Een Hondenleven

Als pup echt niet, maar nu is het een contactligger. Strak tegen je aan. Op schoot alleen als hij onzeker is, zoals bij onbekende mensen. En een likker. Als hij met Peter even meegelopen is naar buiten komt hij weer binnen stormen alsof hij je in geen eeuwen gezien heeft. Dan springt hij op schoot, twee poten op je borst en wil likken in je gezicht. Dat mag hij niet, alleen even snuffelen, maar dan moet hij echt weg worden geduwd.