Een Hondenleven

Heel veel sterkte vandaag.

Sterkte! Op deze leeftijd heb je er vrede mee, maar door de lange tijd die ze in jullie leven is geweest is het toch zwaar.

Tsja, het blijven altijd honden van de dag die oudjes. Marco kan straks nog mooi even samen optrekken met puppy Patries. Maar ook hij, net zo oud als Rozi, wordt nu echt wel oud.

Sterkte Nanna, hopelijk is het een klein dipje.

Mijn oude man Marco, nu 14 jaar en 8 maand, vorig weekend genietend op de camping.
Loopt op zijn eigen tempo nog zo een km of 4 mee.

Oh, wat heerlijk.

Wat een prachtige leeftijd! Gefeliciteerd!

Nanna schreef: 03 nov 2025, 16:48 Ze loopt af en toe heel blij de verkeerde kant op maar dat mag de pret niet drukken.

Heb ik hier ook met Marco, nu ruim 14. Hij mag los waar dat kan en negeert over het algemeen andere honden. Maar ziet wat minder en hoort nog minder.
Sla ik op een t-splitsing in iets hoger tempo rechtsaf omdat er een gezelschap met honden aankomt. Is hij mij kwijt ineens omdat ie zich weer eens is verloren in een lekker luchtje.

Hele gezelschap druk wijzen naar mij en roepen tegen hem "ze is daar". Staat hij ernstig met zijn Scooby Doo hoofd om zich heen te kijken en totaal geen idee. Dan moet ik hem toch weer ophalen en is hij blij als een klein kind dat hij me weer gevonden heeft.

Perry interesseerde dat dan weer geen moer, die liep gewoon de horizon tegemoet er van overtuigd dat ik hem wel zou volgen. Die zag je nooit meer terug

Vindt het wel altijd jammer als dat kantelpunt komt dat ze echt niet meer los kunnen omdat het totaal onverantwoord is. Ze houden zo van los kuieren en snuffelen.

Marco loopt nog steeds vrolijk mee. Hij wordt nu wel echt een oude man, maar ja een grote Mechelaar van ruim 14 jaar, dan mag dat ook. Hij is inmiddels langer met pensioen dan dat hij heeft gewerkt en hij geniet er elke dag van. Hij is één van de allerliefste en tolerantste honden die ik ooit heb gehad.

Ik las eerst je overlijdensbericht en nu dit, wat een bijzonder snel einde ineens. Past misschien wel bij hoe bijzonder hij was. Hij heeft je de zorg uit handen genomen.

Proficiat Twinkeltje! En jij ook natuurlijk

Mo-yi schreef: 27 mar 2025, 18:39 Ik geef wel duivelsklauw. Ik heb Carporal even opgezocht, kende ik niet..Goede ervaringen mee dus?

Ja, het verlicht hem en ik merk niets van bijwerkingen. Hij eet ze met smaak op dus dat is ook makkelijk.

Diana schreef: 27 mar 2025, 10:19
Pijnstilling kan (zeker op de langere termijn) natuurlijk wel voor problemen zorgen, maar bij een echt bejaarde hond vind ik dat zelf geen reden om het niet te geven als het ervoor zorgt dat ze dan geen pijn meer hebben. Mila krijgt tegenwoordig ook elke dag pijnstilling vanwege artrose in polsen en voeten; Librela heeft ruim 1,5 jaar prima geholpen, maar werkt sinds een paar maanden niet meer voldoende, vandaar de overstap naar dagelijks pijnstilling. Zodat haar oude dag in ieder geval pijnvrij is en ze gewoon alles kan doen wat ze leuk vindt.
Bij een jongere hond zou ik ook niet blij zijn met het vooruitzicht om de rest van het leven dagelijks pijnstilling te geven, maar in Mila's geval heb ik daar met een hond van 14 jaar niet over getwijfeld. Gelukkig heeft ze tot nu toe totaal geen last van bijwerkingen of verslechterde nier- of leverwaardes.

Ik hield bij Perry dus idd alle pijnstilling buiten de deur ivm zijn lever. Maar eind februari dacht ik ineens waar ben ik nu mee bezig. Hij is bijna 16. Hij gaat echt niet sterven door medicatie, waarom moet hij pijn hebben.
Hij heeft recht op pijnvrij leven, dan desnoods maar wat korter.
En Marco idem. Ik zag bij hem ook af en toe een borsteltje laag achterop zijn rug. En met zijn carrière als diensthond en op zijn leeftijd kan het haast niet anders dan dat hij pijntjes heeft. Dus ook voor hem vanaf die tijd elke dag een Carporal. En ik merk aan beiden dat het voor hen prettiger is.

Mo-yi schreef: 25 mar 2025, 10:18 Vorige week heb ik een pijnstiller/ontstekingsremmer gehaald. Ze begon weer slecht te eten en ik hoopte dat het een randje eraf kon halen. Ze ging weer stukken beter eten, wilde extra snackjes vragen. Het wandelen gaat wel op standje schildpad maar af en toe een drafje lukt ook nog. Het weekend weer gestopt met de pijnstiller en wel door met de glucosmaine, en ze eet nog steeds goed We hobbelen nog even lekker door

Goedzo Mo-yi, je moet nog ff een tijdje doorhobbelen.

Heb hier nu ook voor beide oudjes pijnstillers. En ze krijgen ze nu ook beiden standaard elke dag.
Ze doen het beiden echt beter met pijnstillers. Ik denk dat Perry inmiddels barst vd artrose, in ieder geval in zijn linker voorpootje, je zag hem opleven door de pijnstillers.
Marco heb ik nu sinds dinsdag ook aan de anabolen. Hij zakte af en toe door zijn achterhand en aangezien hij nog wel steeds kilometers maakt dacht ik dat nu wel het goede moment was.. Ik denk voor het eerst sinds 2 jaar dat hij de dierenarts zag en die vond hem er echt heel goed uitzien voor zijn leeftijd. En zijn hart was nog top.

Genieten toch van die fitte oudjes.

Perry is fitter dan Marco. Marco wordt nu echt oud en heeft wat moeite soms om zijn achterhand er onder te houden.
Op de lange rondes hebben we nu op de terugweg gewisseld. Herbert loopt er naast, en Marco zit er op. Hij zit als een prins op de scoot en vindt het helemaal goed zo.

Als je grote liefde over 6 weken 16 wordt en dan nog zo fit is mag je alleen maar dankbaar zijn.
Kijk hem nou toch gaan die grote kleine man:

Wat een rollercoaster. Dat is buiten het verlies van Jetje heel wat om te verwerken. Heel veel sterkte.

Ik vind de gemiddelde hond van 7 in de bloei van zijn leven. Louitje wordt dit jaar 8 en ik noem hem nog steeds een jonkie. Onze diensthonden, over het algemeen toch best grote honden moeten met 9 met pensioen. Marco wordt dit jaar 14 en geniet al geruime tijd van zijn pensioen. Perry heeft op 9 jarige leeftijd een week in een kliniek gelegen omdat hij op de 1 op andere dag doodziek werd en ik op dat moment vond dat hij een topfit hondje was dat nog jaren mee kon. En dat klopte aardig want we zijn inmiddels bijna 7 jaar verder. Dus nee ik ben het er niet mee eens.

Hopelijk zet de verbetering door. Maar laat haar alsjeblieft niet te veel eten, het verteren vergt ook veel van haar. Daar ben ik ooit met zieke Perry de fout in gegaan. Zo blij dat hij weer wilde eten dat ik hem te veel gaf. Dit hielp hem uiteindelijk niet.
Maar ik duim dat ze weer een tijdje mee mag gaan.

Wat een prachtige leeftijden. Hopelijk niet ernstigs dn mogen ze beiden nog een tijdje mee.

Ja je bent gezegend maar dat komt ook omdat je zo lang samen bent.
Dus het gemis is zo groot. Heel veel sterkte.

En ook nog leuk om.te zien.

ranetje schreef: 16 okt 2024, 22:00

Budkes schreef: 16 okt 2024, 18:38 Geluksmomentje na het werk.
Lekker zonnetje dus snel met de mannen op pad.
En dan optimaal genieten van de fitheid van Perry, op 3 weken na 15 en een half jaar oud. Kijk hem gaan.
Op de achtergrond zie je mijn andere senior Marco, 13 jaar, die op de valreep nog even het kanaal in duikt.
Wat een rijkdom.

Wat loopt Perry nog geweldig mooi, die lijkt super in conditie te zijn.

Even zwemmen moet kunnen toch?

Perry heeft zo'n ongelooflijk efficiënt gangwerk, daar heb ik altijd van genoten.
Bij 23 graden op 16 oktober moet je gewoon nog even zwemmen, aldus de mechelaars.

Mo-yi schreef: 16 okt 2024, 18:53

Budkes schreef: 16 okt 2024, 18:38 Geluksmomentje na het werk.
Lekker zonnetje dus snel met de mannen op pad.
En dan optimaal genieten van de fitheid van Perry, op 3 weken na 15 en een half jaar oud. Kijk hem gaan.
Op de achtergrond zie je mijn andere senior Marco, 13 jaar, die op de valreep nog even het kanaal in duikt.
Wat een rijkdom.

ja stopt u maar, t kind mot even zwemmen

Louitje kwam er net uit, dus Marco dacht why not.