Ja klopt hoor. Misschien zijn we (partner nog iets meer dan ik) daarom wel vrij makkelijk als het om contacten gaat tussen onze honden en honden die we onderweg tegenkomen. Eigenlijk roepen we dan niet eens in zo'n geval.Dagmar schreef: 28 mei 2022, 17:56Dat is het gedrag van een normale, sociale, volwassen hond. Jij ziet in het voorbijgaan toch ook wie geen interesse heeft, wie wel en wie dreigend overkomt?Rami schreef: 28 mei 2022, 17:23 Hier is het alleen Costa die het hier komen nog niet zo heel goed onder de knie heeft.
Tenminste, hij gaat alleen af op vriendelijke, loslopende honden. (Op een of andere manier ziet/ruikt/weet hij bij welke hond hij wel en bij welke hij niet kan komen buurten, dat zullen wel zijn straathonden-skills zijn).
Als je zelf een hondagressieve hond hebt, zie je dat keer op keer. Alles wat daar op af komt is of heel jong en nog niet wereldwijs, of sociaal gemankeerd. Of ze nu op conflict uit zijn of een halve scheldekering aan beton voor hun bakkes hebben, leuk zijn ze nooit.
Die van mij hebben alle drie nog nooit een directe, vervelende ervaring met een klapkaak gehad, en toch willen ze er minder dan niks mee te maken hebben.
Bij twijfel kijk ik naar hun lichaamstaal. Dat zit altijd goed.Er is hier een stafford castraat waar Sjaak altijd overdreven naar staat te flaneren, dat is de uitzondering. Ik weet van anderen dat het inderdaad een goedzak is, maar met een hondje van krap vier kilo heb ik daar ook geen zin in.
Zelf roep ik vooral als de kans groot is dat ze ook echt komen.
Anders ga ik ze wel halen. Dat is misschien wel de makkelijkste weg maar ik denk ook dat meerder keren roepen (zonder dat je hond naar je toe komt) totaal geen zin heeft. Sterker nog, het verliest z'n betekenis (denk ik toch).
