Ik snap je helemaal en wat een pijn doet dat inderdaad. Ik heb in april Sem moeten laten inslapen en de eerste tijd benam het me gewoon de adem bij elke stap ik zette. Álles deed me aan hem denken. Je kunt het je nu nog niet voorstellen, maar die hele scherpe pijn wordt minder en op een dag zul je over de mooie dingen van Xavi kunnen praten zonder in huilen uit te barsten.Hylos schreef: 03 dec 2022, 19:00 Ontzettend bedankt voor alle mooie en steunende woorden. Dat doet echt heel goed.
Ik ben echt kapot van verdriet. Ik mis hem zo ongelooflijk erg, wat doet dat zeer.
Mijn lieve mooie jongen, zo uit ons leven gerukt.
Alles is en ademt Xavi, waar moet je het dan zoeken?
Hij komt nooit neer terug en dat besef is heel hard.
Nooit meer, nooit meer...
Nogmaals veel sterkte en misschien is het een kleine troost dat veel hondenbezitters begrijpen wat je nu doormaakt
