Een Hondenleven

Smoushond schreef: 03 jan 2026, 23:57 Eerder flipte Bertus echt . Deze keer was het even een paar blafjes heel onzeker en toen ik zei nee was hij wel stil en liep ik dus juist gewoon door. Ik kan het niet goed uitleggen maar het was gewoon heel anders.

Smoushond schreef: 03 jan 2026, 20:54

Anneke schreef: 03 jan 2026, 11:26 Maar waarom laat je Bertus blaffen? Was dit niet een goed moment geweest om het aandacht jou weer op te pakken? Ben je niet bang voor een terugval op deze manier?

Ik loop geen centimeter meer om voor die mensen en hun hond. Ik doe dat al anderhalf jaar . Omdraaien ,weglopen enz

Doe ik ook niet, maar ik grijp het wel aan als trainingsmoment; "Mooi daar is je vijand, waag het niet om er ook maar naar te kijken." En als dat is gelukt prijs ik je daarna de hemel in en verdien je de jackpot inclusief feestje.

Smoushond schreef: 16 dec 2025, 07:25 Eigenlijk ben ik boos op het vrouwtje niet op die hond. Elke hond kan er wel eens tussenuit schieten het zijn geen robotjes
Maar dat zij zo vreselijk langzaam aankwam lopen en er van leek te genieten maakt me boos
Ze ergerde zich altijd aan het uitvallen van Bertus tegen haar hond en leek er nu van te genieten

Maar ik bleef stilstaan zodat ze haar hond kon ophalen ,volgende keer loop ik door en dan ziet ze maar hoe ze haar hond terug krijgt
Ik merk dat ik in dit soort situaties altijd blijf stilstaan omdat er verkeer is en ik niet wil dat hun hond onder een auto loopt
Maar ook omdat ik dacht dat die hond me misschien van achter zou pakken als ik wegliep

Wat is nu het beste om te doen in zo’n situatie
Je staat daar met je hondje opgetild die helemaal uit zijn plaat gaat en er springt een hond om je heen die hem wil happen

Bertus is er wel van onder de indruk ,probeert weer erg veel te rijden op alles en als ik hem aai is hij helemaal druk en wil in me kruipen
Vandaag begin ik weer met de supplementen die ik nog heb dat wilde ik volgende week toch al doen ivm vuurwerk

Verder hoop ik dat die mensen snel verhuizen,ze willen naar Zweden om daar op hun blote voeten te gaan lopen maar ik denk dat ze beter in de Efteling kunnen gaan wonen als ze in sprookjes geloven

Die hond groeit hun boven het hoofd en ze zijn verblind door liefde

Voor mij werkt het beste om bij elke wandeling op voorhand in te calculeren dat er lui zijn die hond totaal niet onder controle hebben en me daar op voorhand niet aan ergeren, kalm blijven en het ondertussen zo regelen dat de honden het zelf niet hoeven te/kunnen doen. En ondertussen werk ik wel af met die hond. Als je als baas niet snel genoeg bent krijgt je hond een rotschop. Ik ben best bereid om 4x om mijn as te draaien met en Mechelse herder klem onder mijn oksel of een jack russel buiten je bereik, maar als je er dan nog niet bent dan regel ik het zelf en ben je te laat.

Maar vooral het op voorhand incalculeren maakt dat ik rustig blijf en niet geïrriteerd raak, wat zijn weerslag heeft op de gemoedstoestand van mijn hond.

Hopelijk riep je Bertus, kwam hij terug en kon je hem belonen met zijn speeltje. Of de herder was een bekende en het werd een feestje.

Je bent gewoon goed bezig hoor!!

Stoppen met gooien ter afleiding, maar alleen geven
Over het stoppen met blaffen heb je inderdaad een nieuw topic geopend, en daar volgt een ander antwoord, maar puur voor het afleiden stoppen met gooien en alleen geven.

tenminste dat zou ik doen.

En dat leren ze heel snel blaffen = bal weg. Ze zijn zo slim die terriër-achtigen.

Smoushond schreef: 19 nov 2025, 15:32 Vandaag kwamen we de golden retriever weer tegen die hij haat . Ik hoefde niet eens” let op “ te zeggen ,hij keek naar de hond en toen naar mijn jaszak waar is die bal?

Wat een slim ventje is het toch ook

goed bezig!

Smoushond schreef: 16 nov 2025, 13:17 Vrijdag regen,zaterdag hele dag regen dus nog geen hond tegen gekomen
Vanmiddag nieuwe poging

Zul je altijd zien,wel "droog" geoefend?

Rookworst altijd een succes. Natuurlijk veel te zout, dus meng ik stukjes rookworst met gezonde brokjes. In een plastic zakje goed schudden en je hebt rookworstbrokjes.

Marc schreef: 14 nov 2025, 10:14 Ik bedoelde eigenlijk vooral dat alleen vraatzucht nooit een paspoort is om er een werkhond van te maken. Natuurlijk is beloning soms ook gewoon snoep en goed dat je me erop corrigeert. Ik bedoelde meer dat er geen Mechelaar gekozen wordt voor werk als er geen buit en apporteerdrift in zit omdat dan alleen snoep over blijft en dat niet genoeg is om echt goed met de hond te werken. Uiteraard kan het zijn dat je eindigt met een hond die alles doet voor een koekje of zelfs een aai. Maar het echte opbouwen en aanleren wil je toch graag met een spel en een buit doen want dat lijdt denk ik tot betere resultaten.

Speurhonden zoeken hun buit ook. Maar zeker. Beloning kan ook een snoepje zijn.

We bedoelen idd hetzelfde

@Smoushond Ik las dat je in de berm gaat staan als dat kan en dan een soort van counterconditioning toe past. Maar zoals jezelf al aangeeft kan dat niet altijd omdat je afhankelijk bent van de "tegenpartij" en de omgeving.

Ik zou een bal of een speeltje thuis "intrainen". Dus in een prikkelarme omgeving met hem spelen met dat speeltje. En doe maar gewoon een trekspelletje dan. Want dat vindt hij superleuk. Dan laat je hem het speeltje winnen en als de rust weer terug is vraag je hem het speeltje los te laten.
De stap daarvoor is natuurlijk dat je hem hebt geleerd dat loslaten ook wat oplevert, dus je ruilt voor óf een ander speeltje of een voertje. En hij krijgt het speeltje weer terug nadat hij los heeft gelaten. Als het "los" er goed inzit kun je gaan oefenen.

Met het speeltje in je hand oefenen op netjes volgen. En als hij een paar meter netjes heeft gevolgd krijgt hij het speeltje, even spelen en weer los. Dit herhalen. Als dit er thuis goed inzit ga je het buiten op straat oefenen, liefst in een omgeving zonder honden. Als dit goed gaat kun je het oefenen als er andere honden in de buurt zijn.

Wat echt heel belangrijk is dat jij doorloopt als je een andere hond passeert. Kies een ijkpunt uit in de richting waar je heen wilt, desnoods een lantaarnpaal op 100 meter en bepaal in je hoofd dáár ga ík naartoe. Wat er ook gebeurd, daar ga ik naartoe en Bertus jij gaat mee. Dat geeft je namelijk een andere mindset, je bent niet met de andere hond bezig, en omdat je een doel bepaald ben je letterlijk doelbewust en dat geeft je een andere houding, zelfzeker en niet aarzelend. En dat wordt door de lijn doorgegeven aan je hond.

Tegelijkertijd, als je een andere hond ziet pak je je speeltje, kiest je ijkpunt, laat Bertus het speeltje zien, geeft het commando "let op" en ga je op je doel af met stevige pas en doelbewuste houding.
Als de andere hond op voldoende afstand is beloon je Bertus met het speeltje en je blije stem, loopt nog een stukje door en gaat even een "trek"spelletje doen. Hoeft niet perse te bestaan uit echt trekken, maar oooo wat heb jij een mooi speeltje, een huppeltje een duwtje tegen hem aan of wat ook maar werkt voor Bertus om hem trots en blij te maken.

Ik ga in dit soort situaties met de mannen alleen stilstaan als het écht niet anders kan maar dan strooi ik geen voer. Zij krijgen een opdracht van mij namelijk ZIT en let op mij. Speeltje voor de neus of in hun geval volstaat een hand in de zak ook want daar zit voer.
Hierdoor hou ik namelijk de regie op de situatie ipv dat zij die hebben. Als ik voertjes strooi kunnen zij kiezen wat ze doen. Het voer ligt er immers toch al. En zeker terriër Herbert kan prima kijken naar de ander om daarna zichzelf te belonen met een voertje, even grommen en blaffen tussendoor en dan weer een voertje lukt hem ook prima, dat bepaalt hij zelf. Je geeft Bertus op deze manier de regie en dat is juist wat je niet wilt. Want als Herbert tijdens het zit en let op mij toch vindt dat hij moet blaffen of grommen krijgt hij nl geen beloning en dat hebben ze snel door.
Uiteindelijk wordt dit gewoontegedrag als je dit zo traint. Ik kan nu zonder allerlei poespas andere honden op een smal pad passeren terwijl ze volledig door Herbert en Louitje worden genegeerd.
Maar nooit terwijl ik de andere kant op kijk, niet oplet of afgeleid ben. Er moet altijd een let op niet ouwehoeren aan vooraf gaan. En dan na die het passeren zijn we allemaal blij en hoeft zelfs het belonen niet altijd meer.

Marc schreef: 14 nov 2025, 09:17 Ik ben het niet eens met het advies dat je gekregen hebt want er is precies voor het spelletje een prachtig moment. Je kondigt het spel aan maar eist voor het spel begint een hele mooie rustige focus en een volgen. Braaf volgen. Ogen op het spel en voor die mooie geconcentreerde volgsituatie beloon je met dat spel. Je gaat dus niet het trekspel spelen tijdens het passeren maar daarna. Dan beloon je focus en rust.

Ik weet zeker dat je hiermee de oplossing in handen hebt. Beter gezegd ik ben er heilig van overtuigd. Dapper kon besnuffeld worden, in alle rust, door een reu zolang ik zijn Octopus trekspeeltje maar in mijn hand had. Daarvoor deed hij de volg als een afgerichte politiehond.

Ik zou oefenen op geduld en een mooie volg gevolgd door een trekspelletje. Dat breek je af met een snoepje. Ik garandeer je nu ik lees dat hij daar alles voor wil doen dat je daar de oplossing hebt. Je vraagt nu rust en slaat een stap over en vraagt het onmogelijke. Want wat is de beloning voor rustig zijn? Snoep? Niet genoeg want de motivatie is te groot. Spel is een veel betere beloning en ook nog verbindend

Ik ben het met je eens. Een beloning is pas een beloning als de hond het als een beloning ziet. Dat is 100% waar. En spelen na focus is altijd top en ook nodig. Ik zou dit ook zeker gaan proberen met Bertus en idd advies van de hondenschool zou ik ook naast me neer leggen. En op zeker niet met een piepspeeltje gaan werken, dat wordt me ook een heisa met andere honden.

Maar wat je zei in het vorige antwoord dat er geen enkele werkhond is die werkt voor een snoepje daar ben ik het niet mee eens. ( maar ik ben heel slecht in meerdere quotes in één reactie).
Ik zit natuurlijk, door mijn werk , dagelijks op een trainingsveld met alleen maar werkhonden daar wordt gewerkt met voer en met andere beloningen zoals bijtrol of ballen. En er is een enorme variatie in waar de voorkeur ligt bij de individuele hond. Vaak werkt bij honden die erg hoog in drift staan voer juist beter omdat ze anders nog verder doordraaien. Dingen aanleren gebeurd nagenoeg altijd met voer. En vaak wordt er bij honden die werken met bijtrol of bal op een gegeven moment weer even terug gegrepen op voer als ze door bal of bijtrol te hyper worden en stappen over gaan slaan.

Bijvoorbeeld bij mijn Louitje werk ik vooral op focus, dus voordat we daadwerkelijk aan het werk gaan, vooral voor het werken bij de pakwerker, pak ik zijn bijrol of bal en leg deze voor hem op de grond maar wel zodat hij erbij kan. Dan stap ik een paar meter bij hem weg en na een korte, of wat langere tijd, mag hij hem op commando pakken. Dan gaan we spelen en dat herhalen we een aantal keer. Bij de pakwerker wordt hij dan alleen nog maar beloond met voer, want dan blijft hij in de rust, aan het eind van de oefening krijgt hij weer de bal/bijtrol en die mag hij dan houden,

Er is een enorme variatie in waar honden voor willen werken en eigenlijk kun je het pas echt met zekerheid zeggen als je de hond echt ziet. En dan is er ook nog weer een enorme variatie in in welke situatie welke beloning het best werkt. Daarom vind ik mijn werk ook zo leuk, nooit uitgeleerd.

Josefien schreef: 13 nov 2025, 23:36

Budkes schreef: 12 nov 2025, 21:14

Mijn ervaring is anders. Ik heb twee dekreuen in huis gehad en twee niet dekkende reuen, alle 4 intact, en 1 intacte teef. Ik had tijdens en vlak voor en vlak na de loopsheid van de teef alleen last van de niet dekkende reuen. De ervaren dekreuen werden pas wakker als de teef dekrijp was, dus gedurende een paar dagen. En daarna waren ze weer volkomen ongeïnteresseerd.

Een kwestie van de klok horen luiden en de klepel. Jouw ervaren dekreuen hadden dit wel door

Ik heb hier binnenshuis geen intacte teef bij. Logeerhonden waren altijd gesteriliseerde teefjes (afkomstig uit stichtingwereld)

Buitenshuis tonen ze matig tot weinig interesse in loopse dames. Opdringerigheid in contact ben ik allergisch voor (zowel mens, als hondgerelateerd) Fatsoensmanieren enzo. Kennelijk snappen beide heren wat onze 'mores' zijn. Ik hoef er weinig voor te doen.

Klopt en dat was mijn reactie op jouw vraag of de focus op loopse tevens sterker werd als een reu eenmaal gedekt heeft. Mijn ervaring is dus van niet, idd klok en klepel. Ik heb 4 dekreuen gehad van 4 verschillende rassen en mijn andere tig reuen hebben nooit gedekt. Van de dekreuen had ik nooit last, van de niet dekkende reuen in combi met een loopse teef in huis wel. Op straat mogen ze van mij snuffelen, lebberen en snuiven wat ze willen, aan luchtjes niet aan honden, tot ik er genoeg van heb, dan kappen we ermee. En dan is een "klaar" voldoende. Er zit een einde aan mijn geduld.

Smoushond schreef: 12 nov 2025, 23:11 We moesten vanavond een uurtje weg . Maar dat komt haast nooit voor dus dat had Bertus al snel in de gaten
Waarom gaat ze zich nu omkleden en waarom poetst ze haar tanden
En dan weet hij het even niet meer en gaat ….de deken uit de bank pakken om te rijden

Ondanks de supplementen dus
Dat rijden is dus duidelijk stress

Rijden op spullen is bijna nooit ingegeven door "sexdrive" maar vrijwel altijd ingegeven door stress. Ik heb laatst een interessante workshop gehad over OCD bij honden, in dit geval specifiek bij mechelse herders. Meerdere oorzaken één daarvan, voor de hand liggend bij Mechelaars, is stress door de manier waarop ze gehouden worden, namelijk huisvesting in kennels met weinig verrijking in hun verblijf en/of weinig toegang tot soorteigen gedrag en/of onprettige slaapplaatsen etc.,
Een andere oorzaak is erfelijkheid. Nu is mijn Louitje een wandelende dwangneurose; hij is niet gehuisvest in een kennel, maar woont gewoon binnen, kan kiezen uit slapen op de bank, op één van de kussens of in een open bench met een stapel vetbedden. Heeft de hele dag contact met soortgenoten en mag struinen door bos en hei. Maar zuslief heeft exact hetzelfde gedrag en vader is er ook niet vrij van. Dus erfelijkheid ligt zeer voor de hand.
Zijn dwangneurose is sabbelen op een kussen en bij ultieme stress rijden op een kussen. Ik heb er met hem een weg in kunnen vinden door dingen beperkt toe te staan om hem zijn stress af te laten vloeien maar hij is altijd geneigd tot obsessief gedrag.
Als ik van je lees dat andere nestgenoten angstig gedrag vertonen zou ik het eerder zoeken in erfelijkheid dan in hormonaal gedrag en zou ik hem zeker niet gaan castreren maar eerder een weg zoeken tussen gedeeltelijk toestaan om zijn stress af te laten vloeien en begrenzen om obsessief gedrag te voorkomen.

@Smoushond Ik kan er natuurlijk volledig naast zitten maar ik vind zelf herders oneindig veel makkelijker te bereiken en te begrenzen als die zelfstandige ongedierteverdelgers als JRT's en Smoushonden.
Het vergt echt een andere aanpak waarbij je heel duidelijk op je strepen moet staan en grenzen aan moet geven. Het zijn harde hondjes die hun eigen plan trekken, daar zijn ze ook op gefokt.
Mss, maar daar kan ik ook mis mee zijn, ben je in den beginne wat te veel verleidt door het kleine en het schattige. Ik denk serieus dat even duidelijk paal.en perk stellen aan zijn gedrag net zoveel zoden aan de dijk zet als hem castreren.
Ik herken het opspringen zodra ik in beweging kom van zowel de Mechelaar hier als de Jack Russell. Er zit echter wel een verschil in in motivatie. De Mechel is alleen maar bezig met "wat gaan we doen, wat gaan we doen" de Jack denkt alleen maar " wat kan ik doen, wat kan ik doen". Veel opportunistischer. En dat maakt dat ik tegen hem veel duidelijker moet zijn, als je begrijpt wat ik bedoel.

Josefien schreef: 11 nov 2025, 22:15 Even een vraagje.

Mijn voorkeur gaat altijd uit naar reuen, en dan wel intact. Qua bouw, gedrag, ik houd ervan. Lekker straight ik weet precies wat ik er aan heb.

Ze zijn matig geïnteresseerd in (loopse) teefjes. Komt dit omdat ze nooit gedekt hebben? Ik heb wel eens gehoord, dat wanneer een reu eenmaal gedekt heeft, hij zijn focus daarop gaat richten.

Geen idee, maar ik kan me voorstellen dat dit mee kan spelen bij die hyperfocus op teefjes.

Mijn ervaring is anders. Ik heb twee dekreuen in huis gehad en twee niet dekkende reuen, alle 4 intact, en 1 intacte teef. Ik had tijdens en vlak voor en vlak na de loopsheid van de teef alleen last van de niet dekkende reuen. De ervaren dekreuen werden pas wakker als de teef dekrijp was, dus gedurende een paar dagen. En daarna waren ze weer volkomen ongeïnteresseerd.

Josefien schreef: 10 nov 2025, 23:35

Flamme schreef: 10 nov 2025, 22:30

Haha nee natuurlijk niet. Maar dat zijn de momenten dat hij gespannen is en blaft.

Ik begrijp dat hij op training wel de aandacht voor jou heeft en zich minder laat afleiden door de omgeving?

Die korte uitlaatrondjes 1 op 1 doen, zonder je andere honden. Ook omdat Karma die spanning aanvoelt etc.
En dan oefeningen met hem doen, die je met hem op training doet. Zijn focus op jou richten en niet op die ingewikkelde omgeving die hij nog niet aankan. Zodat hij snapt dat jij zijn ijkpunt vormt.

Je haalt me de woorden uit de mond. Ik wilde @Flamme net vragen; wat doe je precies op de training tijdens het passeren van andere honden?
Want dan doe je dat thuis ook, goed scannen zodat je andere honden op tijd aan ziet komen en dan pak je je houding, je tempo, je voertje je stemgebruik en je lijnvoering (of wat dan ook wat je daar doet) precies op zoals je dat op de training doet. Want hij kan het daar ook, dus daar lukt het jou om hem te begeleiden langs andere honden nu moet je die modus nog "even" generaliseren naar buiten het trainingsterrein.

Mijn jongste Jack en jongste Mechelaar willen soms ook wel aan de lijn uitvallen want dat vinden ze samen gewoon leuk. Mag niet van mij. Gebeurd alleen als ik ff niet oplet of met andere dingen bezig ben. Dus dat doe ik niet meer. Want op tijd een "nee jongens doen we niet" is genoeg om met slappe lijntjes te passeren, maar wel in een duidelijke "we zijn ff met elkaar bezig" modus.
Komt die modus te laat dan zijn ze niet meer met mij bezig en vallen ze samen uit, vinden ze fantastisch. Mag niet van mij, dus op tijd ff trainingsmodus aan, ik zie het "o ja" momentje indalen in hun koppies. Ze passeren stil, aan een slap lijntje en we eindigen trots en blij met z'n allen met een rustige "goed zo dat was braaf", een brokjes of een knuffel en weer door.