Een Hondenleven

Ik maak al mijn honden helemaal gek bij het spel. Hein leek het meest op Bertus en die had dat ook echt nodig om later weer relaxed te zijn.
Dat moest er echt uit.

Daarnaast geloof ik heel erg in rust, maar rust is iets anders dan voorzichtig fluisterend op je tenen lopen. Het gaat er dan om dat je je hond mee kunt nemen in je rust en dan moet je dus toonladdertjes kunnen maken. Heel hoog in de driften en rellen naar bijna comateus zonder dat je daar een andere omgeving voor nodig hebt.

Bij het opvoeden is rust vooral belangrijk omdat een rustige hond kan denken. Een drukke bijna niet.
Het is dus niet zozeer dat dit gedrag meteen verdwijnt als je je hond rustig hebt maar je kunt hem veel makkelijker iets (af)leren.

Het gek maken is trouwens buiten aan de hand. In de tuin of op wandeling.
Binnenshuis is rellen strikt verboden. Honden die over bank heen rennen of slipcursus in de gang doen vind ik 3 seconden leuk.

Het is absoluut hun taal. Het rukt me alleen geen zak wat ze te zeggen hebben.
Ik ben allang de baas voor ze uberhaupt hebben bedacht dat ze zelf iemand zijn.

Ze zijn mijn projectje voor in de vrije tijd. Hobbymateriaal.

Biij honden die eventueel agressief zouden kunnen worden bij misverstanden over wie er de baas is vind ik het wel een heel punt maar die honden schaf ik me al niet eens aan. Over statements rondom hierarchie gesproken.
Mijn honden mogen meters naast hun schoenen lopen en dat doet Mira ook. Maar laat haar maar denken dat ze de baas is, hoor. Dat gaat ook gewoon goed.

Het verschilt inderdaad per hond maar ook een dominant joekel piepel ik waar hij bij staat. Na 10 keer oefenen en heb je een "traditie" en er mag gewoon niets anders en wat niet mag gebeurt niet. En al helemaal geen 6 keer.

Marc schreef: 03 jun 2026, 13:27

EchoMira schreef: 03 jun 2026, 13:08 Het blijft een kwestie van "we doen hoe het WEL moet".
Aanleren, aansturen en aanhouden.
Als de hond het fout doet heb je hem teveel ruimte gegeven. Daarna komt corrigeren pas in beeld want anders is niet helder wat je corrigeert. Dat is namelijk het afwijken van de afspraak. Dus je hebt eerst afspraken nodig. Daarna pas de sanctie.

Daar ben ik het niet helemaal mee eens want rijden is een uiting van controle en gebrek aan respect dat je meteen en zonder hoe doen we het wel mag corrigeren. Rijden is gewoon des honds. De taal van de soort. En wat hij ermee zegt mag je ongeacht de reden al afkeuren in mijn ogen. Het is voor mij echt iets totaal anders als je bord leeg vreten als je naar de wc gaat. Daar kan hij niks aan doen als hij niet weet dat het niet mag.

Rijden is een vorm van claimen, intimideren en overheersen en die uiting hoef je in mijn ogen niet te accepteren. Want die je dat wel dan is jouw reactie dus dat dit bij jou kan en mag en dat je dus.geen stand houdt maar een slappe hap bent.

Guus laten rijden maakt hem nog meer een control freak. Na rijden komt nog meer geclaim.

Ik had hem al niet laten beginnen met rijden. Dit is hoe je met me omgaat. Naast me zitten is leuk. Op schoot liggen mag zolang ik er zin in heb en dat beloon ik en cultiveer ik.
Dit is hoe we het doen.
En als je daar dan vanaf wijkt, dán is er de correctie.

Respect vind ik onbelangrijk. Ik ben allang de baas. Ik ben 25 keer zo groot. Alleen ik kan het voer open maken en alleen ik weet hoe je in het bos komt. En ik ben 10 keer zo oud. Als ik je zat ben laat ik je afspuiten en stop je in een urntje.
Het interesseert me geen flikker wat je allemaal respecteert, hondje. Je bent ondergeschikt. Dat is geen emotie maar een feit.
Ik heb het zelf ook niet nodig om de hele dag allerlei tekens van respect te zien. Hoeft niet, ga maar lekker spelen.

De kans dat ik door Mira geclaimd, geintimideerd en overheersd raak is echt heel klein.
Maar het is wel irritant gedrag en ik leer het je aan hoe ik het hebben wil en bestraf je als je je er niet aan houdt.

Het blijft een kwestie van "we doen hoe het WEL moet".
Aanleren, aansturen en aanhouden.
Als de hond het fout doet heb je hem teveel ruimte gegeven. Daarna komt corrigeren pas in beeld want anders is niet helder wat je corrigeert. Dat is namelijk het afwijken van de afspraak. Dus je hebt eerst afspraken nodig. Daarna pas de sanctie.

Even wat anders, dat op bed en dus op hetzelfde niveau gaan liggen is wel iets wat veel honden triggert.
Niet dat dan ineens alles mag ofzo maar het is wel een herkenbaar fenomeen.

Ik zou hem gewoon de slaapkamer uit gooien. En óók geen gepiep, harrie. Inderdaad, je mag helemaal niks. Klopt. Fijn dat je het door hebt.

Yuki schreef: 02 jun 2026, 12:53
We zijn druk met opvoeden

Door hem 7 keer op het bed te laten springen als jij wil slapen?

Maak er nou eens echt een lijdend voorwerp van. Het is een huisdier. Die komt helemaal niet in aanmerking tot inspraak, laat staan verzet.

Dagprogramma maken waarin inderdaad een heeel erg groot aandeel buitenbeweging in zit en thuis is hij gewoon waar jij zegt dat hij is. Punt.
Niet op de bank. Niet op bed. Dat kun je later wel weer goed vinden maar pas als hij dat verdient met aangepast gedrag en dat komt alleen met een periode dat het niet mag er tussen.

Maar weet je, of je het nou vreselijk goed of vreselijk fout doet, een nieuwe jonge hond brengt je bijna altijd op het punt dat je met de handen in het haar zit.
Ook als je je hem met 9 weken krijgt. Het is zo´n grote aanwezigheid en het haalt je vaste routine zo overhoop dat je een "oh mijn god waar ben ik aan begonnen" periode krijgt.
Gaat echt weer over. Wordt gewoon een fantastisch leuke hond met prima gedrag maar je moet wel even op het punt komen waarop lief vinden en geduld hebben het niet meer draagt. Dan ga je vanzelf regie pakken. De kunst is om het voor te zijn zodat je daar niet in gaat overdrijven.

Maar je corrigeert het afwijken van de afgesproken modus dus die moet altijd eerst staan als een huis.
Als je hond op bed mag leer je wat hij daar moet doen. Niet mag. Moet. Wat is het ritueel?

En nogmaals, ga nou alsjeblieft niet doen alsof hij seksueel gestoord is. Geen druppels, geen injectie en geen castratie. Prima zaken op hun eigen plek maar zolang je je hond niet opgevoed hebt slaat het nergens op.

Dat is de kunst. Heel basaal van je afsnauwen zonder dat er een enge sfeer gaat hangen.

Aan nekken trekken doe ik niet. Dat duurt alweer veel te lang.
Het moet in een flits en exact getimed. Zonder allerlei gepraat graag

Er is niets mis met corrigeren maar dat werkt niet als het het eerste is wat je doet.

De basis is structuur, structuur en nog meer structuur.
Een duidelijk dagindeling waarin hij steeds bij je is en weer niet zomaar vrij bij je is. Kan een bench zijn of een oppas of een eigen kamer en in een later stadium een mand.
Het gaat er om dat hij bij je komt en dan leert hoe hij met je om mag gaan.

Poten worden daarbij niet gebruikt. Dat is een terugkeer naar je eigen plek.
Beleefdheid is belangrijk en manieren nog belangrijker.
Dus je mag best corrigeren maar belangrijker is wat hij WEL moet doen. Dat moet je hem aanleren. In dit geval lekker naast je zitten zonder gegraai en geworstel.

Dat betekent dat:
- je het initatief niet bij hem kan laten. Je moet zelf aansturen wat het schema is. Dus als hij na het eten een uurtje in de mand gaat dan richt je je opvoedenergie daar op.
- jij het initiatief wel neemt. Bedenk een schema (hoeft heus niet elke dag hetzelfde te zijn maar dat begint wel het fijnst) en zorg dat dat opgevolgd wordt. Hij is jouw speelgoed, niet andersom dus jij haalt hem uit het doosje.
- je hem zijn overtollige energie op een andere manier laat wegspelen. Veel wandelen, lekker een grote speelgoedbeer die hij kan misbruiken, kluiven, sensatie en toestand maar ook opgelegde rust.

Als je dat allemaal op orde hebt mag je hem rustig een tik geven als hij je aanrandt maar alleen maar tikken lost niets op want honden zijn niet goed in staat om zelf een alternatief te bedenken. Dat is jouw taak.

Het is trouwens niet extreem. Het is een denkfout dat je hond gedragsgestoord is. Hij is gewoon niet opgevoed en heeft dus ook geen castratie nodig.
Wel opvoeding en grenzen.

Daarnaast is elke hond van 9 maanden een irritant ongeleid projectiel. Dat hoort er ook een beetje bij. Dat tweeft ergens tussen verwende pup en denkhengst rond en het is niet te harden maar daar helpt alleen tijd tegen. Echt zo´n drukke brugklasser die van voren niet weet wat hij van achter aan het doen is. Succes!
Probeer echt buiten het gefilosofeer over afwijkingen te blijven. Dat heeft totaal geen zin. Onaangepast zijn is normaal voor een hond van 9 maanden