Een Hondenleven

Dagmar schreef: 17 dec 2021, 09:40Hoe Annie haar op staat te wachten

annnie schreef: 17 dec 2021, 12:24Tja en dat hek. Daar kan ze natuurlijk zo overheen als ze zou willen. Ik laat haar ook wel los op overzichtelijke veilige velden. Die bijvoorbeeld van de rest van de wereld gescheiden door water en een bruggetje, maar geen hek. Op basis van haar gedrag kan dat prima. Er lijkt wel een soort onzichtbaar elastiek tussen haar en mij te zitten. Ze schiet weg en schiet weer even hard terug (en dan nog even langs me heen omdat ze te hard gaat en moet remmen) . Als ze eens achter een hond of vogel aan wil hoef ik maar één keer te roepen en ze komt al weer terug gehopst. Maar dat ze geen hond, maar een windhond is maakt me toch wel wat onzeker. Blijft ze zo of komt toch straks als ze in de puberteit die nietsontziende race jachthond eruit? Ik loop in ieder geval nog meer dan normaal met ogen op steeltjes om alles eerder te zien dan de honden

annnie schreef: 03 dec 2021, 18:26 Dankjulliewel allemaal, ik ben helemaal verliefd op m'n roedeltje

annnie schreef: 03 dec 2021, 17:01Haha, Ja ik weet dat t eigenlijk ook niet kon zo zonder foto's

Ik vind d'r kleurtje prachtig. Ik dacht eerst dezelfde kleur als Nelson, maar zijn ondertoon is meer roodbruin en die van haar geel/goud. Dankzij haar kleurtje heb ik haar ook, want de eerste belangstellende wilde toch een zwarte

Als ik met haar buiten loop is ze vooral super nieuwsgierig. Als ze kon praten zou het de hele tijd zijn "watdoetdieautodaar? Hé een mens, wie is dat? Oeh hondje zullenwespelen? Hé vogel waar ga je heen?" Heerlijk open hondje is ze. Annie vind ook niet iedere vreemde hond meteen leuk, maar deze wel. Ronja reageert ook heel netjes als Annie het te wild vindt gaan.

Ze is grotendeels in het asiel in Spanje opgegroeid en half oktober kwam ze in een gastgezin. Volgens hun hebben ze er weinig aan moeten doen. Alleen thuis blijven en zindelijkheid is alleen nog een klein dingetje