Een Hondenleven

Nanna schreef: 23 jan 2023, 12:03 Mij maakt dat niks uit. Ik ga er met hetzelfde gemak zelf tussen liggen.
Dood is dood en met het levenloze omhulseltje kan ik niks meer. Daar houdt het voor mij op.
Het levenloze omhulsel zal het zelf trouwens ook worst wezen
Cremeren doe je niet voor het dier maar voor jezelf. En dat is prima.
Heb het zelf ook weleens in een opwelling gedaan, bij Simone. Dus ik snap het wel.
Maar toen ik een tijd later een doodsdiploma kreeg had ik alweer spijt. Wat een disney-onzin.

Nanna schreef: 22 jan 2023, 18:00 Ik wil er nog niet aan denken dat totaal vreemden mee lopen te kwelen over mijn dooie hond.
Omdat de beroepscode dat vraagt.
Schiet een end op met je professionele meeleefbek.

Marlett schreef: 22 jan 2023, 16:23 Als het even kan, wil ik ook het stoffelijk overschot van de hond aan de wetenschap doneren. https://www.afscheidvaneenhuisdier.nl/h ... etenschap/ Een stuk halsband of riem als sleutelhanger is voor mij genoeg qua aandenken. Denk ik nu hoor, misschien sta ik er tegen die tijd heel anders in.

Over mijn lijk ben ik in elk geval erg pro-hergebruik, alles waar een ander nog een beter leven door kan hebben, mag van mij grbuikt worden.

Nanna schreef: 22 jan 2023, 13:02

Gonnie schreef: 22 jan 2023, 12:56
Maar als Gerard toevallig eerder komt te overlijden dan ik

dat klinkt wel heel onheilspellend

Nanna schreef: 22 jan 2023, 10:25 Ik ben helaas een stuk prozaïscher. Ik laat ze achter bij de dierenarts.
En als ze daarna een tweede leven beginnen als tubetje lijm dan is dat maar zo.
Zodra de ziel uit het lijf is is het voor mij klaar. Dan rest niets dan een kadaver.
Maar als een ander het wel prettig vindt om te cremeren of begraven, be my guest hoor. Ik heb daar niets op tegen en begrijp het ook wel.
Maar het is niks voor mij.