Een Hondenleven

Ik vind het al heel wat dat ze zich een tuigje om laat doen!

_Tiny_ schreef: 30 jul 2022, 13:23

~Suzanne~ schreef: 30 jul 2022, 13:18

Fenneke schreef: 30 jul 2022, 09:25 Kan er iemand bij jullie in huis komen oppassen. Dan is dat ook een goede oplossing.

Dat vraag ik me zomaar af. Weer een ander persoon waar ze aan moet wennen.... ?

Suzanne

De situatie is nu eenmaal dat de zoon gaat trouwen in het buitenland en de ouders daar bij willen zijn. Als het goed is trouwt je kind maar 1 keer en dat ga je niet overslaan vanwege een hond. Dat is niet realistisch.
Dus, de situatie is wat ze is en daar moeten we het beste van maken. Een oppas aan huis is dan een goede optie. Beter dan weg brengen.

Laat de oppas wel een paar keer op bezoek komen TS. Zodat het niet helemaal een onbekende is.

Helemaal mee eens. Uiteraard is het niet ideaal maar het huwelijk van je kind ga je niet overslaan. Het huis is al een vertrouwde plek aan het worden. Ik zou ook echt kijken of er iemand thuis kan oppassen.

Ik denk dat je de eerste maanden geen verwachtingen moet hebben. Alles voorspelbaar houden. Goed naar de hond kijken. Veel rustig babbelen zonder aanraken. En zoals eerder gezegd, niets dwingen, hoe onschuldig het ook lijkt.

Overal steeds hetzelfde ritueel voor. Zelfde rondje lopen, zelfde bak/plaats/tijd eten. En over vaste bewoordingen voor. Laat alles zo voorspelbaar mogelijk zijn. En alles op haar eigen tempo, babystapje voor babystapje.

Maar na 2 angstige honden te hebben geadopteerd is voor mij echt geen verwachtingen hebben het codewoord.

Ik zie zelfs na jaren nog steeds dat mijn oudste hond stapjes vooruit maakt en dat is nu echt een allemansvriend geworden. Mijn jongste heb ik nu 9 maanden en dat heeft echt wel een maand of 3 geduurd voordat hij een klein beetje rust in zijn reet kreeg en vertrouwen in ons.