Wat een hond allemaal kan leren geloof ik wel. Socialiseren en wennen is prachtig maar wat gebeurt als de hond het zelf dus even niet snapt.
Want dat is waar de grensoverschrijdende gedragingen gaan tellen.
Wat als dat drukke jongetje van vorige keer nu ook Livia met een kussen om haar oren tetst? Gaat het dan ook nog goed?
Dus als de vertrouwde situatie ineens niet meer vertrouwt is. Of als je hond toch al wat gestresst rondloopt omdat het vuurwerktijd is of omdat ze loops aan het worden is en de situatie daarom anders beleeft.
Dat is waar je naar kunt kijken als het gaat om hoeveel scherpte gewenst is. De momenten waarop het dus even niet goed geregeld is en de hond niet op aangeleerde kennis terug valt.
Heb je dan een hond die met een beledigde grom wegloopt, in de lucht snapt of de vermeende boosdoener meteen in een houdgreep tegen de muur zet?
Mijn ervaring met een scherpe herder is dat je niet weet wanneer iemand zijn kop thee op zijn schoot laat vallen.
Wat als iemand na 4 jaar voor het eerst binnen komt en dan de sneeuw van zijn schoenen stampt?
Wat als mensen op straat "lollig doen" en je hond expres laten schrikken?
Mijn honden van nu schrikken, rollen met hu ogen en gaan kijken of er nog iets lekkers is. Eva en Wuilus reageerden...anders. En dat verschil is aangeboren. Dat kun je niet veranderen. Ook niet met socialisatie.
Ik zou dus van een retescherpe hond uitgaan en dan bekijken of dat voor jou leuk is. Valt het mee, dan valt het mee en anders zet je de hond bij bezoek lekker in de slaapkamer ofzo.
Het is allemaal geen ramp maar het maakt wel uit.
Mijn ervaring is trouwens dat mensen enorm intolerant zijn naar bijtende honden. Die willen ze eigenlijk alleen nog maar dood of anders weg zien.
En als je dat niet doet vinden ze je asociaal.
