Een Hondenleven

Cody is tegenwoordig een ontzettende knuffelaar. Uitgebreid 'kusjes' geven deed hij altijd al, maar de eerste jaren had hij nooit genoeg rust in z'n kont om langer dan twee seconden bij me te blijven voor meer fysiek contact. Tegenwoordig vindt hij het echter heerlijk om urenlang bovenop of naast me te komen liggen/zitten. Hij kruipt dan het liefst helemaal in me. Als ik languit op de bank lig springt hij ook wel vaker op de bovenkant van de rugleuning. Daar blijft hij dan gerust de halve avond liggen. Voel ik opeens z'n snuit of een pootje in m'n gezicht om vervolgens twee bruine ogen naar me te zien staren .