Een Hondenleven

Inge O schreef: 04 jun 2022, 09:36

Tineke schreef: 04 jun 2022, 09:30 Hoe ze met eigen zijn vind ik ook het belangrijkst en daar zijn ze super mee dus wat mij betreft is dat sociaal genoeg.

Vind ik ook.

Ik vind sowieso dat de term 'sociaal' in hondencontext bijna altijd verkeerd wordt gebruikt, sociaal is of je je volgens de samenlevingsregels eigen aan jouw soort gedraagt, niét of je bij elke vreemde - mens of dier - staat te jubelen.

Het is natuurlijk ook heel erg de vraag hoe sociaal dat is, aangezien dat soort honden vaak ook staan te jubelen bij honden en mensen die daar helemaal niet op zitten te wachten
Ik vind zelf sociaal zijn ook te maken hebben met aanvoelen wat in die situatie, bij die persoon of hond, gepast gedrag is. Niet alleen maar uitgaan van de eigen vreugde of opwinding, maar ook rekening houden met de signalen van de ander.
Maar inderdaad, vaak wordt onder sociaal een overenthousiaste allemansvriend verstaan. Dat die daarbij misschien geen enkele grens van de ander respecteert en weinig gevoeligheid heeft op dat gebied, doet dan blijkbaar niet zo ter zake.

billy schreef: 29 mei 2022, 23:06 Dirk zou ook zo bij een ander kunnen wonen, of een ander dat leuk vind zou hem aan zijn reet roesten

Hahaha
Ik hou van Dirk

Hahaha, mijn honden zijn raar op dat gebied.

Mila is eigenlijk het minst sociaal (niet of nauwelijks geïnteresseerd in vreemde honden of mensen), maar kan ik voor een wandeling wel zo aan de meeste mensen meegeven. Zij gedraagt zich eigenlijk altijd wel gepast. Loopt braaf mee, trekt niet aan de lijn, negeert andere honden en mensen, vreet niet van straat en kijkt nergens van op. Mensen moeten niet verwachten dat ze haar kunnen aaien of knuffelen, dat zal ze wel ontwijken Maar verder hebben ze geen kind aan haar. Mijn buurkinderen in Nijmegen kwamen ook geregeld om met Mila te wandelen (dan liep ik wel mee natuurlijk) en dan was ze de braafheid zelve.

Amy is eigenlijk mijn meest sociale hond: zij is tegenwoordig gek op alle mensen, zoekt ook met iedereen contact en wil dan ook graag knuffelen. Ze is met bekende honden de liefste en gezelligste hond die je kunt hebben, streeft altijd naar harmonie, is tolerant, speels en graag onderdeel van een roedel. Maar Amy kan ik aan niemand zomaar meegeven, want ze trekt iedereen omver als ze een konijn of iets anders jaagbaars spot, kan ook niet rustig slenteren maar heeft altijd haast en vreemde honden moeten ook niet zomaar dichtbij komen, daar voelt ze zich ongemakkelijk bij. Amy is dus eigenlijk het tegendeel van laconiek, ze is meer een heel lief vulkaantje.

Arlo is heel hondsociaal, maar niet zo menssociaal omdat hij vreemde mensen vaak nog eng vindt. In een groep mensen lopen trekt hij nu wel met mij, maar dat zou met een vreemde een drama worden. Hij zal nooit lelijk doen, maar wil dan alleen maar weg. Als het ijs eenmaal is gebroken, is hij wel heel lief, knuffelig en enthousiast. Dat enthousiasme is bij hem wel nogal snel overenthousiasme, waardoor hij ook niet zo geschikt is om zomaar aan iedereen mee te geven.

Fayah vindt nog alles en iedereen lief en leuk, maar ze vindt het niet leuk als ik haar zomaar bij iemand achterlaat en uit beeld verdwijn, dan gaat ze moord en brand krijsen. Ik verwacht wel dat zij een hond wordt die makkelijk zal zijn in de omgang voor zowel mensen als andere honden, maar ze zal wel wat gereserveerder worden als ze volwassen wordt, net als Mila.