Een Hondenleven

EchoMira schreef: 25 mei 2025, 01:20 Ik vind het heel erg leuk dat je snapt dat Meden en Perzen met hoofdletters geschreven wordt.

Bij mij is het een standaardwet dat je hond een hormoonaandoening meegeven om zijn gedrag salonfähig te maken inherent ziek is.
Er zit een verraad precies in de crux van de relatie met je hond.
Je hebt je boontjes al gedopt en de rest is gevolg van jouw handeling.

Iedereen kan op een manegeruin rijden en zeggen dat hij lief is maar we weten allemaal dat die knol fysiek aangepast is om jou te dulden.
Het is een kapoentje. Dat is waarom hij luistert.

Heb je het tegen mij?
Die tirade is overbodig.
Ik geef juist aan dat Edison (een reu) intact is, ondanks het feit dat hij uit een Spaans asiel afkomstig is.

Mijn voorkeur gaat uit naar een intacte reu en dan het liefst een Spanjaard. Lijkt een moeilijk verenigbare combi, maar is goed haalbaar. Ook Merlijntje heeft destijds (2015) ongeschonden het Spaanse mogen verlaten

Marc schreef: 23 mei 2025, 14:59 dat is bij een Spaans asiel nooit.

Dat is geen wet van Meden en Perzen. Uit het Spaanse asiel waar Edison van afkomstig is, blijven de reuen intact en worden alleen de teven geneutraliseerd. Vanuit het oogpunt van kostenbesparing, maar voor adoptanten cq consumenten aantrekkelijk. Tenminste, dat gold wel voor mij

Overigens verblijven de honden daar alleen onder toezicht overdag in groepen en 's nachts in kennels.

Javier is afkomstig uit een asiel waar ze 24/7 in groepen verbleven, met weinig toezicht. Hij was het pispaaltje en liep verwondingen op. Overplaatsing naar een roedel met ieniemieniehondjes leidde tot geen positief resultaat. Integendeel, hij werd weer de gebeten hond. Belandde in een soort shutdown en kon alleen in zijn uppie worden gehouden. Omdat dit teveel ruimte vergde is hij in NL in opvang gekomen.
Benieuwd was ik hoe hij binnen onze roedel zou functioneren. Het had wat tijd nodig, voordat hij mijn gezapige bejaarde honden vertrouwde. Maar gestadig kwam zijn gevoel van eigenwaarde terug. Zelfbewuster, minder deemoed. Het werd overzichtelijk voor hem, hij kreeg grip op zijn leven.
Deemoed is in mijn optiek geen karaktertrek, maar een reactie op omstandigheden. Een survivalmechanisme.