Een Hondenleven

Mijn jongste doet eerst en denkt dan na (dat laatste hoop ik dan tenminste). Er zit geen kwaad in, maar bezoek moet altijd enthousiast begroet worden, inclusief opspringen.
Bij de training (G&G) zijn wij het lachnummer, want meneer heeft daar zelden zin in. Maar nu, na ruim 5,5 jaar, begint er eindelijk rust in zijn koppie te komen en gedraagt hij zich super tijdens de training. Iedereen ook weer verbaast, van fuifnummer tot een uitblinker. Duurt even, maar dan heb je ook wat.