Een Hondenleven

pioenroos schreef: 03 jun 2026, 13:23 Mies lijkt toch echt geen Cushings te hebben. Zonder eetlustopwekkende medicatie eet ze nauwelijks. Ook drinken/plassen doet ze niet meer dan normaal.
Blijft over een andere soort tumor, hij groeit al een bloedvat in en ze is bij vlagen duidelijk beroerd en ze blijft zo vreselijk moe.
Ik ga verdere achteruitgang niet afwachten. We zijn er nog een paar leuke dagen van aan het maken en morgen komt de dierenarts aan huis om haar in te slapen.
Ze gaat een enorm gat achterlaten, ik hou zo vreselijk veel van haar.

Geniet nog even van elkaar en alvast veel sterkte voor morgen en de tijd die volgt.
Je weet dat het moet, maar godsamme wat is het kut

Paar weken geleden ging het echt slecht met Lou.
De problemen met haar bek waren dusdanig erg dat ze s nachts bijna niet meer sliep, aan het klapperen was met haar kaken en moeite had met eten. (Niemand weet precies wat er mis is en onderzoeken doen we niet meer)
Als laatste lapmiddel gabapentine gestart en ze is er weer
Ze slaapt bijna de hele nacht door, klapperen met haar kaken is 90% minder en ze eet weer vrolijk uit allerlei verschillende voerbakken.

Geen idee hoe lang dit zo blijft, maar voor nu genieten we gewoon weer volle bak en maken we er iedere dag een feestje van

Een paar jaar terug niet kunnen durven, denken, dromen dat ze het zou halen. Maar ze heeft het geflikt en mag vandaag 13 kaarsjes uitblazen
Ze trekt nog haar mini sprintjes, staat bij de voordeur te joelen om naar buiten te mogen, snuffelt er op los, doet nog halfslachtige pogingen om muisjes te vangen en geniet gewoon van haar leven.
Ze kost me een godsvermogen per maand aan behandelingen, medicatie en voeding, maar ze geniet nog zo, het is het waard

Lou is nu inmiddels 13iets en ze mankeert van alles, maar is tegelijkertijd zo blij en vrolijk. Meermaals per week nog lekker een uur of langer mee naar t bos en nog mee op uitstapjes. Zoals vanmorgen, mee in een demo over fitness voor honden. En ze geniet er zo van

Oh @Maart wat een fantastische foto's en wat een fantastische grijze bek

Mo-yi schreef: 12 dec 2023, 19:07


Wat aandoenlijk geschreven, ik zie het zo voor me.

Het is ook stiekem zo schattig
Eerst was het nog af en toe, tegenwoordig is het iedere wandeling wel een keer. Ergens vervloek ik het wel eens, maar ach. Er ligt thuis standaard een pakje babydoekjes klaar en ik veeg haar wel weer schoon.

Ik snap het ook wel. Snuck is altijd eerder bij snuffelplasplekjes. Lou komt er daarna aangehobbeld en gaat snuffelen terwijl Snuck al uitgesnuffeld is en eroverheen pist.

Mo-yi schreef: 12 dec 2023, 19:04
Soms denk ik dat ze wat minder goed hoort, reageert niet meer zo op sommige geluiden, om dan vervolgens in het hoge gras al jolig en jeugdig met dr kop te draaien en te tunen en een muizensprong maakt, en verrek dat ze t hoort

Oh maar dat heb ik hier ook.
Ik verdenk Lou dat ze heel selectief slechthorend aan het worden is

Lou is nu geschat op bijna 12.

Het laatste jaar merk ik echt dat ze ouder wordt.
Ze wordt suffiger, er gaat wat meer langs haar af, haar voorkeuren worden steeds duidelijker en ze kan daar ook minder goed van afwijken. Binnen haar eigen bekende bubbel wordt ze milder (zie je vooral richting Snuck en Koos) buiten haar bubbel wordt ze feller (bezoek, onbekende honden etc).
Nu met dit weer vindt ze het heerlijk om langere wandelingen te maken, afgelopen zomer had ze per dagdeel 2 plekken waar ze wou wandelen (verschilde ook per dagdeel waar dan) en de lengte had ze ook een mening over.
Ze kijkt super verbaasd op als Snuck over haar kop heen pist, ze snapt gewoon echt niet meer waar dat vocht vandaan komt. Net als wanneer ze s avonds met naar bed gaan niet mee de woonkamer uitgaat en heel beledigd is als ik vanuit bed terug naar de woonkamer loop om die open te maken om haar weer mee naar boven te nemen.
Als Snuck zn lip optrekt omdat Lou bij zn voerbak komt, heeft ze dat ook echt niet meer door. Dus we ruimen de voerbakken maar gelijk na t eten op, om problemen te voorkomen.

Ik vind haar echt wel aandoenlijk met haar suffiger half witte snoetje. En ik ben natuurlijk nog superblij dat ze er is na alle sores van een klein jaar geleden dus we genieten echt ten top. Zeker nu met dit weer nu ze weer halve kwispelsprintjes trekt wat er echt niet uit ziet

Ik vind Mo-yi echt zo'n lief, zoet zoenhoofd hebben