Een Hondenleven

Nee Martijn, jij bent al decennia lang goed in dingen volledig uit zijn verband trekken en conclusies te trekken die volledig in jouw voordeel zijn. Nergens staat er dat ik het haar kwalijk neem. Alleen dat ik het sneu vind als een reu zoveel last heeft van zijn hormonen.
Eerder in deze topic had ik het over emoties bij honden, vervolgens begin jij over chakras etc.
Ik houd het weer voor gezien. Er zit nooit een middenweg bij jou helaas

Gelukkig kan ze zelf beslissen of ze bertus wel of niet castreert. Jij hebt je mening gegeven, net als ik. Wat de ander doet moet hij zelf weten.

Overigens was de strekking van deze topic uitvallers en geen wel/niet castratie

Nanna schreef: 12 nov 2025, 11:29 Het is niet het snuffelen. Mijn reuen snuffelden allemaal en keken bij teven of er wat te wippen viel
Dikke prima. Dat is allemaal uitstekend behapbaar.
Het is het niet willen eten, het 24/7 bezig zijn met teven en luchtjes, klappertanden, huilen, willen vechten, slecht bereikbaar zijn. Het jaar rond. Ik kan je verzekeren dat je dat zat wordt. En voor de hond lijkt het met ook geen gewenste situatie.
Bij mijn reu bracht de castratie rust in zn kop. Hij bleef zn hele leven dol op de dames maar dat mag.
Zelfs in de teckelkennel een dergelijke hyperseksuele reu gecastreerd en als huishond geplaatst. Die had het zelfs gepresteerd een andere reu te dekken
Niks mis met een normale seksdrive maar het moet binnen de perken blijven al was het maar voor de reu zelf

Precies dat dus

EchoMira schreef: 12 nov 2025, 11:17

Border Collie schreef: 12 nov 2025, 11:08 Die werk driften zijn sterker dan hormoon driften

Misschien een idee om die werkdriften dan in te zetten bij het wandelen in plaats van je kapot staan te ergeren aan het feit dat hij snuffelt.

O hij gaat zijn goddelijke gang maar met snuffelen, daarvoor is het een reu. Hij staat nu ook nog te klappertanden bij plasjes

Ja ik vind het zeker sneu als een hond zichtbaar last van iets heeft dat kan worden verholpen. Nogmaals ik ben absoluut geen voorstander van zomaar castreren, wel als een hond er last van heeft. Een hond die voor het raam zit te huilen vanwege loopse teven vind ik geen gelukkige hond.
En ja ik ken zat gecastreerde collies die hoog in de sport lopen. Qua politie honden zijn vast alle teven gecastreerd omdat de loopsheid wel degelijk invloed kan hebben. Maar laten we de gemiddelde werk hond niet vergelijken met een gemiddelde huishond. Die werk driften zijn sterker dan hormoon driften, zelfs Perry kan prima trainen met een loopse teef naast hem. Hij is doodsbang voor vuurwerk maar doet nog steeds zijn stinkende best met trainen of wedstrijden terwijl er in de verte vuurwerk is. Dat kan je echt niet vergelijken met de meeste huishonden.
Als het niet nodig is zou ik zeker een reu niet castreren. Dat reuen gedoe hoort er bij, wel tot op zekere hoogte. Als de kwaliteit achteruit gaat doordat een reu stijf staat van de hormonen, zou ik wel er iets mee doen. Als druppels werken is dat ook prima. Alleen geeft het wel degelijk aan dat de hormonen het probleem zijn.

Smoushond schreef: 12 nov 2025, 07:45 Ik ga het eens bijhouden. Hoe vaak het nu precies is. Het is heel vervelend maar daardoor lijkt het misschien vaker te zijn dan het in werkelijkheid is deze keer was heftig maar waarschijnlijk was het de teef van de buren die loops was dus dat is wel erg dichtbij

Ook al zegt de buurvrouw dat ze niet loops is maar die heeft het misschien niet eens in de gaten
Bertus stond aan de schutting in de tuin te piepen ,was niet vooruit te branden bij plasjes rondom huis en jankte als buurvrouw thuis kwam en uit de auto stapte

Dat reuen gedoe gaat na castratie niet veranderen dat weet ik ook wel dat gedrag zit er nu zo ingesleten
En dat hoeft ook niet ,hij hoeft niet mee op groepswandelingen en ik kan wandelen op rustige plekken en daar kan hij ook los
Reuen rondom huis zal moeilijk blijven maar dat is even opletten

Ik ben inderdaad heel bang voor dat gevreet want daar erger ik me dan net zo veel aan
Het schijnt dat de meeste teven in de herfst en in het voorjaar loops zijn dus dan kan ik die supplementen gebruiken als het te erg is
Hij is er nu erg rustig mee ,we vragen ons al dagen af of hij ziek is

Eigenlijk te rustig

Dus alles wijst eruit dat hij last heeft van zijn hormonen, toch doe je nog geen chemische castratie. Dat vind ik eerlijk gezegd sneu. Je vindt hem nu te rustig zeg je. Een hond die constant stress ervaart, heeft lang nodig om te herstellen. Grote kans dat hij een paar dagen inderdaad flink veel slaapt, daarna zal hij energieker worden.

Smoushond schreef: 11 nov 2025, 21:47

EchoMira schreef: 11 nov 2025, 21:46

Kells schreef: 11 nov 2025, 21:43 Voor mij is de reden om niet te castreren dat je niet gaat snijden in een gezond lichaam.

Omdat zijn gedrag als mannetjeshond je niet aanstaat. Terwijl je met droge ogen een reupup uitgekozen hebt.

Ik vind het ook lastig.

ik zat er al op te wachten

Daardoor heb ik het jarenlang uitgesteld, vanwege mensen die beweren dat je de hond zowat de dood in jaagt als je ze (chemisch) castreert. Terwijl ik nu zelf ondervind dat Perry zijn kwaliteit van leven juist vooruit is gegaan. Er zit meer ontspanning in hem, hij kan daardoor makkelijker loslopen en daardoor loop ik ook veel meer met hem. Ik zie echt een blijere hond.
Nu moet ik wel bekennen dat ik definitief castreren nog wel een stap te ver vind gaan, ik wil eerst nog voor een jaar chemische castratie doen. Hij heeft nu een half jaar gekregen, ik ga kijken als het uit werkt hoe hij dan is. Zijn ballen zijn kleiner geworden maar nooit verdwenen. Het duurde ook 8 weken voordat de chip pas werkte

Gelukkig was/is Perry niet zo erg maar merk gewoon dat hij vrijer is in zijn doen en laten.
Ook met wedstrijden is hij nu eindelijk met mij bezig voordat we starten ipv met alle honden om hem heen. Alleen om hem daarvoor te castreren vind ik geen goede reden. Het zijn allemaal kleine dingen waarvan ik denk: ja dat had ik eerder moeten doen

Smoushond schreef: 11 nov 2025, 12:03

Nanna schreef: 11 nov 2025, 11:01 Jezus trek die ballen er toch af. Je zult zien dat je er een veel leuker en bereikbaarder hondje voor terugkrijgt.

Ga ik ook zeker doen ik had gedacht dat het minder zou worden na de puberjaren

Het zal wel wat stabiliseren naarmate ze ouder worden maar niet altijd verdwijnt het. Ik had exact hetzelfde hoor, castreren voelt voor mij ook als falen dat je niet eens je hond kan opvoeden ofzo. En nu denk ik: had ik het maar eerder gedaan. Perry is zoveel relaxter en maakt zich niet zo druk meer om wat andere honden van hem vinden. Daardoor kan hij nu eindelijk veel gemakkelijker loslopen want hij rent niet meer op alle honden af. Ook kan hij nu weer met meer honden. Voorheen ging hij van stress en opwinding rijden op teven, dat is er uit.
Er gaat voor ons een wereld voor ons open

Ik ben vooral van mening dat je uitval gedrag naar bv mens of hond vooral kan voorkomen door goed een hond te lezen. Gek genoeg zie ik van mijlenver al aankomen of een hond uitvalt. Baasjes staan erbij en kijken ernaar, maar doen helemaal niks. Pas mopperen op de hond als deze al uitvalt. Daar heb ik moeite mee, dat ze de hond laten verzuipen. Met goede begeleiding, bv afstand vergroten, goede band opbouwen en het gedrag ombuigen kom je in m'n ogen heel ver met een hond

Maart schreef: 10 nov 2025, 13:29

Border Collie schreef: 10 nov 2025, 13:02

Maart schreef: 10 nov 2025, 09:46 Bij Piiri helpt correctie wel (of schrik ervoor). Ze kan zich ineens wel super goed gedragen als ze de TT omheeft Dus bij wandelingen doe ik die (meestal) om. Ze is dan overigens ook nog steeds super bereikbaar voor beloning, dus andere honden zien/weten wonen is nog altijd reden voor een feestje. Corrigeren is nog zelden nodig, ze is best flink, zeker nu ik er ook alleen mee wandelen en we terug tempo & kilometers kunnen maken. Ze is niet zo van het snuffelen immers.
En loslopende honden die op mij afkomen, heb ik voor Piiri ook nog een extra handvat als het op een stuk is waar ik zonder korf wandel.

Dat noem ik symptoom bestrijding. Zodra de die band niet om heeft, zal ze alsnog uitvallen.
Ik zie het als het volgende.
Stel ik ben bang voor spinnen. Ik word in een kamer gezet met een spin. M'n eerste reactie is wegrennen. Echter zodra ik dat doe krijg ik een klap voor m'n kop. Elke keer weer. Uiteindelijk zal ik stil blijven staan bij het zien van een spin, omdat mij geleerd is dat ik een klap krijg als ik een spin zie en weg wil rennen. Echter blijf ik spinnen eng vinden, zelfs enger want zodra ik uit instinct weg wil rennen krijg ik nog een correctie toe

Tuurljik is het symptoom bestrijden, ik kan immers andere honden niet dwingen van het straatbeeld te verdwijnen toch
Als ik een spin zie en ik ben er bang voor, is mijn reactie overigens niet die spin met mijn tanden vermorzelen.
En gillend wegrennen bij het zien van een spin, mag je best een klap voor krijgen

Ze grijpt dan geen loslopende honden of uitvallende andere honden, dus er is geen reden tot ergeren van anderen en mezelf dan. Of gaan we nu ook ergeren aan niet uitvallende honden?
'kijk die, hond valt niet uit, die wordt vast psychisch mishandeld'

Ik vind het een oprecht goed middel voor haar. Heel erg duidelijk en klaar. Met Treskor heeft dat op straat geen zin, die zit zo in zijn eigen wereld dat die helemaal niets meekrijgt van noch beloning, noch correctie.

De meeste mensen slaan spinnen dood mijn vriend was echt panisch voor spinnen, gelukkig heb ik hem nu zo ver dat hij ze zelfs buiten zet ipv meteen dood te slaan

In jouw geval snap ik zeker de overweging. Zeker met een Mechelaar die gigantisch veel driften hebben, die gaan van 0 naar 100 in een nano seconde.

Smoushond schreef: 10 nov 2025, 13:32 Jip kon ik corrigeren met mijn stem
Bertus hoort me niet want die gaat van 0 naar 100 in een seconden en hangt krijsend in zijn tuig
En ja dan ben ik dus zo’n persoon die een ruk geeft aan de riem zodat hij weer naast me staat
En ik krijs er ook bij dat hij normaal moet doen

Alle border collie mensen kunnen zich er misschien niks bij voorstellen en zullen er best wat van vinden
Maar je moet je correctie toch wel aanpassen aan de hond
Andersom ga je een border collie ook niet meteen een pets geven als stemcorrectie genoeg is

Ik loop al maanden ,jaren met brokjes en worst en weer omlopen en andere kant op ik ben er klaar mee
En dat schrikdraad ja daar is hij 1 keer tegenaan gelopen en sindsdien loopt hij met een boog om schapen heen ,prima toch

Eerlijkheid te zeggen is het met een border collie inderdaad wel gemakkelijker dan mijn Duitse herders. Toch laat ik voor m'n werk verschillende rassen en kruisingen uit (individuele uitlaatservice). Zelfs een Stafford die bij elke hond zoveel spanning had en ook zelf uit viel, werkte het dmv beloning dat ze normaal honden kon passeren. En dan liet ik die hond slechts 2 wandelingen per week uit.

Met jouw Bertus van wat ik zo Lees, had ik chemische castratie overwogen. Zelf heb ik een reu die ook reu agressie kan hebben, al niet zo heftig als Bertus. Met 6 jaar is hij voor het eerst chemisch gecastreerd nadat hij een week dat te huilen als een wolf in huis. Toen vond ik welletjes en is hij chemisch gecastreerd. Sindsdien maakt hij zich niet meer zo druk wat andere honden van hem vinden. Daardoor kan hij gemakkelijker los lopen en is hij een stuk zelfverzekerder geworden, wat hij kon gebruiken.
Ik ben echt geen voorstander van castratie maar het kan voor sommige honden echt wel beter zijn

Maart schreef: 10 nov 2025, 09:46 Bij Piiri helpt correctie wel (of schrik ervoor). Ze kan zich ineens wel super goed gedragen als ze de TT omheeft Dus bij wandelingen doe ik die (meestal) om. Ze is dan overigens ook nog steeds super bereikbaar voor beloning, dus andere honden zien/weten wonen is nog altijd reden voor een feestje. Corrigeren is nog zelden nodig, ze is best flink, zeker nu ik er ook alleen mee wandelen en we terug tempo & kilometers kunnen maken. Ze is niet zo van het snuffelen immers.
En loslopende honden die op mij afkomen, heb ik voor Piiri ook nog een extra handvat als het op een stuk is waar ik zonder korf wandel.

Dat noem ik symptoom bestrijding. Zodra de die band niet om heeft, zal ze alsnog uitvallen.
Ik zie het als het volgende.
Stel ik ben bang voor spinnen. Ik word in een kamer gezet met een spin. M'n eerste reactie is wegrennen. Echter zodra ik dat doe krijg ik een klap voor m'n kop. Elke keer weer. Uiteindelijk zal ik stil blijven staan bij het zien van een spin, omdat mij geleerd is dat ik een klap krijg als ik een spin zie en weg wil rennen. Echter blijf ik spinnen eng vinden, zelfs enger want zodra ik uit instinct weg wil rennen krijg ik nog een correctie toe

EchoMira schreef: 10 nov 2025, 11:50

Nanna schreef: 10 nov 2025, 11:34 Eigenlijk dus een beetje zoals Cesar Millan met zijn schupje om de hond uit de fixatie te halen

Die heeft het ook niet bedacht.
Impulscontrole is cruciaal. Blind van je af hakken is gewoon niet goed genoeg. Of je blijft maar in de tuin.

We hebben echt een probleem als honden allemaal eerst helemaal door hun chakra's gehaald moeten worden om kalm te zijn voor we acceptabel gedrag mogen verwachten. Dat gaat hem niet worden, ben ik bang.
Dus ik corrigeer. Niet omdat de hond emoties heeft maar de meest prangende emotie toch echt over de weltevredenheid van het baasje gaat. Daar ben je een hond voor.

En omdat het niet mag doen we het niet en dan merk je dat het veel fijner is om je een beetje te beheersen en daarmee de harmonie met je baas intact te houden.
Slap lijntje en opkijken terwijl je die hele tyfustekkel negeert. Veel leuker. Koekje erbij.
Maar de eerste stap is dat je je inboorlingenschreeuwkop dicht houdt.

Zoals je het nu zegt is het toch wat genuanceerder dan dat je in het andere bericht brengt. Daarin komt het vooral over alsof ze maar haar kop moet houden omdat ze anders een spreekwoordelijke schop onder haar kont krijgt. Je beloont dus ook degelijk voor hetgeen wat je wel wilt zien, waardoor ze leert wat wel de bedoeling is.
Met alleen corrigeren kom je er niet. Ja ze zullen misschien niet uitvallen maar er zit nog steeds de spanning in bij het zien van een andere hond

Een correctie bestaat niet alleen uit een tik uitdelen. Een rukje aan de riem of een nee is ook een correctie
Echter ben ik geen voorstander van uitval gedrag te corrigeren. Een hond valt bijna altijd uit omdat hij hetgeen waar hij naar blaft spannend vind. Zijn eerste emotie en reactie is dan uitvallen. Door corrigeren kan het alleen maar erger worden. Ze gaan echt niet opeens andere honden leuk vinden als ze bij het zien van een andere hond op hun flikker krijgen.

Het is alleen wel flink investeren wil je die emotie ombuigen naar iets positiefs en dat kost wel veel tijd. En daar hebben de meeste mensen geen zin in dus hangen ze er maar een strak lijntje achter de oren omheen zodat ze minder uitvallen. Echter vinden ze de andere honden nog steeds stom, alleen wordt de mond gesnoerd waardoor ze niet kunnen uitvallen

Overigens baart het me ook zorgen dat er steeds meer hondenscholen openen onder de naam Anniek Winters. Zij streeft nog steeds naar leiderschap dmv dunne touwtjes achter de oren en in sommige gevallen gaat dat touwtje ook nog over de snuit van een hond.
Ik woon zelf relatief dichtbij waar zij haar hondenschool heeft. Daardoor kom ik regelmatig honden tegen met zo een touwtje. En wat denk je? Ze vallen allemaal nog steeds uit... ene quick fix werkt simpelweg niet. Het is investeren maar je kan het gedrag wel degelijk ombuigen

Het valt mij heel erg op dat er veel uitvallende honden zijn. Terwijl je echt wel wat eraan kan doen. Je ziet van mijlenver aankomen welke er zullen uitvallen en elke keer lijken de baasjes nog steeds verbaast. Ze doen er ook niks aan dus ja het gedrag blijft bestaan.
Zo loopt er hier een schipperke. Dat ding ziet Perry en staat volledig stil in de fixatie. Bazin blijft erbij staan kijken en laat de spanning opbouwen bij dat hondje. De stoep is 2 meter breed met ernaast nog gras. Maar nee zij blijft altijd staan op de stoep ipv afstand te vergroten. Ik moet dan met Perry passeren en uiteraard gaat hondje volledig uit zijn stekker. Bazin geeft aan dat ik er gewoon langs kan lopen en is geïrriteerd als ik zeg dat ik wel oversteek. Bazin zegt nog 'maar ik heb hem gewoon aan de lijn'. Tja ik ga Perry niet constant blootstellen aan zo een uitvallende hond

Momenteel ga ik er maar vanuit dat bijna elke hond uit valt en neem zelf afstand. Voor iedereen wel zo prettig