Een Hondenleven

kloesje schreef: 24 okt 2022, 09:08 Dat was volgens de fysio ook het grootste risico van librela, dat honden zich zo goed voelen dat ze zichzelf voorbij lopen. Hierdoor verergert de artrose in korte tijd, omdat ze simpelweg teveel doen. Dus het is top dat ze zich zoveel beter voelen, maar wij als mens moeten dan echt hun rem zijn.
Nu is kwaliteit belangrijker dan kwantiteit, maar een beetje met verstand mee om gaan is ook wel fijn

ranetje schreef: 23 okt 2022, 11:22

Smoushond schreef: 23 okt 2022, 10:17 Heavy is gelukkig weer opgeknapt en voelt zich ook weer beter.

Fijn.
Misschien had dat niet lekker zijn niet te maken met die injectie, maat had Heavy zich verstapt o.i.d.?

liljebo schreef: 17 okt 2022, 13:41 Ik hoop dat ik hier even mag inbreken. Ik heb niet alles terug gelezen , maar wel zowel enthousiaste als ook hele droevige berichten gezien. Ik heb eerder op dit forum een berichtje geplaatst over spondylose bij een jonge hond. Ons hondje heeft dat dus en ze is nog niet eens drie jaar. Waarschijnlijk heeft ze al veel langer klachten, maar we konden de kleine signalen niet plaatsen. DA had haar al een paar keer nagekeken maar ontdekte niets bijzonders behalve signalen die op een allergie leken te wijzen (veel likken en eiwitten op de huid), maar een paar weken geleden ging het helemaal mis, gilde ze van de pijn en is een röntgen en CT scan gemaakt van de rug. Tussen twee wervels heeft zich al een brug gevormd en in een borstwervel beginnende artrose. Tot dusver onstekingremmer en diverse pijnstillers gehad waaronder diazepam en traleve. Vorige week belde de d.a. en vertelde dat ze in een overleg op de praktijk de optie voor Librela voor Milly hadden besproken en of we dat een kans wilden geven. Dast willen we, uiteraard. Donderdag krijgt ze de eerste injectie en dan over een maand de tweede. Dan moet duidelijk worden of het iets doet. Ik heb daar wel hoop op gevestigd, want ik ben bang dat ze achteruit gaat. Hoewel ze soms best nog wel even wat sprintjes wil trekken, merk je aan veel dingen dat ze last heeft. Op de bank alleen met opstapje, niet lang willen spelen met andere honden (en helemaal niet met drukke honden) , soms wat mat voor haar leeftijd en veel poten likken. Je ziet het ook als ze gaat zitten, liggen en opstaan. Dus ja... duim voor ons mee. Overigens was ze al een angsthaas met knallen en harde geluiden. Achteraf speelt daar mogelijk ook de pijn een rol in omdat spieren kunnen spannen bij een harde klap en ze wrs de link harde klap/pijn heeft gelegd. Maar soms is ze ook , vooral bv tijdens vroege avondwandeling, opeens heel erg bang zonder dat je weet waarom. Dan wil ze alleen maar naar huis (Loopt dan heel snel en trekt aan de riem... doet ze anders niet. Vluchtgedrag dus) en heeft de staart tussen de benen. Ik vraag mij af of of ook dat verband houdt met haar klachten? Ik zal dit ook met de da. bespreken. Ik vind het zo sneu voor zo'n jong, lief ding. Zijn hier meer mensen met een jonge hond met soortgelijke problemen?

Gretha schreef: 10 okt 2022, 22:18 Een week geleden heb ik Bronco de derde spuit gegeven en nog steeds doet het eigenlijk zo goed als niks.
Dus helaas is het voor hem geen oplossing.

De afgelopen dagen hebben we het er regelmatig met elkaar over of het nog wel leuk is voor hem. Hij lijkt zelfs meer pijn te krijgen en het lopen is dramatisch. 25 meter heen en terug 4x per dag is echt het maximum en dan alleen omdat hij toch moet poepen en piesen.
Verder slaapt hij de hele dag. Wel diep, maar niet in een ontspannen houding.
Mijn god, wat vind ik dit moeilijk. Is het genoeg geweest?
Inschatten hoeveel pijn een hond heeft is altijd lastig. Maar zeker bij het type hond die bij wijze van spreken met een gebroken poot nog achter een haas aan zou vliegen.

Ik loop de hele dag al te janken.
Ik ben zo verweven met deze hond. Wil niet te vroeg zijn, maar ook zeker niet te laat.