Een Hondenleven

EchoMira schreef: 23 okt 2025, 20:47

SuzanneS schreef: 23 okt 2025, 18:09 Natuurlijk zijn er situaties waarin je schreeuwt. Bij acuut levensgevaar voor wat dan ook. Zelfs Ghandi zal wel een geschreeuwt hebben.

Roepen om hulp misschien. Als ik het duidelijk zelf niet af kan.
Van me af bleren echt nooit.

Niet omdat ik Ghandi ben maar wel volwassen.
Je moest eens weten hoe diep mijn dédain is voor mensen die zich niet in de hand hebben omdat er een wesp langsvliegt of hun eigen tas kapot gaan slaan omdat ze de bus missen. Triest gelul.
Of dingen zeggen die ze 5 minuten later zogenaamd niet gemeend hebben.

En nee, dat is niet opkroppen. Dat is functioneel volwassen gedrag.
Tijdens een wandelingetje met de honden schreeuw echt nooit. Hooguit als mijn honden te ver weg lopen en mijn normale stem niet horen.
Ook niet als er gillende honden aankomen. Dan ben ik alleen maar bezig met deescaleren en de boel veilig proberen te houden en schreeuwen en tieren helpt daar gewoon echt niet bij.


Ik ga trouwens nog een stap verder. Je emoties horen geen rol te spelen in het opvoeden/trainen van dieren.
Zelfs als je vindt dat stemverheffing op zijn plaats is doe je dat bewust en met een andere reden dan een gebrek aan zelfbeheersing.
Een angst of pijnprikkel uitdelen kan best maar alleen als je het verschil begrijpt tussen een grens stellen en van je af tetteren.

Nou zeg. dédain zelfs.. mijn reactie op wespen zit diepgeworteld.. ik heb daar echt bijna geen controle over.
Dat schreeuwen gebrek aan zelfbeheersing is, of onmacht ben ik met je eens.

Lijkt me geweldig om altijd in controle te zijn, dat je daardoor nooit in situatie komt dat je je dusdanig machteloos voelt dat je dan toch maar uit je tenen eens laat komen wat je er werkelijk van vindt.

Ik las de opmerking van Susam t.a.v. Ghandi eigenlijk anders, betrok het meer op wat ik schreef in de zin van probeer je eigen gedrag ook te bekijken ipv zien dat je hond gespannen is geworden of blijft omdat op die plek iets is gebeurd, of dat andere honden en hondeneigenaren een te grote impact krijgen in je eigen manier van lopen met elkaar.

Uit mijn tenen schreeuwen op bepaald moment heb ik namelijk ook gedaan toen ik zo gespannen als een veer liep en voor de zoveelste keer dezelfde blafbek los op mijn duo van toen af had komen zetten met een baasje in de verte die vond dat honden dat onderling maarterwijl moesten uitzoeken. Dat ze dat met de 2 zwitserse sennen honden deed van haar dochter was al niet zon leuke ervaring, maar met haar boomer die bij mij tot mijn enkels kwam, vond ik het al helemaal niet fijn tegen 2 herders.
Ja, toen heb ik juiste moment afgewacht en heb dat hondje weggebulderd en mijn duo achter me aan de lijn.
Blijkbaar als ik niet tot baasje kon doordringen met lief vragen en uitleggen waarom ik het niet zo handig vond, kon ik met een onverwachtse reactie wel tot die hond doordringen.
Hap van zo'n beestje zelf had niet zo'n issue geweest, terug reactie eventueel van een van mijn herders wel.

Dus ja, toen heb ik eens geschreeuwd.

Maar dat was ook dus ommekeer dat ik dacht.. waarom moet het nu zo ver komen dan..

En 1x in bosparkje paar jaar geleden dan, maar dat was niet schreeuwen.. ik vertelde een witte herder domweg om heel snel op te donderen terwijl ik voor hem ging staan en mijn honden achter me had gezet. Was ook keer zoveel dat die hond los kwam aanzetten en ik had bazin op verschillende dagen al gevraagd dat niet te laten gebeuren, omdat onze honden niet met vreemden speelden, we altijd bij drukte weg gingen en dat honden daar officieel niet eens los mogen.

Ik herken me zelf trouwens wel in de reactie van @Hewi gisteren met noodweer op komst en even honden uit laten had ik er dus nu ook geen moeite mee om de dames even eerder los te laten dan ik normaal zou doen op die plek.
En toch weer ook niet.. bij de bocht die ik niet kon overzien... floot ik ze toch terug... helemaal alles op zijn beloop laten kan en wil ik dus niet.. ook al zijn de dames prima, ik weet zelf hoe irritant het is als je van die losgeslagen honden ziet aankomen en baas nog even uit zicht is, en jij hebt je hond bewust aan de lijn.

Smoushond schreef: 22 okt 2025, 12:42 Ik ben helemaal klaar met mensen die niet op hun hond letten
Bertus is pasgeleden belaagd door een terror terriër die vanuit de voordeur de oprit afkwam rennen terwijl ik langsliep met Bertus aangelijnd naast me

Wat heeft hij daarvan geleerd ? Dat als je rustig netjes naast je vrouwtje loopt aan de lijn je zomaar ineens aangevallen kan worden en je in de lucht hangt aan je tuigje en je vrouwtje gaat schreeuwen

Dus nu loop ik met een vreselijk zenuwachtig gespannen hond die het liefst vooruit wil rennen en omdat dat niet kan maar links rechts links rechts loopt te scannen

Is vervelend, dat zeker. Maar dat was je eerste reactie op een onverwachtse actie.

Zou zelf als je dan doelt dat Bertus op die plek zo angstig loopt daar zelf anders mee omgaan, als hij het nu overal doet, dan ook eigenlijk zeker anders gaan lopen nu en hem proberen uit die mindset te halen.

Maar ook je eigen mindset bekijken, loop je nu zelf ook niet anders daar of in zijn algemeenheid buiten met hem aan de lijn?

Tijdje geleden vloog er ook een ineens een bijna tuintje uit op drietal van mij.
Schrok me de tandjes, en dat hebben ze wel gehoord geloof ik.

Maar ik loop die route nu eenmaal met regelmaat. Omdat het naar een losloopstukje gaat, naar een bosje etc. ik ga dat dan niet vermijden.
Dus dan deal ik ermee, en leer mijn honden op dat stukje dan maar dat ze soms even vlak voor die plek wat afleiding krijgen, even moeten luisteren, even naast me moeten lopen bijvoorbeeld en er weer voorbij na x aantal keer oefenen kan ik na voorbijzijn even wat geven qua beloning.

Dirkje sprak over zure reacties, ik herkende mezelf er wel in. Omdat als je het benoemt het inderdaad zuur overkomt, of misschien wel dat het altijd zo is.
Ca. 15 jaar geleden was ik echt zuur erover ja. Anderzijds woon ik nu in andere woonomgeving, heb ik andere honden en nog steeds ervaar ik het zo zoals ik vaak beschrijf.

Enige verandering is hoe ik er zelf mee om heb leren gaan, en niet omdat ik nu brave hendikjes heb of heb gehad die er nu niet meer op reageren. In tegendeel, ik vind het juist lastiger nu ik een hondje heb die het doodeng vind als ze wordt aangevallen. En tot voor kort had ik altijd nog een Aki die er wel wat van wilde vinden..

Maar merk wel dat je zelf moet schakelen, hoe een ander doet of niet doet moet je daar laten. Richt je op je zelf en in dit geval je eigen honden en weet waar je heen wil en hoe je dat kan bereiken, dan heb je meer dan de helft al gewonnen in gedrag en reactie..

Duurde mij ook best lang hoor, eer ik weer dat besef had.

En natuurlijk til je op, schop je weg als de dreiging te hoog is op moment zelf.
Maar hoe je de dagen en weken erna vervolgens weer mee aan de gang gaat, of op pad gaat, daar ben je ook zelf bij.

x ach het is wat het is soms.

Met loslopen is het prettiger lopen als je weet dat je eigen honden veel accepteren en gewoon inderdaad even de tijd kunnen en willen nemen om al dan niet oppervlakkig een hond leren kennen.
Maar door ook honden gehad te hebben die soms wat gespannener waren, of eigenlijk meestal op afstand al signalen gaven dat ze geen trek hadden in ontmoetingen, maar dat honden toch door kwamen zetten en eigenaren domweg niet wilden reageren op je tijdige verzoek om het niet te laten gebeuren, heb ik ook wel veel geleerd.

Het is ook mijn referentiekader waarom ik bijvoorbeeld op straat geen gedoe wil. Negen van de tien honden hier vallen uit, staan achter een raam te tetteren of vanaf een balkon van een huis.
Die van ons doen dat niet (meer) en dat wil ik graag zo houden.

TS geeft een opmerking over verschil in gedrag van honden in Nederland, en dan met name aan de lijn t.o.v. honden in bijvoorbeeld Duitsland en Oosterrijk.
Maar misschien is het ook wel meer in Nederland locatie gebonden, dat bijvoorbeeld in de randstad er én meer honden zijn, en dat die misschien nauwelijks los komen, te weinig uitdaging krijgen waardoor ze wat gefrustreerder reageren.

Kan me daar ook wel wat bij voorstellen, want her en der hier dus best veel grotere honden van relatief pittig ras die aan de riem nauwelijks onder controle te houden zijn, waardoor die mensen én minder makkelijk er gezellig op uit trekken, laat staan losloopgebieden op gaan zoeken in de hoop dat Fikkie zich daar wél normaal op kan stellen.

En merendeel van die honden, daar blijf ik bij omdat ik dat nu een paar keer van honden hier in de buurt heb zien ontstaan, is tijdens opgroeien zeker als mensen ze van pup af aan hebben gehad niet goed begeleid. Of supersociaal willen maken en naar hondenvelden gaan en alles maar bij elkaar laten denderen.. buiten niet moeite nemen om aan bepaalde mate van gehoorzaamheid te werken, en excuus dat honden meer en meer zijn gaan uitvallen omdat op een speelveld de puber het aan de stok kreeg met een bepaald ras die het gedrag niet pikte.. Of bij kleinere honden dat een lomperik zo'n jong beestje omver stiert, of aan de lijn een poot op zijn nek krijgt of lijnen in de war waardoor paniek ontstond.

Marc schreef: 17 okt 2025, 13:21 Jullie doen net alsof er iets mis is met het leuk vinden van andere honden door je hond omdat je zelf honden hebt die daar niet op zitten te wachten.

Het is toch leuk als je hond leuk kan spelen? Is dat ineens iets negatiefs als je het zelf niet hebt. Mijn flexen gaan ook nooit in de knoop want ik draai mee of hou hem kort.

Als Guus gaat spelen laat ik hem sowieso los. Ook als de andere hond aan de flex of lijn zit. Ik vind het dus gewoon leuk dat dat hondje dat net als heel veel andere honden die ik tegenkom gezellig en leuk vind want dan vind ik het meteen ook leuk. Niks leukers dan een blije hond bij je hebben toch?

Nee niets mis mee.
Maar je hebt zelf in verleden honden gehad die ook niet zo lekker met vreemden konden, dan weet je toch hoe het voelt als je ongevraagd honden op je hond die daar niet op zit te wachten afkrijgt.
Met Guus geef je ook wel aan dat je soms bepaalde grote honden niet zo fijn vindt als die aan komen denderen.

Ik heb nu dames die inderdaad wat open zijn, open staan voor contacten en spel was met name vanaf een jaar en ik merk dat ze nu niet echt meer zomaar dat "spel" met een vreemde aangaan, ze zijn nu resp. 4 jaar en 5 jaar. Dollen met elkaar en honden die ze echt nu ook al jaren kennen hebben ze dat wel nog mee, en zie ik oprecht ook nog als spel en dollen.
Bij merendeel van bepaalde honden en rassen zie je een keerpunt komen op bepaalde leeftijd, dat spelen was om te ontdekken, aftasten in mijn beleving zijn er slechts een aantal rassen die echt dollen om het dollen met vreemde honden, en negen van de tien keer zijn dat toch de labradors of bepaalde roedelhonden die dat in zich hebben.

Ik ben vrijer geworden omdat de dames inderdaad niet zo moeilijk zijn, maar ik laat het nooit zomaar gaan. Als ik merk dat een hond of baas echt wat angstig reageert moet met name Chara doorlopen of meekomen, ik wil nog steeds niet dat ze het rit aan nemen naar aangelijnde honden ook al is het op een plek waar honden los mogen, en gebeurd helaas soms wel, en dan zeg ik sorry.. omdat het gewoon geen robotjes zijn én omdat ik weet dat als ze een snauw krijgt ze wegloopt.

Wat maakt dus, dat ik als ik ze zelf aan de lijn heb ik gewoon de regel aanhoud geen gedoe aan de lijn. Ik voorvoel gewoon dat ik dan ook van die hondjes op straat krijg die naar alles en iedereen toe gaan trekken Glory had en heeft die neiging al sterk), gaan lopen tsjenken of misschien wel gaan blaffen omdat ze er niet heen mogen.

Nanna schreef: 16 okt 2025, 11:51 Nee hoor, ook mannen. ‘Ze moeten toch kennismaken?” Nee, waarom. En je dan zakkig aan kijken.

Wou net zeggen, gisteren op de stoep een man met een jonge shiba, ik nam de dames al wat korter en aan een kant van me. Hondje wilde eerst ontwijken, maar vervolgens wilde hij wel kennis komen maken en de man gaf de flex volledig vrij.

Ik gaf toen ook maar aan, doe maar niet, niet aan de lijn in ieder geval. Beestje was de helft kleiner dan Glory, en Chara had ik er ook bij. En het was stervensdruk op fietspad grenzend aan de stoep... geen zin in druk gedoe hoor

Inhoudelijk vanuit eigen ervaring en omgeving kan ik e.e.a. wel zeggen.
Wat ik opmerkte diep in Duitsland dit jaar komt overeen met TS in begin topic. Ik stond echt verbaasd daar hoe weinig honden echt uitvielen en ik liep op plekken waar alles aan de lijn moest en ook was.

Ook ik dacht dit jaar, wat doen Nederlanders dan minder goed waardoor de honden daar redelijk ok zijn, of dat een baas sneller anticipeert op gedrag waarbij ik uit eigen ervaring in mijn eigen woonomgeving al tachtig keer een driftkikker bijna in mijn honden hun zijkant heb vliegen.