Een Hondenleven

@Susam mijn hond was niet dusdanig ver heen dat ik hem niet meer kon bereiken op straat. Hij had een vrij strikte eerste baas gehad die hem de nodige commando's had aangeleerd. Ik moest soms bij die hond bedenken dat ik leiding moest geven en dat het voor vrijheid en blijheid en vriendjes maken met iedereen niet de hond was.
En onze band was echt heel hecht, wat het soms lastig maakte in begin, want hij voelde mijn onzekerheid ook feilloos aan.
Op straat heb ik het zonder fysieke correcties kunnen herstellen, maar op trainingen heb ik wel eens gebruik gemaakt van correctie waar ik niet trots op ben, en anderzijds kan ik niet ontkennen dat op dat moment de externe correctie wel werkte in verder trainen of misschien wel dat hij buiten ook mijn opdrachten accepteerde.
Maar dat weet ik natuurlijk niet, heb die externe prikkel zelf nooit toegepast niet bij hem, en nooit zelf gedaan en ook niet bij een andere hond.

Wat ik wel heb geleerd, met name van die hond (Finn) is dat men een hond kan maken en breken. Hij was toen ik hem eenmaal kreeg veranderd van een trotse open vrije hond, naar een vermagerde schichtige hond die weer opkrabbelde maar daarin dus weer te ver door schoot toen ik die (bege)leiding niet gaf/wist te geven.
Bij zijn eerste baas ging het m.i. verkeerd toen prestatiedrang groter werd, de hond werd gecorrigeerd om dingen perfecter te doen, terwijl hij al zijn best deed, en dan toch werd gestraft. Daarna verkocht, om zich te bewijzen in een bepaalde discipline wat op niets uitliep omdat de hond domweg van padje af was. Terug gedaan naar handelaar, waarna hij via zijn eerste baas toch bij mij terecht kwam.
De hond heeft ook voor mij gestaan met dreiging trouwens na een paar weken, en engeltje op mijn schouder denk ik dat ik toen ging omdenken, ipv ik baas en ben jij gek geworden heb ik toen anders gehandeld want ik wist op dat moment zeker dat als ik die houding aan zou nemen hij me zou grijpen en dan was mijn vertrouwen in hem en andersom weg geweest.

Heb ik later baat bij gehad toen we ons schatje Chara kregen, die dreigde ook mijn vriend te bijten en ik herkende de situatie. Dus niet alle intentie tot mens agressie is direct af te schuiven als zijnde mens agressief of onbetrouwbare hond.

-
Over reacties op andere dieren is hier volgens mij ook topic geweest, of was dat vorig forum?
Daar heb ik toen geschreven hoe ik het met Bluf had aangepakt, maar met Chara op straat heb ik het weer anders gedaan omdat iemand hier (of ook op andere forum) een geniale tip had, die dus ook werkte bij Chara.
Niet bij Bluf had dat gewerkt, omdat die vanuit een hele andere reden leek te reageren.

Ik vind nog altijd wel, dat bij honden die bepaald gedrag al wel ontwikkeld hebben, en waarbij je als (nieuwe) eigenaar constateert dat het gedrag daar is, je in afleer fase of aanleren van ander of gewenster gedrag, je even niet die focus moet laten leggen op datgene wat ze kan triggeren.
Leer zelf eerst maar hoe en op welke manier je de aandacht van je eigen hond weet te krijgen, beloon en leer iets aan wat ze op kunnen volgen en waar je op beloond (eetbeloning, speelbeloning wat dan ook, bij Bluf danste ik op een bepaald moment de horlepiep om haar aandacht op mij te kunnen krijgen als ze iets spotte)
Maar als ik eenmaal wel duidelijk heb weten te maken wat ik dan wel wens te zien, en veelvuldig heb kunnen belonen van goed gedrag. Dan volgt wel correctie als ze er voor kiezen schijt aan me te hebben, er is dan geen grijs gebied.

En om Bluf dan als voorbeeld te nemen, daar ging ik dus niet mee naar duin om los te laten tijdens de schemering als de konijnen uit de holen kwamen, dat is kat op spek binden. Als ik er dan al eens liep ging ze aan de lijn op tijd, kon ik soms zien dat ze ze spotte, maar haalde haar dan ook direct uit die focus door dus weer een ander alternatief te bieden wat ze kon opvolgen en ik kon belonen. Die zou blijven gaan als ik maar fractie van seconde te laat zou zijn met mijn reactie om te weerhouden dat ze ging. Maar goed, zij was ook een herder en geen jachthond, dus bij een jachthond werkt het volgens mij weer anders en dat maakt het soms lastig als je vanuit je eigen perspectief en soort hond aangeeft hoe je het zelf hebt aangepakt.

@Isabel vind het rot voor jou en Mateo. Hopelijk wel dus normaal contact met de buren, en dat hij inziet dat zijn eigen manier van doen heeft gemaakt dat hij wonden kreeg van je hond.
Want ik vind Nederlandse wetgeving daarin soms nogal krom als er bijvoorbeeld wel aangifte wordt gedaan van het bijtincident.

Isabel schreef: 19 mei 2025, 09:32

Sterre schreef: 18 mei 2025, 19:02

Isabel schreef: 18 mei 2025, 17:34

Maar toen vond iemand het wel veilig en nodig om over een 180 metalen hekwerk te klimmen ondanks de vele waak -en waarschuwings borden.

Waarom doet iemand dat? Wat was de bedoeling uiteindelijk?

Een buurman die dacht dat we niet thuis waren en even wat takken weg wilde knippen

Dat meen je niet. Blijkbaar wel anders schrijf je het niet.
Maar geen scheurwonden gelukkig want je kon het met ontsmettingsmiddel af zo ik las.
Jij woont in Belgie toch, of ook in Nederland?

@Susam wel zo netjes om je te antwoorden op de vraag " Je schrijft over je eerste herder die je weer terug naar normaal hebt gekregen, hoe heb je dat gedaan als je dat kwijt wilt?"
Sambal viel bijvoorbeeld uit naar andere honden, vanwege angst. Maar ging ook uit plaat bij katten en vogels enz. Daarbij heb ik hem wel laten kijken. Gewoon staan blijven en kijken, kostte uren tijd. Dat uitvallen door inderdaad te leren dat ie daarmee niks moest of hoefde, dus oversteken, de situaties managen en vanuit daaruit heel langzaam opbouwen met oefenen. Samen met andere reuen wandelen op afstand, dan wat dichterbij enz enz.

De reactie van die hond toen ik hem een paar weken had, was niet vergelijkbaar met de reactie van Rottie of wat Isabel over haar hond schrijft.
Ik schreef al dat ik het zelf kon oplossen door weer leiding te geven of te leren geven. En EM schrijft toevallig ook later een stukje over pakwerk, de hond was al getraind tot derde niveau bij andere baas in pakwerk.
Hij wist dus dreiging te geven, en ook inbijten (op een mouw) was hem dus niet vreemd.
Toen ik hem kreeg was de hond erg onzeker geworden door diverse zaken die hem waren overkomen, ik probeerde hem weer zelfverzekerder te krijgen, maar dat sloeg dus door na een paar weken dat de hond ineens hem en mij boven alles ging zetten en dus zelf ging invullen hoe hij dacht e.e.a. het best aan te vliegen (figuurlijk, want letterlijk heeft hij nooit ingebeten in een persoon zonder dat het een pakwerker was)
Ik kon het dus zelf weer terug draaien door die leiding weer te nemen, en omdat hij plots was gaan uitvallen, op tijd hem aan te geven dat ik iets anders van hem verwachtte/eiste. In combi dat ik ook op training zat met hem, wist ik dus ook weer die "gehoorzaamheid" of interactie te hebben zonder fysieke correcties te hoeven geven, die hond had gewoon graag een baas die hem vertelde wat te doen.

Maar het had wel uit de klauwen kunnen lopen als ik dat inzicht niet op tijd had gehad, of als ik als persoon niet in me had gehad om te commanderen. VB. ik was met hem te logeren in een hotel, ik kende de hoteleigenaresse en we zaten nog in de lounge in de late uurtjes wat te kletsen. Haar man kwam onverwachts binnen en mijn hond vloog op en echt letterlijk, de man kon net op tijd de deur terug dicht trekken.
Lullige was dat die zelfde man kort ervoor door rotties van hun buren was aangevallen, dus een grote herder op hem af in eigen hotel was ook voor hem uiteraard de druppel op dat moment.
Beetje waaks is prima, maar niet uit eigen beweging ineens een verdediging of aanval inzetten buiten eigen terrein

En het lag echt aan mij. Want wat ik dus al schreef, toen ik tijdig aangaf dat hij niets moest en hem dus in een zit of af liet gaan op tijd, was het weer duidelijk. En later was het geen issue meer, hij lag los op vakanties met aangrenzende tuinen, soms wat open, maar honkvast en vloog nooit overeind om op iets af te gaan.
Alert wel, maar hij was een stille waker, en balans kwam terug toen ik kon aangeven wat wel en niet gewenst was. Die hond ging trouwens voor me door het vuur, heb veel van hem geleerd.
--
Stukje kijken en laten wennen herken ik ook wel hoor, van andere honden en herplaatsers.
Maar mijn 2de herder kon ik niet laten kijken naar potentiële jaagobjecten, dan was ik haar kwijt, vanwege stukje opgroeien waarin ze niet begrensd was bij 1e baas.
Duurde denk wel een jaar eer ik dat onder controle kreeg, en daarna moest ik nog altijd blijven opletten.

Bepaalde agressie toe naar mensen, vind ik echter een groter issue. En dan denk ik echt wel verschil te zien in angst, gewoontewording van eigenbescherming, of een hond die geen grens daarin heeft meegekregen van eigenaren of vorige eigenaren.

Soms denk ik ook zoals bij deze rottweiler, dat het geen match is. Je kunt op cursus gaan een ander dingen met je hond laten doen om hem " recht" te trekken, maar als je zelf niet in staat bent om daar consequent mee te zijn, of dat een hond domweg toch weer lak aan je heeft, dan kun je beter herplaatsen of in geval van dusdanig explosief gedrag de hond in laten slapen.

Deze rottweiler met deze eigenaren zou ik niet graag tegenkomen op straat in de staat van hoe ze zijn en reageren op basis van dit filmpje. Ik zou echt bang zijn dat ze controle verliezen over de hond.

Susam schreef: 18 mei 2025, 09:57 maar wat wordt er bedoeld met aanpakken? Jachtlijn hoog in de nek en maar rammen? Kssssss en in de zij porren? Of gewoon duidelijk en consequent zijn en zo nodig wel een fysieke correctie maar echt als aller aller laatste? Waarom is deze hond zo op tilt? Is het geen sturing en of leiding of is hij of zij bang? Wordt ze aan haar lot overgelaten of is er vanaf het begin af aan onkunde geweest bij de eigenaren? Je kan toch van zo'n clip niet gelijk zeggen spuit erin of aanpakken zonder meer te weten?
En dat hele NEEE zitten terwijl hij gewoon even wil kijken wat die andere blaffende honden zijn, walgelijk. Ik vind het walgelijk.

Hoe zou jij dan deze hond willen benaderen om het op een andere manier te doen?

Ik zit dit keer eigenlijk niet met hele grote afkeer te kijken. Die hond was al niet te benaderen, die trainer ging ook niet eens proberen kennis te maken met de hond, of de extra lijn er zelf omhangen, bij de jonge herder uit een van de vorige filmpjes had hij daar geen moeite mee, omdat die hond inderdaad vanuit een andere energie wat los geslagen was, deze rottweiler was uit ander hout gesneden volgens mij.

En gewoon even laten kijken, en dat hij de hond tot zitten blijft manen vind ik niet walgelijk. Juist laten kijken en laten focussen maakt dat deze hond in mum van tijd beslist wat hij of zij er mee wil doen. En dat is juist aan de geleider om te bepalen, en die beslist dat de hond moet gaan zitten en liefst niet de focus heeft op al het andere om hem of haar heen.

Mijn hond ging over de top bij zien van katten, schapen, paarden etc.. die kon ik echt niet rustig laten kijken. Dat was pas later, toen ik had aangeleerd dat ze er niets mee mocht/hoefde of wat dan ook. Niets kijken om te wennen, of te bedenken waarom ze zo reageerde als ze reageerde, dat gedrag moest eruit anders kon ze nooit loslopen was mijn gedachte.
Idem met mijn eerste herder trouwens die voor mij vrij plots ineens uit ging vallen naar mensen. Dat kon ik gelukkig redelijk snel weer terug naar "normaal" krijgen, maar wel met handvatten en inzicht, het lag namelijk aan mij en gebrek aan leiding geven dat hij zelf zijn houding en gedrag daarin kreeg.

Had ik bang gebleven dat die hond naar mens en dier uit zou blijven vallen, had ik hem weg moeten doen naar een consequente baas waar de hond naar zou luisteren en respect voor zou hebben, dat hoeft zeker niet altijd met harde correcties, maar bij deze rottweiler die blijkbaar al 2 jaar de eigenaren negeert, en ook mensen wil aanvallen, ontkom je er denk ik niet aan om toch anders tot die hond door te dringen dan met negeren van verkeerd gedrag en belonen voor goed gedrag, het verkeerde gedrag zit er te diep al in gebakken.