Een Hondenleven

dre schreef: 16 sep 2024, 22:41 Bij Shelly denken we al jaren dat ze niet lang meer heeft, dus inmiddels is ze de meest luie verwende hond van het hele stel

Afgelopen zaterdag liep ze ineens met 1 oog te knijpen. Op dat oog heeft ze ook een wrat op haar ooglid zitten, dus ik dacht even dat ze ijzersterk om dat rotoog alsnog zou omvallen (positief denken is niet mijn sterkste kant als mijn honden iets mankeren ), maar inmiddels niets meer te zien, dus waarschijnlijk ergens tegenaan gelopen.

Tis gewoon een lekker taai dametje!

We zijn op vakantie en Victor heeft het reuze naar z’n zin. Elke ochtend komt ie kwispelend naar de slaapkamer, klaar om weer te wandelen. Hij fleurt op van nieuwe omgevingen en wandelingen door de natuur.
Waar we voorheen wandelingen van rond de 20km deden, zijn dat nu wandelingen van 2-3 uur, het is warm en veel stijgen en dalen, maar hij kwispelt constant. Dan in het huis weer even bijkomen, en ‘s avonds loopt hij dan nog met gemak nog een uurtje.
Vorig jaar had hij veel last van de paadjes met losse kiezeltjes, die zijn hier ook veel maar hij snapt nu zelf gelukkig ook dat hij beter aan de zijkanten met wat gras kan lopen en smeer z’n zooltjes in met paw wax.

Diana schreef: 21 jul 2024, 20:30 Ja, klein soort insultje of zo? Ik zou ook heel erg schrikken, hopelijk was het eenmalig!

Mo-yi schreef: 21 jul 2024, 17:52 Oeh, dat is wel eng. Kleine epileptische aanval?

Hij doet het gelukkig nog steeds goed. Geen idee wat het geweest is, gelukkig was het snel over.

Wat ziet Mo-yi er ontzettend fluffy uit.

Gisteravond lag Victor voor de bank en deed ineens op een gekke manier zijn hoofd een paar keer schuin naar achter buigen. Toen ik keek draaien zijn ogen apart van elkaar alle kanten op, met veel oogwit. Ben bij hem gaan zitten en dat oogdraaien was binnen een minuut ofzo weer over. Hij leek een beetje verdwaast maar stond na een paar minuten weer op en er was niks meer aan de hand. Vanochtend ook prima in orde. Schrok er wel even van.

Diana schreef: 19 jul 2024, 12:50 Ze is ook een stuk aanhankelijker geworden, vooral sinds ze die GVS heeft gehad. Voordien was Mila altijd een hond die alles zelf wilde doen en nooit ergens bij geholpen wilde worden, maar sinds dat net na die GVS wel echt nodig was omdat ze zonder ondersteuning niet kon lopen en ik haar de trap af moest tillen, is ze helemaal om - nu komt ze zelfs soms om hulp vragen als ze geen zin heeft om zelf de trap op te lopen

Dat noem ik gewoon slim

Heb er zelf ook weleens beetje moeite mee, dat ze merkbaar ouder worden. Victor is nu 11,5 jaar en nog steeds mega enthousiast over alles wat we doen, maar heeft toch wel minder energie, eerste halfuur is nog gek doen en heen en weer rennen, maar uiteindelijk sjokt hij achter je aan. Het aantal kilometer kon vroeger niet op, nu merk ik toch vermoeidheid, hij wilt ook wel meer rust daarna. Dan vraag ik me toch af of ik hem nog wel blij maak met 10km of meer wandelen.
Als Bella mee is, snuffelt hij ook veel meer. Waar hij voorheen altijd voorop liep, blijft hij nu soms achter om nog van alles te besnuffelen. En hij komt ook niet meer hard aangerend zoals vroeger, nee een sukkeldrafje is goed genoeg.
Ik vind hem ook milder naar andere honden, hij laat zich makkelijker zelf besnuffelen en is met pups ook toleranter.
Toen ik vorig jaar in Noorwegen met hem kampeerde, lag hij in de tent ook te rillen van de kou, dat had hij eerder ook nooit.
Het wordt allemaal een tandje minder. Zijn nek/keelvel gaat ook losser hangen haha. Maar verder toont hij zich nog niet echt als ‘oude’ hond, ik zie labradors en golden retriever van vele jaren jonger veel ouder ogen.

Perle schreef: 19 mar 2024, 21:14

sabine schreef: 13 mar 2024, 12:17 Karel wordt ook wel echt ouder. Het gaat hem goed, maar hij is een beetje aan het verslijten. Nu heeft ie last van zn knie waardoor ie niet meer in de auto kan springen. Heb een loopplank maar die vindt ie uiteraard DOODeng. Dat vergt nog wat training...

Ahhhh... .
Zou hij het makkelijker vinden met een Help'em Up harnas? Alisha kan ook niet meer zelf in de auto springen, maar ik zag zelf niet echt het gedoe met een loopplank zitten . Ik geef haar een zwiepje mee met de achterkant van het harnas, is heel comfortabel, en met wat oefening qua timing mijnerzijds lijkt het alsof ze helemaal zelf nog in de auto springt (hetgeen de oude heks heeeeel belangrijk vindt).

Is dat werkelijk een harnas van bijna 200 euro?
Zou een brede zachte band onder zn buik door ook niet kunnen helpen met een ‘kontje’ geven?

Reza schreef: 20 mar 2024, 17:11 Hier kan de buggy voorlopig ook weer in de kast. Ik heb sinds een aantal maanden een autootje en de oude man loopt als een speer in afgelegen gebieden met z'n zusje erbij. Ronde van 8 km door het bos is geen enkel probleem, hij loopt gewoon niet meer graag in drukke gebieden en snap ik ook wel als oudje van 16. Nog ff en hij kan mooi zelf gaan sturen.

Wat goed en wat ver nog voor 16 jaar