Een Hondenleven

Crutz schreef: 29 okt 2021, 14:02 De dames hier zijn natuurlijk ook voor de fok. Dus castratie is dan niet handig.

Nee, da's niet handig nee

Crutz schreef: 29 okt 2021, 14:02
Zijn ze niet geschikt of worden ze na de fok herplaatst dan gaat alleen de baarmoeder er uit. Geen kans op baarmoeder ontsteking meer maar wel hormonaal intact met alle voordelen daarvan voor de fysiek.

Maar dan ruiken ze nog wel lekker en zijn reuen opdringerig toch? Het scheelt natuurlijk ook hoe je hond is en hoe je ermee omgaat. Rakoes is klein en ik heb haar twee loopsheden geleden echt moeten redden van twee reuen die haar wilden verkrachten (haar echt boven mijn hoofd op moeten tillen). Een flinke mechel bijt wel van zich af, maar Rakoes begint echt niks tegen een labrador.

Persistence schreef: 29 okt 2021, 13:15 In jouw onderste alinea herken ik Bella ook helemaal, ik zie haar liever vol leven en elke dag de speelgoedmand leegtrekkend dan een bejaarde hond die alleen maar sjokt en slaapt (ongeveer 3 maanden na elke loopsheid).

Is dat voor jou de zwaarstwegende reden?
Rakoes is niet depri van de schijnzwangerschap en het is iedere keer minder geworden (de eerste keer gaf ze melk). Maar ze is dan wel heel erg gevoelig, zit aan mij vastgeplakt (wat is stiekem best gezellig vind) en ze heeft minder lef lijkt het wel. Alsof ze zich zorgen maakt.

Persistence schreef: 29 okt 2021, 12:50 Als je echt teveel twijfels hebt tzt, kun je altijd de afspraak nog afzeggen.
Ik ben 90% zeker dat ik Bella ook ga laten castreren na de volgende loopsheid. Tegen de tijd van castratie is ze dan ook ruim 2,5 jaar.

Edit: wat is nu voor jou de doorslaggevende factor? Want ze had er niet heel veel last van las ik even terug, behalve van de opdringerige reuen dan.

Grootste reden is voorkomen van BMO en dat ik besloten heb geen nestje met haar te doen. En de reuen inderdaad. En, dat klinkt egoïstisch ik weet het, toch ook oppas. Een loopse hond breng je moeilijker weg en in de aanloop naar de loopsheid ruikt ze al lekker. Dan kan ik haar dus niet meer kwijt bij mensen die een reu hebben.

In mijn eerste bericht heb ik geschreven dat ik de verschillende soorten Rakoes juist leuk vind, maar als ik eerlijk ben dan is de Rakoes die ze nu is (dus niet loops of schijnzwanger) het leukst voor haarzelf. Denk ik. Ze is vrolijk, druk, speelt met andere honden, is ondeugend (en dus minder gehoorzaam, dat is voor mij wat lastiger).
Ik hoop/denk dat deze gemoedstoestand overheerst als ze gecastreerd wordt.

Ik sta op het punt om een afspraak te maken voor castratie.
Het zou nu de perfecte tijd zijn, Rakoes is 2,5 jaar oud en 3 maanden geleden loops geweest.
Ik twijfel nog steeds, maar misschien maak ik er wel een te groot ding van. Ik heb ook het idee dat hoe langer ik ermee wacht, hoe lastiger het wordt om de knoop door te hakken.

Nou, ik dat is ook toevallig: Een paar uur na het openen van dit topic is Ysta loops geworden.
We zaten na het werk in de tuin, Rakoes bij mij op schoot en Ysta klimt er half bij en begint te rijden. Vriend en ik zeiden al tegen elkaar dat ze waarschijnlijk binnenkort loops zou worden. We gaan een uur later naar binnen en zien bloed. Dag puppy

Diana schreef: 12 okt 2021, 15:49 Je bent er zelf toch bij?

Tiba is met anderhalf jaar gecastreerd omdat ze gedekt was (ze had ook heel veel last van schijnzwangerschap, dus een castratie stond sowieso op de planning). De oppas zei opeens "oh ja, was ik vergeten te zeggen, ze is vorige week toen ze bij mij was wel per ongeluk gedekt" .
Mijn vriend wilde het nest wel laten komen als het maar een paar puppy's waren, dus een echo laten maken. Daar waren er acht te zien Toen heeft hij de baarmoeder inclusief pups eruit laten halen, bleken het er 11 te zijn!

De RAD was toen nog van kracht en Tiba was een ambull/rottweiler/herder/stafford kruising.

Sandra&co schreef: 12 okt 2021, 14:31

Floortje schreef: 12 okt 2021, 14:23 (...)
Dus niet alleen "Na de eerste loopsheid, hup dat broedhok eruit!".(...)

Zeg dan gelijk "Nanna hou je bek."

Haha nee hoor, bij dit onderwerp onderbouwt Nanna haar mening juist wél goed.

Wat je zegt over Sofi dat je niet wil dat het een sloom hondje wordt, dat heb ik met Rakoes dus ook. Je weet het gewoon niet Dat lijstje met voor- en nadelen is wel een beetje inconsequent, want er wordt niet bij ieder punt de factor erbij gemeld.

Persistence schreef: 12 okt 2021, 14:47 Zo lastig, want er is geen weg meer terug he?

Ja dat! Moeilijk hoor.

Zamunda schreef: 12 okt 2021, 15:02 Wat ik me wel altijd nog afgevraagd heb (maar niet nagezocht) is wat de leeftijd van castreren was bij die teven, want als dat voor de volwassenheid is is het natuurlijk logisch dat ze feller werden.

Dat vraag ik me ook af, de meeste honden worden jong gecastreerd. Ik heb soms juist het idee dat honden die voor het eerste jaar gecastreerd worden altijd een beetje dat onnozele houden wat een pup heeft. Zal ook wel per ras verschillen, maar ik vind het bij labradoodles wel erg opvallen, lijkt wel of ze nooit volwassen worden.

Rakoes hoeft van mij niet feller te worden, ze kan al behoorlijk mopperen op andere honden (maargoed, dat zijn dan meestal reuen). Stabieler en zelfverzekerder is wel welkom, maar het hoeft van mij echt niet zo'n chagrijnig schoothondje te worden.

Wat ook een paar keer genoemd wordt is het honger hebben en dat vind ik ook een issue, Rakoes is al een hongerlap (Rakoes betekent gulzig) en een klein hondje wordt snel te dik.

Ik twijfel heel erg. Rakoes is nu 2,5 jaar oud en het leek me leuk om ooit eens een nestje met haar te doen, maar om allerlei verschillende redenen ga ik daar hoogstwaarschijnlijk vanaf zien.
Rakoes heeft niet heel veel last van de loopsheid, heb ik het idee, ze bloed weinig en de schijnzwangerschappen lijken steeds minder te worden.
Mijn overwegingen pro zijn: baarmoederontsteking uitsluiten, geen last van reuen voor tijdens en na de loopsheid, makkelijker naar de oppas of op vakantie, geen stemmingswisselingen.
Contra: onduidelijk of en hoe het karakter gaat veranderen, het is definitief, dikker worden, ingrijpen in de integriteit van het dier.

Nu zie je duidelijk dat haar gemoedstoestand beïnvloed wordt door haar cyclus, en dat is niet erg, zo heeft de natuur het bedoeld. Dat bedoel ik ook met "ingrijpen in de integriteit van het dier". We hebben wetten in dit land die het verbieden om oren en staarten af te knippen, maar de geslachtshormoonproducerende organen die veel invloed hebben op het dier mogen wel gewoon verwijderd worden.
Aan de andere kant merk ik ook dat zij in de aanloop naar de loopsheid zich kapot ergert aan opdringerige reuen. Buiten dat ze het niet leuk vindt, is ze ook nog eens heel klein, dus zo'n aanranding van een grote hond kan ook nog eens voor blessures zorgen. De loopsheid zelf duurt maar even, maar die aanloop ernaartoe kan weken duren.

Ik vind de verschillende Rakoessen juist leuk. Superlief en gehoorzaam als ze loops is, pittig bezitterig, maar ook knuffelig tijdens schijnzwangerschap en in haar normale doen druk, speels en ondeugend.
Er wordt altijd gezegd dat teven gelijkmatiger worden na castratie, maar welke Rakoes houd ik dan over?

Kortom, ik ben er nog niet uit Nu zou de perfecte tijd zijn, maar misschien stel ik het wel weer een loopsheid uit....
Kom maar op met jullie tips, ervaringen en eigen vraagstukken!

Want er is (nog) geen discussieforum.
Het lijkt me leuk dat iedereen zijn/haar ervaringen en overpeinzingen hier achterlaat en daarover discussieert.
Dus niet alleen "Na de eerste loopsheid, hup dat broedhok eruit!". Maar laat weten hoe je tot die beslissing gekomen bent, welke afwegingen heb je gemaakt, hoe was het karakter van je teef en is dat veranderd? zo ja, ten goede of ten slechte?

Kortom, een naslagtopic over castratie bij de teef, die je altijd door kunt lezen en waarnaar gelinkt kan worden als er in de toekomst nieuwe vragen over zijn zodat anderen daar tips over kunnen geven.