Een Hondenleven

EchoMira schreef: 30 okt 2021, 22:59

Gretha schreef: 30 okt 2021, 22:19 De 2 teven van mijn moeder waren al ouder toen ze gecastreerd werden ook bij hun geen veranderingen in gedrag of dik worden.

Er is op het andere forum weleens een discussie geweest waarbij ik zei dat ik het van 80% in een oogopslag zie.
Daar blijf ik bij.

Ze worden misschien niet allemaal dik maar ik zie zelf wel verschil. Bijna altijd.

Ik vind het sowieso aan logica ontberen om te stellen dat de schommelingen van een intacte teef niet te harden en zielig zijn maar het totaal wegnemen van de hormonen ineens niet uitmaakt en op geen enkele manier verschil maakt.

Ik kreeg laatst fotos van een vriendin, van haar teef van bijna 14 en haar dochter, van 11. Ik vroeg het meteen en jawel, gecastreerd idd (de dochter, van de moeder wist ik wel dat het niet zo was). Je ziet het (iig bij de labradors) echt bijna altijd. Bij reuen 95%, bij teven ook echt bijna altijd, zeker op een wat hogere leeftijd.

Ik heb er bij Pom voor gekozen om haar intact te laten. Het is altijd lastig geweest haar op gewicht te houden, en ik was bang dat een castratie ervoor zou zorgen dat ze nog minder eten zou mogen met nog meer vreterij op straat als gevolg. Plus nog kans op incontinentie, wat he bij de labs toch wel veel hoort. Ze heeft weinig last van de loopsheden, al is het met Karel wel lastig maar die gaat uit logeren.

Ik moet zeggen dat ik niet weet of ik volgende keer dezelfde afweging zou maken. Ik ben wel erg bezorgd om baarmoederontsteking en dat is niet altijd relaxed. Maar op zich, als ik zie hoe pom eruit ziet en hoe fit ze is, is het voor haar wel de beste keuxe

Het zal best zijn dat het bij veel rassen niet zon vaart loopt met dat dikker worden, maar bij labs zie je het gewoon wel best vaak. Of ze worden gewoon slomer en verbruiken daardoor minder energie. Nou dat zou ik eeuwig zonde vinden. Pom is nu bijna 9 en hoewel niet meer op haar allerallermooist, is ze heel fit, vrolijk en gewoon in goeie doen. Ik zie dan geen reden om haar te castreren met risico dat ze verandert in een luie aardappelzak van een hond

Ik heb besloten om het bij Pom niet te doen, vooral vanwege het risico op incontinentie en dik worden. Het is altijd lastig geweest om haar op gewicht te houden, ik zou het echt heel rot vinden als ze helemaal niets meer mag eten. Gelukkig heeft ze ook weinig last van haar loopsheid / schijnzwangerschap. Het enige onhandige is dat ik Karel heb, ik woon echt te klein om ze samen te houden dus dan moet Karel ieder half jaar uit logeren. Maar goed, dat is dan maar zo