Een Hondenleven

Dank jullie allemaal.
Het begint een beetje in te zinken dat Boaz echt weg is en dat doet heel erg zeer.
En de vraag aan mezelf of ik vroege symptomen gemist heb, maar ik kan echt niets verzinnen.

Helaas ook de start van een aantal hondloze jaren.

Nanna schreef: 11 feb 2022, 15:34 Hij had er natuurlijk nog een poos aan moeten breien maar op zich is het niet slecht, zo van fitte senior hops uit het leven. Geen slepende ziekbedden en ouderdomsgebreken.
Maar evengoed zwaar kut, zo plotseling. Sterkte

Dat ben ik met je eens Nanna.
Van het eerste insult tot het moment van inslapen zat minder dan 12 uur. Maar wat zag hij eruit. Dat laatste etmaal is hel geweest helaas. Hopelijk heeft er niet veel bewust van mee gekregen.

Boaz is er niet meer.

Bloedonderzoek was normaal. Er is geprobeerd hem rustig wakker te laten worden, maar hij kreeg steeds weer een insult en eigenlijk was het een status epilepticus waar hij niet uit te krijgen was. De aanvallen waren zo hevig dat het echt niet haalbaar was. Dus ik heb hem laten gaan, hij gleed heel rustig weg.
Alles wijst op een hersentumor.

Maar het is bizar. Hij was dan wel 10 jaar, maar hij rende als een jonge god rondom Bussloo. Woensdagmiddag heeft hij daar gerend, gespeeld en gezwommen. Dondermiddag nog langs de fiets naar het bos zonder probleem. Een superfitte senior.
Het was een rare snijboon, ik moest altijd lachen om zijn overdreven gedrag, en hij wist het bij iedereen voor elkaar te krijgen dat hij gekroeld werd. Een lieve, zachtaardige, aanhankelijke kroelkip....

Ik vond het heel moeilijk om hem achter te laten, maar hij was voor het eerst sinds uren rustig in slaap door de medicatie. De dierenarts verzekerde me dat hij met dit infuus rustig in slaap blijft tot iedereen er weer is, en dat is over 42 minuten. Het moet maar zo, kan het niet helpen

Inmiddels ligt Boaz toch aan het infuus bij de dierenarts.
Al heel snel volgde het volgende insult, een flinke.
Dus echt geen keuze. Hij heeft anti epileptici en ook een slaapmiddel om hem rustig te krijgen. Zijn temperatuur was net boven de 40. Bloed wordt onderzocht op ontstekingen en in de loop van de ochtend laten ze hem wakker worden.
Schiet hij dan weer in een insult dan is de prognose slecht en is de meest waarschijnlijke diagnose een tumor.
Dus eind vd ochtend heb ik of een hond die we op medicatie proberen in te stellen of geen hond meer.
Bizar.... gistermiddag was er nog niets.

Mijn vorige hond kreeg in de loop van een dag een zwelling in haar kaak, bleek een woekerende tumor die op dat moment door het bot heen groeide. Ben zo bang dat Boaz ook heel snel er niet meer zal zijn.

Hij heeft nu echt dwangmatig gedrag, steeds hetzelfde rondje lopen, steeds aan dezelfde stoel ruiken. Heeft inmiddels enorm binnen geplast en gepoept. Maar dat laatste ben ik eigenlijk zelfs blij mee want ik durf zo niet naar buiten met hem.

Ik kreeg de optie om naar de praktijk te komen en infuus. Weet er zelf te weinig van om door te vragen.

Gebeld, als ik naar de praktijk kom gaat hij aan een infuus en moet blijven. Maar er is dan helemaal niemand bij hem, dan ligt hij daar alleen, zonder dat iemand aanwezig blijft. Heb al gevraagd of ik er dan mag blijven zitten, maar dat mag niet.
Boaz is een straathond die mijn huis veilig vindt, maar elk ander huis eng vindt.
Ik ga hem daar niet alleen achterlaten, dan maar tot 8 uur zo proberen te redden.
Gadverdamme

Doe ik, dank voor het meedenken

En daar was de derde aanval... kort en zonder te vallen. Nu rent hij door het huis.
Kan de dierenarts dit onderbreken met medicatie?

Ik heb niet eerder een hond met epilepsie gehad, maar ik vind de aanvallen zeker heftig.
Hij verstijft eerst helemaal, laat zijn urine lopen en gaat dan echt bellen blazen met slijm, dan valt hij terwijl zijn hele lijf trekt. Toen lag hij op zijn zij te maaien met al zijn poten. En tenslotte spant zijn hele lijf terwijl hij helemaal strekt.
Hij kan daarna niet lopen, zwalkt en valt. En nu loopt hij al 30 minuten aan een stuk rondjes door de kamer. Ik kan hem daar niet uithalen. Kan wel janken als ik hem zo zie.

Ik ben bang dat er echt wat mis is.
Weet vrijwel zeker dat hij niet iets giftigs gegeten kan hebben, vandaag alleen aan de lijn gewandeld en aan de lijn gefietst.
Hij is ruim 10 jaar en is een jaar of vier geleden plotsklaps in shock geraakt, dag aan infuus gelegen, met absurde leverwaardes. Was de dag erna kiplekker en nooit iets kunnen vinden, echo normaal, bloedwaardes normaal.
Ik ben echt bang dat er nu iets in zijn hoofd zit.

Hij loopt nog steeds aan een stuk door het huis, lijkt niet goed te zien, botst tegen dingen op die er altijd staan. Hij is niet bereikbaar, zo ontzettend zielig.

Ik heb hem mee naar bed genomen, uur geslapen, en net een tweede aanval.... hij is compleet de weg kwijt. Wat een ellende!

Ik ben op de bank gaan zitten met een kopje thee. Hij is nu naast me komen liggen en wordt wat rustiger, maar het lijkt net of hij steeds wat denkt te horen. Hij kijkt dan om zich heen en legt uiteindelijk zijn hoofd weer neer.
Hij was de hele avond al onrustig, maar ik had geen idee waarom. Hij heeft niet eerder epilepsie gehad.

Weet niet of er nog iemand online is op dit tijdstip...

Mijn hond heeft zojuist een insult gehad. Zag er doodeng uit, ik dacht echt dat hij doodging, maar ik was ook bang gebeten te worden. De dierenarts heeft me er telefonisch doorheen gepraat tot Boaz weer reageerde.
Nu blijft hij super onrustig. En achteraf gezien was hij vanavond ook anders dan anders.
Iemand die dit meegemaakt heeft die tips heeft?
Want rust was nu belangrijk, maar hoe krijg ik dat voor elkaar?

Bah, wat een ellende voor Boaz.