Ik vind een keer blaffen niet erg, en ze stopt ook wel als ik er wat van zeg (tot ze er weer mee begint), maar die blaf van haar gaat echt door merg en been. Ze kan ook niet gewoon blaffen, het is altijd meteen een soort van schel krijsen.Arlo: zijn angst voor vreemde mannen. Dat is al enorm verbeterd, maar helemaal weg gaat het denk ik nooit, hij zal altijd in eerste instantie op zijn hoede zijn bij vreemde mannen, vooral als ze groot zijn en wat luidruchtig. Vooral voor hemzelf zou het fijn zijn als hij daar geen last meer van zou hebben. Hij is er wel heel makkelijk in te begeleiden en het ijs is ook vrij snel gebroken, dus voor mijzelf is het niet zo'n probleem.
Amy: niks.
Ik zou het op zich wel gemakkelijker vinden als ze een iets minder heftig jachtinstinct had, maar dat maakt haar ook zo wie ze is, ze zou Amy niet zijn zonder. We hebben er zo onze weg in gevonden, dat ik het niet meer zie als iets dat ik zou willen veranderen, omdat het in de praktijk geen verschil zou maken. Ik zie het nu meer als een mooi en puur talent
