Een Hondenleven

Wolpet schreef: 30 jul 2022, 12:19 Ik heb inderdaad een filmpje van haar gezien, ze speelde normaal met andere honden, ik heb alleen geen interactie met mensen gezien (er waren ook geen mensen te zien op het filmpje). Vanmorgen heb ik geprobeerd haar uit mijn hand te laten eten, dit weigerde ze. Ze pakt kauwstaafjes wel aan, maar gaat er vervolgens nooit op kauwen, ze 'begraaft' ze.

Wat een mooie dame!
In de mand bij Sultan zie je inderdaad dat ze jou toch wat in de gaten houdt in wat je gaat doen.
Lopen jullie veel samen op, ook als Sultan niet "in dienst" is?
Ze lijkt in hem wel steun te vinden.
En kan en mag Sultan in huis beloond worden? Hoe reageert ze als je Sultan bij je haalt en hem een een snackje geeft? Durft ze dan ook wel met hem mee te komen?

Verder denk ik dat als je dat advies van veel aanhalen wat de stichting je gaf, achterwege laat en haar even wat meer haar ding laat doen in huis dat ze wellicht wat meer vertrouwen gaat krijgen en zelf toenadering zal zoeken.

En met eten geven, naar je toe roepen en het dan aanbieden ipv bijvoorbeeld naar haar te gaan om het te geven. Tenzij ze dit natuurlijk ook nog te eng vindt, maar dan zou ik nog steeds wel een vaste plek voor voeren aanbieden waar ze het prettig vindt.

Heb je een bench of gebruik je die? Voor sommige dieren is bench met een deken erover op een rustige plek in huis ook een plek waar ze zich veilger voelen, deurtje hoeft niet dicht maar gewoon een plek waar het wat donkerder is en waar ze zich op kunnen krullen en waar ze weten dat water is en ook voer wordt neergezet. Je weet niet hoe ze in Portugal echt heeft geleefd, maar het kan zo maar zijn dat ze daar ook wat schuilplekken heeft gehad, een subtiele nabootsing van zo'n situatie kan zo'n hond ook soms nog wel helpen.

Zou zelf niet steriliseren omdat het van een opvang moet. Het diertje is al wat onzeker en nog niet helemaal op haar gemak, dan zou je haar ook nog een operatie laten ondergaan waar je zelf wellicht nog helemaal niet achter staat.

Zelf heb ik 2 buitenlandse teefjes die wel al geholpen waren op jonge leeftijd daar ter plaatse. Ik kan geen zinnig woord zeggen over verandering van gedrag of dat ze misschien anders zouden zijn geweest. Heb ook eerder twee teven gehad die tot hun dood toe intact zijn gebleven omdat ik geen noodzaak zag om ze te laten helpen.

Contact maken zou ik persoonlijk vanuit haarzelf laten gebeuren. Dus juist niet meer aanraken of als zij ergens ligt vanuit jezelf contact gaan maken.

Hier dan niet met angstige honden te maken gehad, maar wat ik wel merkte was dat ze de eerste dagen geen rust konden vinden, soms veel contact maakten maar op een bepaald moment na een of 2 weken wel een bepaald stukje veiligheid leken te vinden en dat rust heel belangrijk werd. Ze wilden slapen op een veilig plekje en met rust gelaten worden.

Blij als ze mee uit mochten, en als eten werd gegeven, maar ook vonden ze het prettig merkte ik dat ze hun ogen durfden te sluiten om echt te rusten en ook verwerken van alle nieuwe dingen die ze ervaarden.
Moest me soms ook bedwingen om niet te gaan aaien, of als ze kozen bij me te komen liggen om te gaan aaien. Uit zichzelf vlakbij of tegen me aan komen was al ok.

Maar die twee van ons waren niet angstig voor mensen of voor de dingen die buiten op ons pad kwamen, dus geen 1 op 1 vergelijk uiteraard.