Een Hondenleven

Cody heeft het best luxe. Door mijn arbeidsongeschiktheid ben ik bijna altijd thuis. De enige keren dat ik zonder Cody ergens heen moet is voor afspraken bij de osteopaat, huisarts en in het ziekenhuis of als ik even in België ga tanken. Alles bij elkaar komt dat neer op gemiddeld drie keer per maand, waarbij ik meestal na max. twee uur weer thuis ben. Alleen consulten en vooral onderzoeken in het ziekenhuis duren wat langer, hoewel ik ook dan meestal binnen vier uurtjes terug thuis kom. Bij alleen bloedprikken gaat hij gewoon gezellig met me mee en blijft dan even tien minuten in de auto wachten. Het is tot nu toe twee keer voorgekomen dat Co zeven onafgebroken uren alleen thuis was. Aangezien ik altijd de camera aan heb staan weet ik dat hij dan gewoon de hele tijd ligt te slapen. Dat stelt me wel gerust, maar alsnog probeer ik zijn alleen-tijd niet te overdrijven.

Zou ik bijv. fulltime werken waardoor de hond vier of vijf dagen in de week acht uur lang alleen thuis zit, dan had ik waarschijnlijk geen hond genomen. Mogelijk zou ik dan wel genoeg geld hebben voor dagopvang of zoiets, maar dat vind ik alsnog verre van ideaal. Ik neem geen hond om hem vervolgens vijf dagen in de week naar een ander te brengen. Onverwachte, tijdelijke omstandigheden zoals ziekenhuisopname even niet meegerekend.