Een Hondenleven

Marc schreef: 17 jun 2025, 23:31 Diana en Maart oa schreven dat ze blaffende buurhonden hadden maar dat hun honden niet reageren. Hier blaft ook altijd wel ergens een hond. Mijn honden reageren alleen op de honden waarvan ze het blaffen serieus nemen. De keffende Kees van de overburen wordt volledig genegeerd. Zelfs als ze hem zien. Lucht. De jachthond van een andere buurman is altijd opgewonden en rent en blaft door de tuin. 0 reactie. De labradoodle van de buren kan hij zien en die is druk en wild. Hij vindt haar een beetje eng en dat je terecht want ze speelt veel te ruw met kleine hondjes. Als die blaft wil hij wel eens heel hard gaan grommen en staren. En als de waakhonden van de overbuurman aan slaan dan komt dat ook soms een blaffen uit.

Maar als Guus zelf in het donker in de tuin is gaat hij met ze praten. Hij gaat hard blaffen. Dan gaat hij luisteren en afwachten. Dan reageert er ergens een hond en die gaat ook blaffen. En dan gaat de keeshond blaffen en zo gaat dat dan door. Dan lijken ze te praten. Niet onvriendelijk maar gewoon halo. Ja hallooo. Ik vind dat romantisch en het doet me aan Zuid Europa denken.

Weet iemand of dat echt iets vriendelijks is en is het communiceren en wat zeggen ze dan?

Want Guus doet dat heel ontspannen. Loopt wat te markeren. Doet het ook vaak helemaal niet. Maar net deed hij het weer. En voor je het weet kreeg hij dus weer antwoord. Geen spanning en geen opwinding. Super relaxed. Vraag me spontaan af waarom honden dat doen? Voelt vriendelijk en verbindend maar misschien is het wel "als je hier komt maak ik je af!" Waarom denken jullie dat honden dat overal ter wereld doen?