Een Hondenleven

Ik deed het met Amy ook in NL. Naar een wandelgebiedje op 5 minuten lopen waar ik met mijn andere honden gewoon heen liep, ging ik met Amy met de auto. Juist omdat inderdaad in de wijk geregeld loslopende ongeleide projectielen rondliepen waar zij zo'n moeite mee had, en dan was ze al heel gespannen voordat we überhaupt bij dat wandelgebiedje waren.
Hier moet ik wel eerst een stukje langs allemaal blaffende honden in tuinen, maar daar geven mijn honden inclusief Amy helemaal niets om. Zolang die niet ontsnappen (gebeurt gelukkig zelden) hebben we daar dus geen last van.

Isabel schreef: 23 okt 2025, 15:06 Ik kan niet geheel quoten wat Marc zegt, maar in grote lijnen
Mijn pup nam vanaf 8 weken al grommend koekjes aan in de welkoop, en heeft niets met vreemde mensen of honden.
Hij heeft echt veel losgelopen als pup zijnde maar ik ben wel gaan regelen en van koers veranderen toen bleek dat zijn karakter een andere benadering vroeg.
Dus van socialiseren naar het aanleren van een feestneus (muilkorf)
Trainen bij een geschikte school en zorgen dat hij op een verantwoorde manier een gelukkige hond kan zijn.
Dat had echt niet uitgemaakt of hij in Duitsland of in welk ander land gewoond zou hebben.

Natuurlijk wordt een hond die niet van andere honden of vreemde mensen houdt niet ineens een social butterfly in een ander land of andere omgeving. Maar ik denk dat grote delen van Nederland voor zo'n hond wel een lastige plek zijn om te wonen.
Jij steekt tijd, energie en moeite in je hond zodat hij zo min mogelijk last heeft van wonen in zo'n druk land. Lang niet iedereen doet of kan dat en dan krijg je al gauw gefrustreerde honden met gefrustreerde eigenaren, honden die steeds opgefokter raken en steeds een korter lontje krijgen.

Amy had in Nederland ook moeite met vreemde honden, omdat ze die vaak veel te direct en opdringerig vond en honden haar signalen te vaak negeerden. Dus ik wandelde met haar ook op rustige plekken, op rustige tijdstippen, zocht plekken waar ze wel los kon en die waren ook echt wel te vinden. Maar het was wel iets waar ik altijd rekening mee hield, want ik deed haar echt geen plezier met een druk losloopbos, waar ik met mijn andere honden wel gewoon naartoe kon.
Hier op het Spaanse platteland is dat bijna als sneeuw voor de zon verdwenen omdat we hier ten eerste zelden andere honden tegenkomen (net zo veel in een jaar als in Nederland in een week, en dan gingen we in Nederland ook nog bewust naar heel rustige plekken) en vreemde honden hier doorgaans veel minder direct zijn, vaak even peilen of toenadering wel gewenst is en dan veel beleefder kennismaken, en dat is voor Amy blijkbaar al voldoende geruststelling. Ze heeft die spanning niet meer omdat ze niet meer op haar hoede hoeft te zijn voor vreemde honden die haar komen belagen. Dus in dat opzicht lijkt ze een totaal andere hond doordat de omgeving en haar dagelijkse ervaringen totaal anders zijn.

Dat ligt er niet aan dat Spaanse honden beter opgevoed zijn of Spanjaarden beter op hun honden letten, veel mensen zijn hier juist meer van het 'laat maar waaien', zitten niet zo bovenop hun honden en zijn al helemaal niet voortdurend aan het anticiperen. Ik denk dat veel honden gewoon relaxter zijn omdat ze in een rustigere omgeving wonen en ze minder in een keurslijf worden geperst en daardoor ook op een relaxtere manier in het leven staan en omgaan met honden die ze tegenkomen. In steden zal dat ook in Spanje een ander verhaal zijn, maar zo op het platteland is het contrast met Nederland wel enorm.

Marc schreef: 17 okt 2025, 20:04

Nanna schreef: 17 okt 2025, 19:52

Marc schreef: 17 okt 2025, 19:41

Ik ben alleen niet ontspannen als het om hele grote honden gaat. Maar dat is voor hem ook prima en meer mijn probleem. Guus staat met en cane Corso net zo vrolijk kennis te maken als met een chihuahua. Hem zal het aan zijn reet roesten. Geslacht speelt ook totaal geen rol. Reu, castraat of teef. Alles mag zijn vriend zijn. Ik vind dat ook heerlijk. Mijn gevoel zegt even on topic dat dat ook helpt om je hond sociaal te houden. Die kans regelmatig geven.

En het feit dat ie gecastreerd is speelt natuurlijk ook mee. Hij heeft geen reuennijd meer.

Oh zeker. Maar hij was al zo. Meta kreeg hem vers gecastreerd in de opvang en zei al tegen mij dat hij met elke hond gezellig was. Ook een sharpie daar die helemaal niet met andere honden kon kon hij prima mee. En net gecastreerd is eigenlijk hetzelfde als intact. Het is ook wel echt zijn karakter. Maar wat wel helpt is dat reuen hem niet provocerend vinden. Dat juist de andere hond aanstoot neemt aan zijn reu zijn. Dat is weg. Maar dat aardige is denk ook echt zijn karakter. Er zijn natuurlijk zat intacte aardige reuen die nooit willen vechten.

Amoz en Arlo (ook allebei gecastreerd) waren/zijn ook zo. Zelf heel sociaal aangelegd, en vanwege gecastreerd ook niets triggeren bij andere reuen. Beiden zijn nooit in een akkefietje met andere honden beland, kunnen met elk type hond (reu, teef, oud, jong, groot, klein) en zijn oprecht vriendelijk naar alle andere honden. Amoz kon andere honden ook heel prima negeren als we aangelijnd op bijvoorbeeld drukke plekken waren, dat vindt Arlo wel moeilijker, want hij denkt echt dat elke hond die we tegenkomen zijn nieuwe beste vriend(in) is We komen hier ook niet zo vaak andere honden tegen, dus dat is ook wel echt een gebeurtenis voor hem. Als de andere hond losloopt of heel veel lijn krijgt, mag hij van mij altijd wel kennismaken. Ik vind het wel fijn om zulke makkelijke reuen te hebben en ik ging met Amoz ook juist wel eens naar hondenspeelveldjes en drukke wandelgebieden, omdat ik hem daar echt een plezier mee deed.
Mijn teven zijn ook prima sociaal, maar over het algemeen veel minder geïnteresseerd in vreemde honden en hebben lang niet altijd de behoefte om kennis te maken of om met vreemde honden te spelen. Als een andere hond wel wil kennismaken, is dat ook geen probleem en snuffelen ze wel even over en weer, maar dat is het dan meestal ook wel. Toen ze jong waren, speelden ze wel met vreemde honden, maar eenmaal volwassen is dat bij mijn teven een zeldzaamheid, terwijl ze wel veel spelen binnen de eigen roedel of met honden die ze wat beter kennen.