Een Hondenleven

Border Collie schreef: 19 okt 2025, 09:07 Het valt andere dus ook wel degelijk op dat wij in Nederland anders omgaan met honden dan bv Duitsland.
Toch vraag ik me af waardoor het komt dat de Nederlandse hond zich zo misdraagt. Er zijn echt veel honden die andere honden/mensen spannend vinden. De ene hond verstard, de ander bevriest en weer de ander zet het op een gekrijs. Zijn ze dan in de aanleg zo onzeker of gaan ze 'go with the flow' en worden ze onzeker doordat de andere honden zich misdragen?

Feit is wel dat er denk geen enkele hond is aangevallen door een aangelijnde hond. Het grootste probleem is dat de honden overal te pas en onpas loslopen, ondanks een aanlijngebod

Kijk maar eens hoe het gemiddelde kind in Nederland (niet) opgevoed wordt, waarom zou het dan bij honden wel ineens lukken? De gemiddelde mens interesseert het niet meer wat een ander doet/wil, rekening houden met elkaar verdwijnt in rap tempo. Tel daarbij op dat de gemiddelde mens geen idee heeft van hondentaal en de ellende is compleet.

Toeristen hoeven zich in een ander land kennelijk niet te gedragen, ik schaam me iedere week dat ik Nederlander ben als ik in de Duitse supermarkt loop. Het begint al op de parkeerplaats waar auto's lukraak neergezet worden, ook op invalideparkeerplekken. Waarom zou de Duitse toerist anders zijn in Nederland..

Marc schreef: 18 okt 2025, 12:41

Omega schreef: 18 okt 2025, 12:23 Ieder moet voor zich weten wat hij met zijn honden doet en goed vindt. Quinta zit niet te wachten op al die 'gezellige, hij doet niets' honden omdat ze te vaak omver gelopen is, ze is niet bezig met andere honden. Als jij/Guus dat wel goed vindt dan is het toch OK.

En mijn honden moeten luisteren aan de riem, 40 kg hond die aan mijn rug lopen te sleuren is niet fijn, daarom lopen ze ook vaak los en mogen ze doen wat ze willen. Maar dat is mijn manier van omgaan met mijn honden, wat een ander doet of goed vindt daar vind ik niks van, maar laat mij ook in mijn waarde. Dat moet ieder voor zich weten, zolang het geen conflicten oplevert tussen de honden.

In je waarde? Zeg ik zoiets ergs? Ik heb eigenlijk altijd honden gehad die daar niet op zaten te wachten en laat volgens mij iedereen in zijn waarde toch? Hoop ik. Ik vraag het altijd dus mijn hond heeft nooit contact met honden die dat niet willen of baasjes die daar niet op zitten te wachten. Ik zou willen dat iedereen het eerst zou vragen.

Ik bedoel het niet persoonlijk maar algemeen gesproken.
Ik ken je verder niet, ben je nog nooit tegengekomen en heb dus geen oordeel over hoe jij met je hond omgaat. Het zal wel een zo baas zo hond geval zijn, ik heb ook niet zo'n behoefte aan contact met iedereen.

Ieder moet voor zich weten wat hij met zijn honden doet en goed vindt. Quinta zit niet te wachten op al die 'gezellige, hij doet niets' honden omdat ze te vaak omver gelopen is, ze is niet bezig met andere honden. Als jij/Guus dat wel goed vindt dan is het toch OK.

En mijn honden moeten luisteren aan de riem, 40 kg hond die aan mijn rug lopen te sleuren is niet fijn, daarom lopen ze ook vaak los en mogen ze doen wat ze willen. Maar dat is mijn manier van omgaan met mijn honden, wat een ander doet of goed vindt daar vind ik niks van, maar laat mij ook in mijn waarde. Dat moet ieder voor zich weten, zolang het geen conflicten oplevert tussen de honden.

Kennis maken aan de riem doe ik niet aan, helemaal die stomme flexlijnen, ze zitten zo in de knoop, dat doe ik al met twee honden zonder een ander er bij.

Verder zit Quinta helemaal niet te wachten op contact met andere honden, ze is te vaak onder geschoffeld door de 'hij doet niets' lomperds, die ook nog eens niet reageren op haar afwijzende houding. Ze heeft contact genoeg met andere honden in mijn hus. Dieuwertje hou ik ook bij me, die heeft nog wat meer puppy/puberpluis in haar oren ofzo.
Aan de riem mogen ze me niet meesleuren, pas als ik het zeg mogen ze hun ding doen, heel zielig. Daarom loop ik vaak naar stukken waar ze los kunnen, daar mogen ze hun gang gaan.

Tsja en ik doe oefeningetjes tussendoor, Quinta leeft voor taakjes doen en de kleine probeer ik nog wat bij te brengen.
Ondanks alles wat ze moeten en niet mogen denk ik dat ze gelukkig zijn hier.