hoogtevrees heeft en dan dus vervolgens nóg banger wordt omdat ze zo hoog is, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Gewoon een beetje gek dus.

Veertje schreef: 17 nov 2021, 14:43 Tess past wat dat betreft een heel stuk beter bij me. Staat altijd aan als we wat gaan doen, maar doen we niks, dan is het ook goed. Hetgeen mensen bestempelen als 'nerveus' van een Belg heeft ze op sommige momenten ook. En dat vind ik vaak juist heel leuk aan haar. Het heeft zo z'n charme als het bij je past en je ermee om kan gaan. Al zijn er andere momenten dat ik denk 'doe nou gewoon even normaal!'. Maargoed, normaal doen is soms wat lastig

Haha, grappig, ik zeg ook vaak tegen Mila: 'Wat ben jij toch een gekke hond, kun je nou nooit normaal doen?' En dan zeg ik er achteraan: 'Nee, doe maar niet trouwens, dan zou ik mijn gekke Mila veel te veel missen.' Je gaat ervan houden en dan wil je niet meer zonder

Best lastig, want mijn honden zijn allemaal zo anders, en toch passen ze allemaal heel goed bij mij
Wat ze gemeen hebben, is dat ze allemaal behoorlijk actief en levendig zijn, slim, gevoelig en sociaal en graag iets met je samen doen. De voorkeuren daarin verschillen wel per hond, maar ze zijn wel altijd enthousiast, het zijn geen luie honden die liever op de bank blijven liggen. Ze willen altijd allemaal graag mee en meedoen.
Het zijn ook allemaal geen honden die bijvoorbeeld buiten gaan liggen als ik binnen ben, ze zijn toch het liefst in mijn gezelschap en dat vind ik zelf ook leuk. Een hond die vrij onverschillig is ten opzichte van mij of weinig aanhankelijkheid toont, past niet zo goed bij mij.

Ik hou wel van honden met wat pit erin en ik vind het leuk als een hond een duidelijke eigen mening heeft. Maar voor de harmonie is het juist ook wel weer fijn om er meer toegeeflijke en volgzame types bij te hebben, dus dat kan ik daarom ook juist wel weer waarderen.

Ik kan me voorstellen dat het in de toekomst, afhankelijk natuurlijk van mijn eigen gezondheid, wel een tandje minder zou mogen qua energieniveau en drukte. Maar ik denk dat ik dan ook eerder voor een levendige hond zou kiezen dan voor een heel rustig hondje. Bijvoorbeeld voor een ruim volwassen hond of senior die nog wel fit en actief is, maar niet meer die hoge energie heeft van een jonge hond.