Een Hondenleven

Alfilillo schreef: 28 mei 2022, 15:55

Gonnie schreef: 28 mei 2022, 09:56 Als mijn hond niet komt loop ik door, want dan komen ze wel.
Gelukkig vallen Tanja en Anne geen andere honden lastig. En gelukkig zijn de mensen bij ons in het bos wat geduldiger.

Tanja en Anne vallen wel soms de bazen lastig, maar daar zit ik ook niet mee, want die zijn Tanja en Anne gaan voeren, dus zodra ze die mensen zien springen ze tegen ze aan. Kan me er niet meer druk om maken. Moeten ze mijn honden maar niet voeren.

En als er eens een hond op Tanja en Anne af komt maak ik me ook niet druk. Zelfs niet als ze ondersteboven gelopen worden.
Het is geven en nemen in het bos.
En achter paarden, joggers en fietsers gaan ze niet aan, dus dat is fijn. Ze gaan weleens achter een haas aan. Maar dat is maar af en toe en ze zijn zo terug.

Dit had ik kunnen schrijven. Over het algemeen gaat het er hier behoorlijk gemoedelijk aan toe. Ik ken weinig honden die bij het passeren bij de baas geroepen worden. Soms wordt er onderling contact gezocht, soms niet. Hondagressieve honden zitten in de regel aan de lijn en mijn honden hebben geen behoefte aan contact met agressieve honden dus opgelost.
Ondergeschoffeld worden door andere honden vind ik niet leuk. Het gebeurt zelden, maar dan ga ik er even tussen staan en vraag of de baas de hond bij zich kan nemen. Als er daadwerkelijk risico is op gaten word ik wel link, maar dat is hoogstens twee keer gebeurd.

Ik kreeg een paar jaar terug een compliment van iemand die met een hond aan de lange lijn liep, denk dat het een hond uit het buitenland was, ze zei: wat zijn jullie honden lekker relaxed.
En nog steeds negeren ze de meeste honden, soms rennen ze even met een hond mee als die wilt spelen. Maar meestal gaan ze hun eigen gang. Ze waren wel gek op twee andere Pinschers, dat zijn reuen. De ene is al gecastreerd en de andere is chemisch gecastreerd, maar die wordt binnenkort gecastreerd. Vind het wel jammer, want ze spelen nu echt niet meer met die Duitse Pinschers.

Dat ondersteboven lopen vind ik ook niet echt leuk, maar ik zeg er niks van. Ik ben nogal makkelijk en vind niet zo snel iets zielig voor de honden.

Maar als de honden het erg vinden komen ze wel naar me toe en dan is het wel weer goed.

Een keer werd Tanja anderhalve meter de bosjes in geduwd door een wilde Labrador. De eigenaresse doet zelf die hond aan de lijn als ze ons ziet sinds die tijd. Haar man loopt ook weleens met die hond en dan loopt hij gewoon los. Maar die doet hem nou ook aan de lijn, omdat die hond een keer achter Anne aan aan het jagen was. Ik vind dat nooit zo probleem. Het gebeurt niet elke keer dat die hond onze honden opjaagt.

Ik zei tegen die vrouw dat ze die Labrador rustig los kon laten lopen, dat heeft ze ook een paar keer gedaan en dat ging goed, maar nadat die weer achter Anne aan zat doet ze hem nu weer aan de lijn als ze ons aan ziet komen.

Persistence schreef: 28 mei 2022, 13:57 Maar wat is nu het beste om te doen als ze niet komen als je roept?
Ophalen en draai om de oren, belonen als ze toch komen of negeren en weglopen?

En dan heb ik het over niet-urgente situaties, dus bijvoorbeeld een molshoop ergens ver staan uitgraven en niet komen als je roept.
Ga je erheen en geeft een draai om de oren: mijn hond zorgt de volgende keer wel dat ik haar niet meer te pakken krijg.
Ga je belonen als ze na 5 minuten toch komen, nádat ze hun eigen ding hebben gedaan en je dus eigenlijk het ‘verkeerde’ beloond?
Of loop je weg en denkt zoek het lekker uit. Waardoor ze uit zicht raken en je niet weet wat er gebeurt.

Of je hond dan maar altijd aan de lijn houden?

Als ik naar huis wil en ik op ze sta te wachten en geroepen heb en ze komen niet gelijk, dan krijgen ze niks van me als ze eindelijk komen.
Ze krijgen alleen wat lekkers als ik maar een keer of hooguit twee keer hoef te roepen.

Dagmar schreef: 28 mei 2022, 10:08

Gonnie schreef: 28 mei 2022, 09:56 Tanja en Anne vallen wel soms de bazen lastig, maar daar zit ik ook niet mee, want die zijn Tanja en Anne gaan voeren, dus zodra ze die mensen zien springen ze tegen ze aan. Kan me er niet meer druk om maken. Moeten ze mijn honden maar niet voeren.

Dat is hier met vissers altijd de ellende. De een staat er vrolijk ongevraagd twee boterhammen met kaas in te aaien en de volgende is zo'n spastische oude schreeuwlelijk die nog niet kan verdragen dat een hond binnen twintig meter komt.

Ja, hier ook. Tanja heeft als pup eens een hondenbrok van een visser gekregen, en nu rent ze op elke visser af. De laatste keer dat ze dat deed sloeg een visser haar.
Ze eet ook weleens hun aasemmertje leeg. Als ik van tevoren zie dat er een visser in het bos zit lijn ik haar aan, maar ik zie het niet altijd gelijk.

Als mijn hond niet komt loop ik door, want dan komen ze wel.
Gelukkig vallen Tanja en Anne geen andere honden lastig. En gelukkig zijn de mensen bij ons in het bos wat geduldiger.

Tanja en Anne vallen wel soms de bazen lastig, maar daar zit ik ook niet mee, want die zijn Tanja en Anne gaan voeren, dus zodra ze die mensen zien springen ze tegen ze aan. Kan me er niet meer druk om maken. Moeten ze mijn honden maar niet voeren.

En als er eens een hond op Tanja en Anne af komt maak ik me ook niet druk. Zelfs niet als ze ondersteboven gelopen worden.
Het is geven en nemen in het bos.
En achter paarden, joggers en fietsers gaan ze niet aan, dus dat is fijn. Ze gaan weleens achter een haas aan. Maar dat is maar af en toe en ze zijn zo terug.