Een Hondenleven

pioenroos schreef: 01 mar 2022, 20:29 Ik heb Diem het 1x zien doen: speeltje wat op een kussen lag oppakken en aan de kant leggen om vervolgens op kussen neer te ploffen.
Het zag er zeer doelbewust uit maar inderdaad zo een heel onverwachte actie voor een hond dat ik heel verbaasd was en het me goed kan herinneren. Het was ook geen speelgoed waar hij mee speelde.
Het is bij die ene keer gebleven maar hij lag sowieso zeer zelden op dat kussen waar Mies wel eens haar speelgoed liet slingeren.
Had eigenlijk eens wat op het kussen waar hij wel soms op lag moeten neerleggen, niet aangedacht.

Kijk, eigenlijk weer net zo raar : één keer, is al heel knap, maar waarom dan gewoon niet altijd als het nodig is?

Lothian schreef: 01 mar 2022, 20:15 zeehonden zijn zwaar hoor, die verplaats je niet zomaar!

Vooral voor de hersenen, zo te zien .

Inge O schreef: 16 feb 2022, 08:53

Lothian schreef: 16 feb 2022, 07:23 Daarna kwam Lucca naar die mand (haar favoriet) en ze ligt nu bovenop dat bordje.

Dat dus .

Kan je dat nu rijmen met hoe intelligent ze kunnen lijken op andere vlakken ?

@Lothian : ik zag er net weer eentje voorbijkomen op fb, een jonge Hovawart die vond dat hij geen plaats meer had in zijn mand

Lothian schreef: 16 feb 2022, 07:23 Daarna kwam Lucca naar die mand (haar favoriet) en ze ligt nu bovenop dat bordje.

Dat dus .

Kan je dat nu rijmen met hoe intelligent ze kunnen lijken op andere vlakken ?

Diana schreef: 08 feb 2022, 11:17

Inge O schreef: 08 feb 2022, 09:15

Diana schreef: 08 feb 2022, 08:53 Ik vermoed dat heel misschien Amy er wel een oplossing voor bedenkt

Als die 'oplossing' graven zou zijn (waardoor het verschuift) reken ik het niet goed, want dat is een toevallige oorzaak--> gevolg en werkt niet op elke plek .

Wat ben jij streng
We zullen zien

Nou, oké, omdat jij het bent wil ik wel een kleine uitzondering voorzien : als 'het ding' in een kleine mand ligt (dan bedoel ik : klein genoeg dat de hond met wat gewriemel en geschuif niet naast het voorwerp kan gaan liggen) en het zou op zo'n manier verkrablegd worden dat het echt netjes op de kant gaat en blijft liggen dan zou het nog iets kunnen betekenen .
Maar dus niet : het ligt op de bank, hond krabt een keer en het valt eraf, dat valt hier niet onder doelbewust .

Marlett schreef: 08 feb 2022, 11:07
Haha, het zou ook zomaar kunnen dat ze denkt dat het de bedoeling is en dat ze daarom 'braaf' haar snuit houdt. Als ik mijn honden in de tuin laat en zelf binnen zit, hebben ze wel een blaf die aanduidt dat ze naar binnen willen. Heeft Karma dat dan ook niet?

Ja, dat zal ze zeker gedacht hebben, maar dat denken ze hier al snel.

En nee, blaffen om naar binnen te willen kunnen ze ook niet op oefenen want zo werkt het hier niet : in hun hondenhuisdeel mogen ze continu binnen en buiten naar believen (deur staat open) dus hoeven ze niet te blaffen, en aan 'mijn deur' hoeven ze ook niet te blaffen want ze komen alleen 's avonds in woonkamer/keuken, en dat gaat dan nooit via de terrasdeur, maar achterom.

Uitzondering : Relax komt wel binnen overdag maar die gaat daarvoor braaf en stil bij de deur staan tot ik de goedheid heb om die open te maken .

Diana schreef: 08 feb 2022, 08:53 Ik vermoed dat heel misschien Amy er wel een oplossing voor bedenkt

Als die 'oplossing' graven zou zijn (waardoor het verschuift) reken ik het niet goed, want dat is een toevallige oorzaak--> gevolg en werkt niet op elke plek .

jenn90 schreef: 07 feb 2022, 21:14 Ik ga het eens uitproberen met een speeltje op hun plek, lucky gaat er iig boven op liggen.

Om zoiets uit te proberen zou ik juist geen speeltje nemen maar een neutraal voorwerp. Bij een speeltje is er altijd nog de beïnvloeding door het feit dat ze het een leuk voorwerp vinden dat ze ook zomaar voor het plezier oppakken.

Ondertussen heb ik van Karma in ieder geval het bewijs dat ze niks zegt als ze opgesloten zit, ik kopiëer even van fb :

'Wahaha, daarnet me (alweer een keer) een kriek gelachen met Karma.
Ik ging zoals altijd 's avonds de ponietjes voeren, dus natuurlijk lopen de honden dan in de buurt, zekeer ook omdat ze weten dat zij daarna eten krijgen.
Af en toe krijgen ze, vóór we naar binnen gaan, ook allemaal een speeltje en speel ik daar met hen nog even mee.
Raar, 4 honden hadden hun speeltje opgehaald en waren er al druk mee aan het rondspurten, maar nummer 5 - Karma - niet, zééééér vreemd want dat mist ze nooit, en ze hoort me hoe dan ook spelen met de andere.
Binnen gekeken : geen Karma, naaahhh, hoe kan dát nu? Weer naar buiten, rondkijken : geen Karma - luid roepen, géén Karma....... ??????
Dat klopte van geen kanten, waar zat dat beest nu? Ik ging wat dieper de tuin in, keek overal rond en zag vanuit de verte precies Guust-de-kat in het tuinhuis vlak voor zijn ingangetje zitten, maar dat kon niet, want Guust zat een meter verder buiten naar ons te kijken???

Jaaaa-aahhhh, was het toch wel Karma die ik per vergissing had opgesloten zeker !!!!!!'

Dennenappel schreef: 23 jan 2022, 09:46 Dat ze iets niet uit de mand halen bijvoorbeeld, kan ook zijn omdat het ze niet interesseert? Wij zouden het zelf weg halen maar misschien hebben zij geen last van dat ding in hun mand. Of gaan ze net zo lief ergens anders liggen.

Nee ik heb het dus alleen over de situatie waarin de hond overduidelijk wél in zijn mand wil gaan liggen maar daardoor gehinderd wordt door een voorwerp dat hij prima even vast kan pakken om het 10cm verder te leggen.

Moet een heel moeilijk iets zijn want het feit alleen lijkt al heel moeilijk te begrijpen .

Lothian schreef: 22 jan 2022, 21:18 Nou ja, hier gaan ze met een verdrietig gezicht op een houten blok liggen dat ze uit hun eigen speelgoeddoos hebben gepakt en een uurtje geleden zelf in hun mand hebben gelegd... geen spullen die ze niet aan mogen raken.

Hier ook, heeft inderdaad niks te maken met wat dan ook verbieden want het gebeurt net zo goed met een speeltje dat er middenin ligt.
Méé uit de mand nemen, ja, dat gebeurt natuurlijk, maar als het in de weg ligt het gewoon pakken, 10 cm buiten de mand liggen en daarna erin gaan liggen heb ik nog nooit gezien, en ook nog nooit van gehoord dat honden dat doen.

Maar de speekwoordelijke uitzondering zal er altid wel zijn.

ranetje schreef: 22 jan 2022, 21:46 Ita kon me dus roepen toen ik haar riep.

Mooi dat dat in een voorbeeld hebt meegemaakt, ik zou het van de mijne dus echt niet weten.

EchoMira schreef: 22 jan 2022, 20:13

Inge O schreef: 22 jan 2022, 20:07

EchoMira schreef: 22 jan 2022, 19:33
Ik heb zelf vooral geleerd de intelligentie van honden niet te onderschatten. Ze verrassen me strijk en zet aan de slimmere kant.

Mij heel vaak ook wel, en toch kan ik dat dan weer niet rijmen met soms weer héél erg domme acties (of juist gebrek daaraan). Ik neem hun dat ook niet kwalijk, wel het tegendeel, ik heb er juist meestal schrik voor dat mensen de intelligentie van honden zouden overschatten, dat schept vaak totaal verkeerde verwachtingen.

Ja. Daar heb ik ook wel beeld bij.
Wat bedoel jij bijvoorbeeld?

Ik denk vooral aan een hond die terwijl hij alleen in de gang gepoept heeft dan bij thuiskomst een klap krijgt omdat hij weet dat hij dat niet mag.

Nee, eerder heel simpele dingen : je legt iets in de favoriete mand van de hond wat hem verhindert om erin te gaan liggen. Iets wat niet te groot is en hij dus simpel op zou kunnen pakken en ernaast zou kunnen leggen.

Geen hond (letterlijk dan) die dat gewoon gaat oppakken, naast zijn mand gaat leggen en dan weer in de mand gaat, als ze al iets doen komen ze niet verder dan wat gaan krabben/graven in de mand in de hoop dat ze er dan naast kunnen gaan liggen.

EchoMira schreef: 22 jan 2022, 19:33
Ik heb zelf vooral geleerd de intelligentie van honden niet te onderschatten. Ze verrassen me strijk en zet aan de slimmere kant.

Mij heel vaak ook wel, en toch kan ik dat dan weer niet rijmen met soms weer héél erg domme acties (of juist gebrek daaraan). Ik neem hun dat ook niet kwalijk, wel het tegendeel, ik heb er juist meestal schrik voor dat mensen de intelligentie van honden zouden overschatten, dat schept vaak totaal verkeerde verwachtingen.

Oh jawel, leren kunnen ze het wel, maar als ze dat niet hebben (hier bv.) hoef je het ook niet te verwachten als ze dan plots in een stresssituatie zitten - behalve die enkele uitzondering dan.

Gudrun schreef: 22 jan 2022, 17:27
Vast zitten en blaffen is gevaarlijk misschien? Om aangevallen te worden? Wilde gok hoor, maar ik vond het zo raar toen...

Ik vind het eigenlijk raarder dat ze zouden blaffen in dat soort situaties dan dat ze dat niet zouden doen, wíj vinden roepen om hulp normaal, maar hoezo zou een hond dat moeten vinden? Daarvoor moet hij om te beginnen al beseffen dat een mens hem kan helpen, daarvoor moet je je al in een ander kunnen verplaatsen. En daarbij moet hij ook nog eens beseffen dat diegene die zoekt hem niét kan zien, maar wel hoort.
Allemaal richting hogere wiskunde voor de doorsnee hond vrees ik.

Célie schreef: 21 jan 2022, 14:57

Inge O schreef: 20 jan 2022, 18:21

Veertje schreef: 20 jan 2022, 16:20 Maar zouden alle honden gaan blaffen? Ik zie Finn er bijvoorbeeld wel voor aan om gewoon stilletjes af te wachten tot het probleem zichzelf oplost.

Ik denk dat ze dat hier ook zouden doen, ze gebruiken geblaf eigenlijk alleen als waakse waarschuwing, nooit in hun communicatie met mij.

Maar toch niet zolang dat ze uiteindelijk sterven?

Tja, kan ik moeilijk uitproberen maar ik denk dat wel of niet sterven daar weinig mee te maken heeft, dat dat een optie is zijn honden niet bewust mee bezig.

Als het zo zou zijn dat alle honden reageren als die in Diana haar voorbeeld (ik vind dié hond eigenlijk een uitzondering) dan zouden alle verloren honden die daarna ergens verdronken in een gracht worden gevonden - gewoon omdat ze er niet zelf uit konden komen - allemaal gevonden hebben moeten zijn door hun geblaf om hulp, en dat is natuurlijk niet wat gebeurt.

ranetje schreef: 20 jan 2022, 18:34

Inge O schreef: 20 jan 2022, 18:30

ranetje schreef: 20 jan 2022, 18:26
Zouden ze, als ze ergens vast zitten, ook niet blaffen als jij ze roept, en roept, en roept?

Ik denk niet blaffen, misschien wel piepen en in het beste geval wat janken (wat ook al goed zou kunnen zijn).

Maar die JR hier hoger deed het dus ook niet, dus zo uitzonderlijk zal het wel niet zijn.

Misschien
Ik denk dat ik mijn honden dan maar ga leren om op commando te blaffen.

Een paar hier kunnen dat, maar als ze te erg onder de indruk zouden zijn door de situatie zouden ze dat vrees ik niet doen als ik dat vanop grotere afstand vraag.

ranetje schreef: 20 jan 2022, 18:26

Inge O schreef: 20 jan 2022, 18:21

Veertje schreef: 20 jan 2022, 16:20 Maar zouden alle honden gaan blaffen? Ik zie Finn er bijvoorbeeld wel voor aan om gewoon stilletjes af te wachten tot het probleem zichzelf oplost.

Ik denk dat ze dat hier ook zouden doen, ze gebruiken geblaf eigenlijk alleen als waakse waarschuwing, nooit in hun communicatie met mij.

Zouden ze, als ze ergens vast zitten, ook niet blaffen als jij ze roept, en roept, en roept?

Ik denk niet blaffen, misschien wel piepen en in het beste geval wat janken (wat ook al goed zou kunnen zijn).

Maar die JR hier hoger deed het dus ook niet, dus zo uitzonderlijk zal het wel niet zijn.

Veertje schreef: 20 jan 2022, 16:20 Maar zouden alle honden gaan blaffen? Ik zie Finn er bijvoorbeeld wel voor aan om gewoon stilletjes af te wachten tot het probleem zichzelf oplost.

Ik denk dat ze dat hier ook zouden doen, ze gebruiken geblaf eigenlijk alleen als waakse waarschuwing, nooit in hun communicatie met mij.