Een Hondenleven

Dirkje schreef: 20 okt 2025, 10:19 Ik vind sommigen van jullie wel generaliseren hoor.
Het is niet zo zwart wit. In mijn omgeving wonen nette en beleefde honden en kinderen maar ook onopgevoede klapkaken en krijskoters.
Wandelaars met honden die rekening met elkaar houden, óók in losloopgebied en aso’s met flexlijnen en uitvallende honden.
Heel bijzonder dat er in Nederland ook gebieden zijn waar zonder uitzondering alleen krijstokken en asohonden wonen.

Niet alleen maar, maar ik moet wel eerlijk zeggen dat ik in de stad waar ik eerst woonde wel overwegend mensen tegenkwam die geen rekening met elkaar hielden op hondengebied. Heel vaak was het onwetendheid trouwens hoor, het aandeel mensen dat het echt niet wilde was niet zo heel groot geloof ik. Maar voor de uitkomst maakte dat weinig verschil. Mensen waren daar sowieso veel meer met zichzelf bezig, alles was haast haast haast en eigenlijk hadden ze helemaal geen oog voor het feit dat daar nog iemand anders liep. Ik stelde het altijd erg op prijs als ik wel een keer iemand tegenkwam die het begreep en rekening hield met een ander. Ik vond wandelen daar vaak helemaal niet zo leuk want we hadden echt veel negatieve ervaringen.

Inmiddels woon ik daar dus al bijna een jaar niet meer en waar ik nu woon houden veel mensen juist wel rekening met elkaar. Dat het niet gebeurt is een beetje een uitzondering nu. Mensen hier zijn veel minder gehaast en ook warmer en hartelijker naar elkaar. Wandelen is weer leuk want er is niet continu gezeur. Het verschil is oprecht heel groot en ik heb me daar ontzettend over verbaasd.

Ik weet dus uit ervaring dat locatie wel uit kan maken. Het kan nooit zijn dat iederéén een eikel is, dat is natuurlijk onmogelijk. Maar ik wil best geloven dat er plekken zijn waar de ervaringen voor een groot deel wat minder zijn.

Border Collie schreef: 19 okt 2025, 09:07 Feit is wel dat er denk geen enkele hond is aangevallen door een aangelijnde hond. Het grootste probleem is dat de honden overal te pas en onpas loslopen, ondanks een aanlijngebod

Dat laatste is wel een probleem ja, maar Aloy is meerdere keren bijna gegrepen door aangelijnde honden. Tijdens het wandelen kun je elkaar ruimte geven en is er dus geen probleem als de honden aangelijnd zijn, maar sinds ik Aloy heb, merk ik wel op hoeveel plaatsen je reactieve honden tegen kunt komen met eigenaren die er geen kaas van hebben gegeten. Vooral wachtende honden voor de deur van de supermarkt (en dan er direct naast, zodat je met een beetje pech niet naar binnen kunt als er geen baas bij is waar je mee kunt communiceren), maar er zijn ook best wel veel andere situaties waarin je het niet verwacht en er toch ineens een aangelijnde hond zich krijsend op je hond wil storten. Bonuspunten voor je bingokaart als de hond aan een flexi zit en de eigenaar intens naar zijn telefoon aan het staren was.

Een van de plekken waar het ons meerdere keren is gebeurd was een toeristische badplaats en het waren verrassend vaak Duitsers trouwens. Maar in het losloopgebied merk ik inderdaad wel dat Duitsers een heel andere instelling hebben. Als de hond niet al aangelijnd was, lijnen ze hem meestal wel aan als ze je zien en in discussie gaan doen ze sowieso niet.

Ik heb trouwens wel 10 keer liever een reactieve hond aan een lijn dan een loslopende reactieve hond hoor, zelfs met eigenaar die niet oplet. Want ik let namelijk wel op dus dan kan ik het tegenwoordig wel voorkomen. Het is al best lang niet voorgekomen. Maar het kan dus wel, de meeste mensen met een assistentiehond die ik ken hebben wel een aanvaring gehad met een aangelijnde hond.

Nanna schreef: 16 okt 2025, 11:51 Nee hoor, ook mannen. ‘Ze moeten toch kennismaken?” Nee, waarom. En je dan zakkig aan kijken.

Of vervolgens gelijk een discussie aangaan over hoe ik er volgens hen geen kaas van gegeten heb. Doen vrouwen trouwens ook hoor, maar mannen zeker ook.

Marc schreef: 15 okt 2025, 14:43 Sociaal is sociaal. Asociaal is dus niet proportioneel gedrag. Daar valt blijf van me af niet onder wat mij betreft.

Nee, dat vind ik tegenwoordig ook niet meer. Sterker nog, een hond die dat op die manier aan een lomperik duidelijk kan maken zonder kleerscheuren, vind ik best sociaal. Het is ook gewoon hun taal natuurlijk, ze communiceren. Maar zo ziet de helft van Nederland dat niet want er lopen best veel mensen rond die een heel andere definitie van een sociale hond hebben. Ik vind beukende honden die de taal van de andere hond negeren per definitie eigenlijk niet sociaal. Vriendelijk, ja. Sociaal, nee. Maar dat vinden veel mensen dan toch een sociale hond en mijn hond die daar wat van zegt is de gemenerik. Ik ben in elk geval gestopt met het belangrijk vinden dat mijn hond aan die definitie van sociaal voldoet, want in mijn ogen klopt die ook niet, maar eerlijk is eerlijk... het is wel een valkuil waar ik ooit ook in trapte.

Qua drang om met soortgenoten iets te willen is Aloy natuurlijk wel heel onverschillig, dat zou je wel kunnen zien als niet heel sociaal ingesteld. En ik ontloop om die reden ook vaak wel andere honden, als zij teveel lompe beukers in haar gezicht krijgt, vindt ze de wandelingen gewoon niet meer leuk. Dus in dat opzicht ben ik wel een baas die veel regelt. Maar ook niet alles is maakbaar en ik vind het tegenwoordig wel belangrijk dat ze zelf ook de ruimte krijgt om te zien dat ze wat kan oplossen, want dat vertrouw ik haar tegenwoordig ook wel toe.

Guus klinkt wel als een heel nette, sociale hond in de communicatie! Mowin hier in huis is ook zo, die weet het allemaal wel. Lang niet altijd interesse, soms wel. Heel duidelijke lichaamstaal en eigenlijk nooit conflict want dat weet hij wel te voorkomen. Ik vind het altijd mooi om interactie tussen hem en andere honden te zien.

Ik zag dat ook wel vaak waar ik eerst woonde (in de stad), ja. Ik woon nu in Friesland en hier valt het eigenlijk wel mee. De meeste honden zijn goed te pruimen. Er zitten wel wat hondjes tussen die het lastig vinden, maar het zijn er echt veel minder (nu wonen er natuurlijk ook gewoon minder hondjes op het platteland dan in de stad, dat kan een vertekend beeld geven ). Meer ruimte en wat minder continu andere honden in je gezicht als je een hond bent die dat toch al niet zo op prijs stelt, doet wonderen.

En ik ken ook de andere kant. Ik heb zelf een hond die reactief was, maar ik deed er echt wel wat mee. Het werd alleen wel een beetje lastig voor ons als anderen honden hebben 'die niets doen en alleen maar willen spelen!' en die Aloy continu om de oren mochten vliegen van hun baas. Ik probeerde een slag in de rondte en hield overal rekening mee, maar vervolgens had Aloy toch een Duitse Herder in haar nek hangen omdat het de baas geen zier kon schelen en werd het alleen maar erger. Het is uiteindelijk trouwens wel goedgekomen hoor, het gaat nu weer prima. Leeftijd en goede begeleiding doen een hoop.

En als ik een ding van Aloy heb geleerd is het wel dat ik het helemaal niet nodig vind dat mijn hond 'sociaal' is volgens de definitie van 'een sociale hond' van de gemiddelde mens. Aloy woont sociaal met andere honden in een huis, ze kan sociaal andere honden negeren zolang ze haar met rust laten en als de zon, de maan en Jupiter precies op één lijn staan wil ze zelfs af en toe wel sociaal spelen met een random hond... eventjes, ongeveer twee keer per jaar of zo. Maar ze is wel een hond die onbeschofte honden corrigeert en honden wel al bij voorbaat duidelijk maakt dat ze met rust gelaten wil worden als ze op haar af willen komen. Ze wil gewoon niet per se iets met ze, en dat vind ik prima. Ze is in dat gedrag trouwens wel heel goed stuurbaar en luistert naar wat ik van haar vraag, dat vind ik op dit gebied wel belangrijk want zonder sturing heb je inderdaad een hond die op van alles gaat lopen schelden en die vindt dat ze overal iets mee moet.

We hadden het toevallig vanochtend tijdens de wandeling nog. Een los hondje dat op Aloy af kwam rennen. Dit hondje is steevast een klein beetje onbeschoft in de benadering en vrij opdringerig in het gedrag (op de scootmobiel springen, etc.). Aloy vindt dat gewoon niet oké, dus die waarschuwde. Daar werd niet op gereageerd en toen corrigeerde ze nog een keer. Het hondje begreep het en nam afstand en vanaf dat moment was het prima, de honden zijn naast elkaar richting huis gelopen. Veel mensen zouden Aloy als een asociale hond zien, dat deed ik ook altijd wel. Maar het maakt me niet zoveel meer uit, ze is duidelijk in haar communicatie en is ook eerlijk, ze zal nooit zomaar richting een andere hond sneppen voor de lol of zo. Ik vind het goed zo.