Een Hondenleven

Whaha, het is een gegeven soms ook hé "Het is een bekende uitspraak onder hondencoaches: je krijgt niet de hond die je wilt, maar de hond die je nodig hebt. Honden worden vaak gezien als spiegels; ze voelen feilloos jouw emoties en energie aan, waardoor ze precies de lessen bieden (zoals geduld of grenzen stellen) die jouw persoonlijke ontwikkeling op dat moment nodig heeft"

Ik heb er nu meerdere gekregen jong en wat volwassener waarbij ik dacht.. wat nu weer de tweede was eigenlijk al mijn leermeesterin.

Zachtaardig en gevoelig schrijf je. Supereigenschap, maar soms (vind ik zelf) lastig om dan inderdaad juiste balans te vinden in begrenzen, een harde nee te uiten bij gedrag wat echt niet kan of gewenst is.
Herken ik van mijn huidige Glory, die is snel onder de indruk van begrenzing een wat harder uitgesproken woord, maar kan tegelijkertijd wel degelijk grenzen over gaan in zaken die ik ook bij mijn andere honden niet had geaccepteerd of zou accepteren.

Het dan tegen je aan gaan duwen voor affectie, of soms zelfs enorm timide weg willen gaan of onzichtbaar lijken te willen worden, maakt het lastig vind ik zelf.
En toch merkte ik laatst, is dat ook een vorm die ze zich eigen hebben gemaakt.
Ze liep laatst enorm te klooien buiten aan de lijn, oorstand overal en nergens behalve richting mij of vriend. Na 2 waarschuwingen was het voor mij even klaar en was ik dwingender. Gaat ze toch plots lopen slijmen bij mijn vriend..
Die negeerde gelukkig en wist dondersgoed waarom ze ineens bij hem "steun" ging zoeken. Ze zijn vaak ook best slim..
Even later niets meer aan de hand, mijn punt was helder, ze kreeg geen support van vriend en klaar dus.
Maar negen van de tien "trapt" in gedrag van oortjes naar achter, grote ogen opzetten en steun zoeken, of ze nu terecht terecht zijn gewezen of niet.

Daar zullen meningen over verschillen trouwens, want veel mensen zijn het er niet mee eens dat een hond zo kan denken of reageren. Zelf heb ik het toch wel bij in ieder geval 2 honden zo ervaren, dat ik wel degelijk van mening ben dat ze soms inzetten op hun voordeel mbt menselijk gevoel van zielig vinden of willen gaan troosten van al dan niet onzekere honden in bepaalde situaties.

blondie schreef: 03 jun 2026, 14:01

ik zou dus minder met woord gaan werken, maar meer letten op gedrag en houding en daar op inspelen en zelf op die momenten weg roepen, snel een leuk commando dat hij kent vragen en dat belonen, even andere mindset geven. En blokken bij wel willen gaan rijden en dan bedoel ik ook echt belemmeren dat hij in kan klimmen en vast kan gaan houden.

Een andere mindset, kun je ook bereiken door zodra je ziet dat om welke reden dan ook hij wil gaan rijden op jullie (of op andere honden) dat te belemmeren en hem een andere opdracht te geven, een zit of een af of high five, je gaf aan dat je al oefent en opvoed dus dan zijn die basiscommando's hem wel al bekend lijkt me.

Ik ken dit ras niet goed (maar lijkt me een flinkerd), maar om te voorkomen dat dit zijn manier van spanning afreageren wordt ook als hij straks ouder wordt en die neiging bij honden gaat krijgen, is het goed dat je dit nu ter sprake brengt hier in ieder geval.

Eerder gaf Marc ook al ergens opmerking over zijn teef die behoorlijk fel kon worden als een andere hond besteeg. Ik herken dat ook, van 2 kanten zelfs.
Aki als jonge puber, denk ook die leeftijd van jouw hond had zoals ik zei ons toen hij nog iets jonger was te bereiden.. uitgestoken been was de trigger , maar toen hij ouder werd dus rond die 7 à 9 maanden raakte hij in spel met een golden retriever die net paar maanden ouder was gok ik.
Blijkbaar gebeurde daar toen iets in dat koppie, dat toen de golden omviel of zich op de rug wierp en ging trappelen (het was echt spel op dat moment nog geloof me) Aki hem begon te berijden, de arme hond deed niets terug, maar lag ook nog eens in een zwin
Uiteraard direct Aak er toen vanaf geplukt, sorry gezegd tegen eigenaar, en Aak dus heel even aan de lijn gehouden en wat gehoorzaamheidsoefeningetjes gedaan.
Daarna kon hij weer los, en had hij weer andere mindset.
Het is daarna eigenlijk niet meer voorgekomen dat hij dit bij een andere jonge hond of volwassen hond probeerde. Maar wij waren wel alert op de mogelijkheid, dus misschien niet meer voorgekomen omdat wij soms best snel beslisten met welke hond wel en met welke er niet "gespeeld" werd.

En vanwege zijn ras, hield ik wel voor ogen of het testen van hoe ver hij kon gaan was (toch soort van dominantie) of dat het uiting was van te veel opwinding en spanning. Maar omdat ik rijden om welke reden dan ook niet wenste, greep ik hoe dan ook in.

Mijn volwassen vorige reu werd namelijk behoorlijk link, als een hond dat probeerde of 1x zelfs deed.
Zat overigens ook verschil in, honden die begonnen met nek over hem proberen te leggen en poot op de rug, dat was rode vlag dat accepteerde hij absoluut niet.
Maar er was ook eens een golden die eigenlijk geen kwade bedoelingen had, maar dus ook die opwinding had en hem plots besteeg.. hij was even beduusd, maar gaf ook wel aan dat hij daar niet van gediend was, maar op een andere manier dan bij de honden die hem probeerden te domineren.

Van mijn eigen honden wil ik om die reden dat gedrag als uiting dus niet hebben, niet op mensen, maar ook niet op andere dieren.

Ik hoop dat door de vele invalshoeken die je in dit topic hebt gekregen er 1 tussen zat die uitwerking heeft en dat het al wat verminderd is

Marc schreef: 03 jun 2026, 13:27

EchoMira schreef: 03 jun 2026, 13:08 Het blijft een kwestie van "we doen hoe het WEL moet".
Aanleren, aansturen en aanhouden.
Als de hond het fout doet heb je hem teveel ruimte gegeven. Daarna komt corrigeren pas in beeld want anders is niet helder wat je corrigeert. Dat is namelijk het afwijken van de afspraak. Dus je hebt eerst afspraken nodig. Daarna pas de sanctie.

Daar ben ik het niet helemaal mee eens want rijden is een uiting van controle en gebrek aan respect dat je meteen en zonder hoe doen we het wel mag corrigeren. Rijden is gewoon des honds. De taal van de soort. En wat hij ermee zegt mag je ongeacht de reden al afkeuren in mijn ogen. Het is voor mij echt iets totaal anders als je bord leeg vreten als je naar de wc gaat. Daar kan hij niks aan doen als hij niet weet dat het niet mag.

Rijden is een vorm van claimen, intimideren en overheersen en die uiting hoef je in mijn ogen niet te accepteren. Want die je dat wel dan is jouw reactie dus dat dit bij jou kan en mag en dat je dus.geen stand houdt maar een slappe hap bent.

Guus laten rijden maakt hem nog meer een control freak. Na rijden komt nog meer geclaim.

Daar ben ik het dus niet helemaal mee eens. Wel met EM.

Als je al ziet dat opwinding hoger wordt en neiging tot rijden gaat ontstaan kun je beter al reageren, je weet nu immers dat dat zijn gedrag lijkt te worden om bepaalde spanning weg te laten vloeien, NEE helpt blijkbaar niet, dus wees het voor en houdt hem al laag door fysiek dus te blokken of op voorhand al voor hem te gaan staan of in te lopen en te voorkomen dat hij op je springt of gaat klemmen.
Woord nee is dan vaak al niet nodig omdat je fysiek al reageert.

Onze pup/puber heette huppeldepupNEE besefte ik me op een bepaald moment. Toen ik me dat realiseerde en dat dat woordje Nee of zijn naam bijna geen reactie meer opleverde (heel logisch eigenlijk als je het te vaak gebruikt)
Ging ik schakelen, non verbaal, herkennen wanneer ze geneigd gaan zijn tot gedrag dat wij niet wensen en dat voorkomen. Soms door inlopen, soms door kort even aanraking of wel een lichte druk op de hond om ze vooral laag te houden etc.
Non verbaal werkt vaak beter dan dat wij mensen op afstand Nee gaan roepen terwijl ze al een bepaalde actie uitvoeren.

Lukt dat altijd, NEE maar dan is dus de NEE prima, maar kun je inschatten en tijdig ingrijpen dan is je verbale NEE niet nodig.

Mijn honden vinden mij soms erg vervelend. Omdat ik negen van de tien keer al situatie inschat en op voorhand daar al stokje voor steek.
Laatst gebeurde er iets buiten mijn zicht, en dat leek heftig te worden en ja dan Brulde ik wel NEEE en dat had dan wel impact want ondanks dat de actie al gebeurde kwam de Nee wel door en een van de honden keerde om en besloot zelf maar in de bench te gaan liggen (iets met ruzie tussen kat en hond)
Dan komt je nee door, en is ook heel helder dat grens wordt overgegaan. Ik liet het daar ook bij.

Het rijden van een (jonge) hond zie ik zelf zeker niet als een dominantie ding, ik schreef zelf al dat teef Chara ineens Aki ging berijden in huis, dat was op dat moment echt geen gedrag vanuit haar om een punt naar hem te maken of neiging tot domineren.

Pure stressuiting, maar ik moest dat wel afkappen of ingrijpen omdat als dat gewenning zou worden hij haar wel degelijk terecht zou gaan wijzen en dat gedoe wilde ik tussen de honden ook niet.

rijden is niet altijd een reactie om controle te krijgen of te domineren, het kan een uiting zijn van stress.
Daarom is pittige correctie of heftig reageren zeker niet altijd nodig, en eens dat bij onzekere honden die dit doen een te heftige reactie voor meer onzekerheid kan zorgen.
Neemt niet weg dat ook bij onzekere honden je de grens moet stellen daarin, anders kan het inderdaad een gewoonte worden om spanning af te laten vloeien.

ik zou dus minder met woord gaan werken, maar meer letten op gedrag en houding en daar op inspelen en zelf op die momenten weg roepen, snel een leuk commando dat hij kent vragen en dat belonen, even andere mindset geven. En blokken bij wel willen gaan rijden en dan bedoel ik ook echt belemmeren dat hij in kan klimmen en vast kan gaan houden.

Yuki schreef: 02 jun 2026, 12:53

EchoMira schreef: 02 jun 2026, 12:32 Maar je corrigeert het afwijken van de afgesproken modus dus die moet altijd eerst staan als een huis.
Als je hond op bed mag leer je wat hij daar moet doen. Niet mag. Moet. Wat is het ritueel?

En nogmaals, ga nou alsjeblieft niet doen alsof hij seksueel gestoord is. Geen druppels, geen injectie en geen castratie. Prima zaken op hun eigen plek maar zolang je je hond niet opgevoed hebt slaat het nergens op.

We zijn druk met opvoeden, wat soms pittig is omdat we hem precies aan begin van zijn puberteit pas kregen. Hij is heel slim en leerbaar maar ook echt de puberstreken die er bij horen. Ondanks ervaring met honden is dit nieuw voor mij. De mensen die ik ken met reuen hebben hier nooit ervaring mee gehad. Ik koppelde het al helemaal niet aan seksueel iets. Maar lastig vind ik het begrenzen zonder hem af te wijzen omdat hij overduidelijk overprikkeld is en een onzekere hond. Negeren helpt totaal niet maar ik probeer zijn prikkels te beperken en hem meer rust te laten nemen. Wat niet makkelijk is omdat hij veel energie heeft. We zijn met denkspelletjes bezig maar meneer heeft alles megasnel door.

Dit is echt nieuw voor mij na 22 jaar Shar-Pei die relatief onbenullig waren en stoïcijns en mega makkelijke honden Ik maak me ook geen grote zorgen maar wil het vooral goed doen. Castratie is niet aan de orde.

Maar wat je schrijft vind ik dan tegenstrijdig, je koppelt het niet aan sexueel iets maar dan wel homeopathie bestellen Puur hypersex. En hij komt niet op bed, maar toen je het schreef had was hij op bed gesprongen om zowel jou als je man te bereiden. Meerdere keren.

Ik herken het in die zin dat toen ik een pup reu had, hij inderdaad toen hij jong was soms bedacht op een been te gaan rijden, daar hebben we direct op gereageerd door hem eraf te halen en aangegeven dat het niet de bedoeling was.
Maar ook een iets oudere teef die we net hadden deed het op een moment op de reu.. die was toen even te verbaasd om te reageren had ik het idee.. normaal gesproken had hij dat absoluut bij een andere hond niet geaccepteerd namelijk, dus om te voorkomen dat hij zou gaan reageren hebben we haar toen ook er af gehaald.
Maar dat was inderdaad ook geen sexueel gedrag, was blijkbaar ook spanning die op dat moment op die manier tot uiting kwam.
Maar dan wel 1x en omdat we in beide situaties de honden eigenlijk lieten merken dat het niet ok was, was dat redelijk snel uit hun systeem.

Het is wel eerder door andere mensen hier nu gezegd, ook een onzekere hond mag een moet je begrenzen. Dat schept juist duidelijkheid.

Ik heb bij mijn eerste volwassen hond die onzeker plots bij me kwam heel veel gestimuleerd en vertrouwen gegeven om als voorbeeld te noemen, op bepaald moment voelde hij zich zekerder.. maar ging dat net weer even iets te ver waardoor hij eigen invulling aan dingen ging geven, ik moest dus wel écht leren te begrenzen, duidelijkheid te geven om die hond te "sturen" te veel medelij of meegaand zijn, maakt vaak dat honden vanuit onzekerheid zelf dus dingen gaan invullen is mijn ervaring.
Nu hebben we ook een hondje wat snel onder de indruk is, maar dat maakt niet dat we soms niet ontkomen aan duidelijke grenzen stellen. Dan is ze heel even van padje, maar doen we dat niet, dan gaat haar gedrag "gewoon" worden en dat is juist niet het gedrag wat wenselijk is.

Het is soms best lastig om je eigen manier van reageren op iets wat de hond doet te bepalen, maar niet begrenzen is ook geen optie vind ik persoonlijk. Dan krijg je dat gezegde.. zachte heelmeesters maken stinkende wonden.