Een Hondenleven

Ik ontdek of ervaar soms dingen waarbij ik me besef.. oh ja.. dat moeten we ook nog leren.
Gisteren gesprek met familielid op straat, even onverwachts en duurde wat langer. Voorheen kon ik gewoon mijn andere honden zeggen even te zitten en wachten. Maar dat heeft Chara nog niet echt geleerd, dus kan ik ook niet verwachten dat ze dat nu ineens braaf doet en Aki erbij.

Merk wel dat ik stap voor stap dingen nu doe. Dus dat zitten met een gesprek komt nog wel, al wil ik daar geen gewoonte van maken. Als ik ga wandelen dan is dat om o.a. de benen te laten strekken en niet om een lulgesprek met mensen aan te gaan op straat

Dus gisteren daarna eigenlijk gewoon weer wat meer geoefend op los lopen, snel terug komen, én dat ze haar weggegooide speeltje vooral moet meenemen
Daarna voor me uit lopen, en weer oefenen op reageren vanuit haar op mijn stem of geluidje zodat ze ook weer terug zou komen, of zou blijven staan als ik dat wilde. Los even naast me blijven lopen.. best veel eigenlijk
Maar ze deed het heel goed, en Aki deed braaf mee dus lekker gelopen zo.

Het is een beetje nodig daar die gehoorzaamheid, zit een fietspad naast én officieel mogen de honden daar niet los. Dus wil ik wel een beetje weten dat ze luistert als we wel even lekker de benen laten strekken als het rustig is. Speedy Gonzales in haar moet natuurlijk ook soms even die speedstand kunnen ontdekken

Ok. Er is iets bijgekomen nu. Blijkbaar vind Aki nu ook dat hij niet meer hoeft te luisteren binnen. Kreeg inspecteur over de vloer. Man niet bang, vraag ik altijd van tevoren.
Loopt naar binnen en dan ineens nul komma nul luisteren, die man had links en rechts een hond tegen hem aanstaan.
En dan zie je dat ze even niet doorhadden dat het een herder betrof, en Chara is de look alike maar met die stelten staat ze op ooghoogte met menig mens
Weet ik dat ook weer voor een volgende keer. Chara halsband om zodat ik haar zelf laag kan houden, en Aki ga ik gewoon van eisen weer dat hij in de mand gaat liggen en blijven.
Wat een idioten net zeg.

En ze bedoelen het niet lullig.. maar het is wel wat intimiderend zag ik (en dat weet ik uiteraard ook. Maar typisch gevalletje van doet ie anders nooit )

Ligt ook beetje aan mij nu, was wat druk vandaag en beetje van de leg, dat pikken die honden toch altijd weer feilloos op helaas.

Chara is er nog geen jaar, dus die moet nog van alles leren.
We zijn nu meer en meer aan het los laten lopen, maar trainen dan wel op de aandacht en redelijk rap bij ons komen en niet in de verleiding gaan om als ze los is op zoek te gaan naar ganzenstront, paardenpoep of ander vreten.

Opletten op houding en gedrag bij paarden op strand of in park, of schapen langs het hek. Mensen met tassen, of fietsmanden en fietstassen mag ze ook niet in snuffelen
Recent sprak oude kennis me aan op een grappige manier "hou je die honden wel in bedwang!" dus verraste reactie, had hem en zijn gezin tijdje niet gezien. Maar hoppa, sprongen zowel Chara als Aki bijna enthousiast omhoog tegen kind en man aan.. oeps.. en Chara ging er bijna met zijn stokbrood vandoor die uit de boodschappen tas stak. Dus, we moeten wel alert blijven

Ons eten is en blijft ook een ding. Ze weet dat het niet mag, jatten. Maar als we niet opletten, onverwachts tijdens keuken de voordeur open moeten doen of zo.. dan maakt de gelegenheid de dief.
Laatst was ik een stuk van de viscuisine kwijt. Snapte er geen hol van, precies een vierkant afgestoken stuk al. Dacht echt dat ik gek was geworden. Nu heb ik de laatste tijd een druk hoofd, dus keek voor de zekerheid in de oven nog, of het dan daar nog lag ipv op het bord
Maar het lijkt erop dat zowel mijn vriend, als ik gewoon niet door hebben gehad dat ze dat stuk van het bord af heeft gehapt in een nano seconde.

Verder niet zo veel, gangbare dingen op straat. Op visite gaat ze wel al mee naar mijn eigen ouders. Naar mijn schoonmoeder nog niet, die heeft toch altijd hapjes en zo op tafel staan en woont wat klein. Dat is dan kat op spek binden, dus dat gaat gewoon niet als er ook andere visite is.

Aki is de laatste tijd wat reactiever in huis. Of als de deurbel gaat. Dus daar letten we nu weer meer op als we erbij zijn en reageren wat scherper. Hij was altijd wel redelijk stil, maar door wat onrust her en der merken wij nu dat hij ook wat meer lijkt te gaan reageren. Komt misschien ook omdat ik zo lang echt thuis ben geweest maar nu toch ook weer regelmatig naar kantoor ga, en de buurhonden zijn soms echt continue aan het blaffen, en de buurvrouw krijst mee Aki wordt daar zenuwachtig van.