Een Hondenleven

EchoMira schreef: 15 mar 2026, 19:38

Diana schreef: 15 mar 2026, 08:48

twinkeltje schreef: 14 mar 2026, 13:52 Dat zie ik nergens iemand zeggen toch?

Nee, ik ook niet.
Net zoals het andersom ook niet zo is dat honden die nooit een fysieke correctie krijgen, geen duidelijke of consequente opvoeding zouden krijgen.
Als je genoeg hebt aan 'nee', waarom zou je dan een tikje geven o.i.d.?

Er zegt ook niemand dat je meer moet doen dan je nodig hebt. Maar ik beweer wel dat je dat dan eerder al gedaan hebt. Of iemand anders.
Het hoeft trouwens ook geen tik te zijn. Dat is ook al gezegd. Maar ergens heeft je hond geleerd dat je staat voor je uitspraak. Of dat een uitspraak ergens voor staat.
Zonder daadwerkelijke actie is een uitgesproken woord onbegrijpelijk voor een hond en ik vind het eerlijk gezegd heel flauw om te doen alsof je dat niet snapt.
Een beloning is toch ook niet alleen maar "goed zo" zeggen?

Ergens heeft een hond geleerd dat dat gepraat iets betekent.
Alleen maar praten is hetzelfde als instralen of blokfluiten. Dieren en mensen ook, snappen pas wat er bedoeld wordt als de stipjes verbonden worden.

Je leert de nee toch aan met een brokje (hand open en hand dicht)? Dat heeft op mijn honden een behoorlijk effect, ze stoppen direct met wat ze doen door die methode. En ik leer ze dan ook wat ik wel wil zien. Bijvoorbeeld niet de deur uit stormen, maar wel rustig wachten tot ik zeg dat je mag gaan. Niet achter de katten aan rennen, maar gewoon blijven liggen of een speeltje pakken, niet counter surfen maar met beide voetjes op de vloer, etc.
Als je daarin consequent bent en de hond begrijpt dat die nee altijd nee is, dan is dat bij mijn honden altijd wel voldoende geweest. Je staat dan blijkbaar voor je uitspraak omdat de hond weet dat er geen opening is voor een ja. Bij Taartje werkte het niet altijd, maar die deed alleen maar grappige stoute dingen, nooit vervelende stoute dingen, dus bij haar was ik daar zelf ook minder consequent in. Plus ze hoorde niet goed, dus ik moest echt brullen tegen haar en dan kregen mijn andere honden weer een totale hartverzakking.

Geen enkele van mijn honden heeft eerder een andere baas of eigenaar gehad, dus daar kunnen ze het alvast niet van geleerd hebben

Nanna schreef: 15 mar 2026, 12:10 Ja, en ergens vind ik dat best lastig. Irritant eigenlijk. Maar ach, het beestje heeft zichzelf ook niet gemaakt en ze heeft een nare jeugd gehad. En ze is van suikergoed en liefde gemaakt en eigenlijk is dat veel fijner dan een uitvallende bullebak dus ik neem het op de koop toe. Maar meer pit zou haar niet misstaan. Maar ze is nu ruim 14 dus dat gaat niet meer gebeuren

Nee, dan zie ik dat er inderdaad niet meer van komen.
Bij Amy op haar leeftijd van twaalf jaar ook niet. Die heeft overigens geen/niet echt een nare jeugd gehad, maar is echt zo'n omega. Dat is gewoon de aard van het beestje, en dat superonderdanige en niets of niemand willen ontrieven is daar een onderdeel van. Maar het kan inderdaad best ook wel eens lastig zijn, Amy cijfert zich altijd weg, laat over haar grenzen heen gaan en komt nooit echt voor zichzelf op. Ik moedig het bij haar juist aan dat ze meer durft te staan voor wat ze zelf wil of vindt en niet zo bang is om iets 'fout' te doen. Maar van alleen een 'nee' horen is ze al een paar dagen timide

Nanna schreef: 15 mar 2026, 11:02

Diana schreef: 15 mar 2026, 08:48

twinkeltje schreef: 14 mar 2026, 13:52 Dat zie ik nergens iemand zeggen toch?

Nee, ik ook niet.
Net zoals het andersom ook niet zo is dat honden die nooit een fysieke correctie krijgen, geen duidelijke of consequente opvoeding zouden krijgen.
Als je genoeg hebt aan 'nee', waarom zou je dan een tikje geven o.i.d.?

Dat laatste geldt bijvoorbeeld voor Rozi. Die moet je echt geen tik geven. Dan valt ze huilend op de grond. Bij Csikasz volstaat een nee ook. Maar Katus kan soms een pittig duiveltje zijn en in 99% van de gevallen is een uh of nee ook genoeg maar heel soms kan ze best een tik gebruiken, zoals bij dat grommend over lieve Csiek heen hangen. Dat het maar dezelfde seconde duidelijk is dat ik dat ECHT niet wil. En ze neemt dat dan ook ter harte.

Hier zijn ze wat dat betreft ook best verschillend.
Amy is superonderdanig en is al de hele dag bezig met mij niet te ontrieven, zij lijkt ergens altijd een beetje bang om niet geaccepteerd te worden - als je die een tik zou geven, zou dat echt een deuk in haar vertrouwen zijn. Zelfs met die nee moet ik bij haar al voorzichtig zijn: ik heb een keer nee gezegd toen ze in de keuken voor mijn voeten liep en daarna wilde ze 3 jaar niet meer de keuken in. Eenmaal een grens gesteld, is voor haar echt een keiharde grens en om maar het zekere voor het onzekere te nemen, doet ze het dan helemaal nooit meer, want te horen krijgen dat ze iets niet goed doet vindt ze al verschrikkelijk. Zij is ook zo'n hond die altijd toestemming vraagt voor dingen, bijvoorbeeld om op het bed te mogen, terwijl dat al 12 jaar gewoon altijd mag en ik haar er nooit af heb gestuurd. Maar nog steeds elke avond staat ze mij vragend aan te kijken of ze erbij mag en moet ik eerst zeggen dat het mag, voordat ze op het bed springt.
Fayah en Arlo zijn niet zulke ontzettend tere zieltjes, maar ook wel enigszins gevoelig en al best onder de indruk van een nee.

twinkeltje schreef: 14 mar 2026, 13:52

Nanna schreef: 14 mar 2026, 13:39 Maar goed, mensen pakken dat altijd graag op als dat je de godganse dag je honden loopt te trappen en te slaan. Toe maar hoor.

Dat zie ik nergens iemand zeggen toch?

Nee, ik ook niet.
Net zoals het andersom ook niet zo is dat honden die nooit een fysieke correctie krijgen, geen duidelijke of consequente opvoeding zouden krijgen.
Als je genoeg hebt aan 'nee', waarom zou je dan een tikje geven o.i.d.?

Tineke schreef: 14 mar 2026, 08:45 Meppen doe ik niet , vind ik sowieso een teken van frustratie en nee honden onderling meppen elkaar niet die gebruiken hondse correcties en wij zijn geen honden immers.

Moet wel bekennen dat ik Abra eenmaal een mep gegeven heb , ik sliep en ze sprong keihard op mij en uit reflex gaf ik een mep.
Ze heeft het toen inderdaad nooit meer gedaan maar het is niet waar ik bij bewustzijn voor kies

En iedere hond is inderdaad anders en je aanpak moet je gewoon individueel afstemmen op elke hond.

Dat laatste vooral. Ik heb ook nog nooit een mep gegeven, maar ik heb het ook nooit nodig gehad. Een zachte maar ferme nee is hier altijd genoeg, ik kan me geen situatie met mijn honden bedenken waarin een mep beter was geweest. Maar ik kan me ook voorstellen dat het uit een reflex wel kan gebeuren, ik word zelf bijvoorbeeld ook heel geïrriteerd als ik in mijn slaap gestoord word of als ik niet rustig kan eten

ellen en de birmanen schreef: 13 mar 2026, 16:40

Diana schreef: 13 mar 2026, 14:19 Ik vraag me dan ook af of mensen dat echt zo aangereikt krijgen op een hondenschool.
De hondenscholen waar ik heb getraind, werkten allemaal op een positieve manier, met voer en meestal ook clicker, maar de 'nee' aanleren was daar wel ook gewoon een onderdeel van de puppy- en basiscursus. Natuurlijk wel met aandacht ervoor dat het niet de bedoeling is dat de hond denkt dat hij 'nee' heet en dat hij er veel meer aan heeft als je hem leert wat je wél wilt zien, maar zeker niet met alles maar negeren wat ongewenst is, al helemaal niet bij zelfbelonend gedrag.
Ik strooi helemaal niet met correcties bij mijn honden (het zijn ook braverikjes), maar de nee kennen ze allemaal, die gebruik ik ook als het nodig is en daar hebben ze veel ontzag voor. Kattenvoer stelen, katten opjagen, uit de kattenbak vreten, de godganse dag blaffen om niks, het zou wat worden als ik dat allemaal maar moest negeren en niet zou aangeven dat we dat niet doen hier

ik heb ook bij deze hondenschool getraind met mijn pup (is een maand ouder) maar bij een andere instructrice. ook die zei dat tegen mij, maar eigenwijs als dat ik ben trek ik mijn eigen plan, mede door de ervaringen die ik heb als kynologisch instructeur en hondeneigenaar. ze bestaan dus echt.

Ik vraag me af wat dan de gedachte erachter is en wat er mis zou zijn met vriendelijke, consequente en duidelijke begrenzing.
Want positief trainen en geen nee bij het aanleren van trucjes, is natuurlijk compleet iets anders dan opvoeden en een hond helemaal niet begrenzen. Dan krijg je toch allemaal superverwende, ongeleide projectielen? Ik vond het juist heel nuttig dat bij een puppycursus heel duidelijk werd uitgelegd bij wat voor soort gedrag negeren wel kan werken (drammen om aandacht bijvoorbeeld) en bij wat voor soort gedrag je begrenst, alternatieven aanleert, etc.
Kennissen van mij hadden een cockerpup en beweerden ook altijd bij hoog en laag dat ze van de hondenschool geen nee mochten gebruiken en niet mochten corrigeren. Die hond vloog dus de hele dag door het huis, rende over de vensterbanken, pakte alles wat los en vast zat en zette overal zijn tanden in, scheurde je kleding aan flarden, klom bij je op schoot en trok het eten uit je handen en dat lieten ze dus allemaal toe, want 'ze mochten niet corrigeren of nee zeggen' Ik dacht altijd dat ze de instructeur vast niet goed hadden begrepen, maar er zijn dus blijkbaar inderdaad hondenscholen die dat zo absoluut stellen.

Ik bedenk me nu dat ik wél bij een hondenschool heb getraind waar geen nee gebruikt of aangeleerd werd: hier in Spanje de puppycursus met Fayah. Maar die nee had ik haar natuurlijk al lang geleerd en heb ik bij haar zelden nodig. En dat was allemaal vooral heel speels wat socialisatieoefeningen, balansoefeningetjes, simpele commando's aanleren, voer- en zoekspelletjes, etc. dus daar was inderdaad ook nooit een nee bij nodig. Het is niet aan de orde gekomen dat het niet zou mogen of zo, maar het werd ook niet aangeleerd in de cursus.

Ik vraag me dan ook af of mensen dat echt zo aangereikt krijgen op een hondenschool.
De hondenscholen waar ik heb getraind, werkten allemaal op een positieve manier, met voer en meestal ook clicker, maar de 'nee' aanleren was daar wel ook gewoon een onderdeel van de puppy- en basiscursus. Natuurlijk wel met aandacht ervoor dat het niet de bedoeling is dat de hond denkt dat hij 'nee' heet en dat hij er veel meer aan heeft als je hem leert wat je wél wilt zien, maar zeker niet met alles maar negeren wat ongewenst is, al helemaal niet bij zelfbelonend gedrag.
Ik strooi helemaal niet met correcties bij mijn honden (het zijn ook braverikjes), maar de nee kennen ze allemaal, die gebruik ik ook als het nodig is en daar hebben ze veel ontzag voor. Kattenvoer stelen, katten opjagen, uit de kattenbak vreten, de godganse dag blaffen om niks, het zou wat worden als ik dat allemaal maar moest negeren en niet zou aangeven dat we dat niet doen hier

Ik noemde natuurlijk een willekeurig voorbeeld (pitbull en agressie), ook omdat je in die context vaak dat mantra 'het ligt aan de opvoeding' hoort, maar het gaat natuurlijk om álle aangeboren eigenschappen/sterke instincten en natuurlijk is het een enorme generalisatie. En zijn er net zo goed pitbulls die zonder sturing of management superlief en betrouwbaar zijn met elke vreemde hond en collies die elke vreemde hond willen verscheuren of mensen flink bijten.
Het gaat mij dus ook niet om het ras, maar om dat je moet werken met wat erin zit, en bij een pitbull is dan de kans op prooidrift en willen vechten groot, bij een windhond willen jagen op zicht, bij een terrier kleine diertjes willen mollen, bij een collie willen drijven of hoeden, noem maar op. En ja, daar kun je met opvoeding en de juiste begeleiding een groot verschil in maken, maar de kans is groot dat je het nooit 100% los kunt laten zoals bij een hond die dat betreffende instinct helemaal niet heeft.
Dus ligt het aan de opvoeding: het willen vechten bij de pitbull vaak niet, net zomin als het willen zichtjagen van een windhond. Maar in hoeverre je het als baas uiteindelijk ook zover laat komen: ja, daar spelen ook opvoeding, begeleiding en management een rol in.

Mila was ook niet altijd makkelijk en die was inderdaad wel makkelijk te verpesten geweest bij onjuiste omgang. Maar Fayah is totáál anders, daar zit geen enkel scherp randje in, niet naar mensen en niet naar andere honden. Natuurlijk zou je er best een zenuwachtige uitvaller van kunnen maken, maar dat is toch iets totaal anders dan een hond die andere honden vanuit instinct wil verscheuren, killen of armen van het baasje af bijt?
Ik ontken niet dat de eigenaar en opvoeding, socialisatie, etc. invloed hebben, maar wat er niet inzit hoef je ook niet te sturen, kaderen of veel bij te schaven qua opvoeding. Natuurlijk zijn er collies die wel de impuls hebben om andere honden te willen verscheuren, en dan moet je dat net zo managen als bij een pitbull met die impuls, maar dan zit het er dus wél ergens in. Dát is dus waar het mij om gaat: als het er niet inzit, hoef je er als eigenaar ook niets mee, zit het er wél in, dan worden op dat gebied opvoeding, sturing en management belangrijk om het voor iedereen leuk en veilig te houden.
Genoeg honden die net zo opgevoed en behandeld worden als Killah de pitbull en toch maakt Killah een hondje dood en doen die andere honden dat niet. Niet noodzakelijk omdat ze beter zijn opgevoed dan Killah of omdat de baas veel consequenter of duidelijker is, maar omdat ze ook zonder opvoeding die impuls gewoon niet hebben.

Marc schreef: 12 mar 2026, 10:04 Ik begin steeds meer te geloven dat je als eigenaar heel ver komt tav genen. Je krijgt ze niet weg. En je moet sommige honden kaderen en zorgen dat ze niet getriggerd worden maar je kan zeker ook zaken ver naar de achtergrond begeleiden.

Ja, en andere honden hoef je op dat vlak helemaal niet te kaderen, omdat dat gedrag er niet inzit. Dus of je moet kaderen of sturen, ligt vooral aan wat er al in zit, die genen dus.
Ik denk dat mijn huidige honden helemaal geen uitvallers of agressieve types zouden worden bij een inconsequente baas die niet duidelijk is en niet goed doorpakt bijvoorbeeld. Ik denk dat ze bij geen enkele soort eigenaar/benadering vervelend of agressief gedrag zouden gaan vertonen, daar zijn het veel te veel zachte, vredelievende watjes voor. Dat komt denk ik niet door mijn opvoeding, training of omgang met de honden, maar wat er niet in zit hoef je ook niet in te perken met opvoeding en sturing. Natuurlijk kun je zo'n beetje elke hond wel verpesten, maar dan zou je wel echt extreem rare dingen moeten doen in het geval van de honden die ik nu heb. Volgens mij hoef je daar bij een gemiddelde pitbull (uiteraard uitzonderingen daargelaten) veel minder voor te doen.

Natuurlijk kun je met opvoeding, training en management een hond met niet zo wenselijke impulsen best verantwoord en veilig voor de omgeving houden, maar daarmee verander je die impulsen niet wezenlijk, je kunt alleen voorkomen dat de hond naar dat instinct handelt en de hond leren dat dat niet is toegestaan.
Mijn honden scheuren geen andere honden uit elkaar, daar hoef ik niets voor op te voeden of te managen, dat zit er helemaal niet in. Honden die dat wel zouden willen of kunnen doen, moet je dus sturen en managen om dat niet te doen. Net zoals ik mijn collies niet hoef op te voeden of te managen om niet te jagen en Amy en Arlo wel.
Dus nee, ik vind niet dat het aan de opvoeding ligt, maar aan de verantwoording die de eigenaar neemt om ongelukken te voorkomen, op welke manier die eigenaar dat dan ook doet: opvoeding, training en management kunnen daarin allemaal een rol spelen. Natuurlijk zijn opvoeding en de begeleiding door de eigenaar wel een factor in hoe een hond zich gedraagt, maar wat er in de basis wel of niet inzit, dat is waar je als eigenaar mee moet werken. En dat is ook waardoor het in een onbewaakt moment toch mis kan gaan.