Een Hondenleven

mijke schreef: 26 nov 2021, 23:08 Nou als ik mijn moeder dat beloofd had toen ze een hond nam, zou ik bij haar theoretische dood dus met die kutkees opgescheept zitten. Zou ik me toch flink verslikken in m'n eigen belofte Ik moet er niet aan denken. Gelukkig is mijn moeder nog niet zo oud dat dat aan de orde is hoor, maar dat horrorbeeld doemde meteen bij mij op

Een hond heeft niets aan een baas die hem niet leuk vindt dus zelf houden is nooit een verplichting maar zorgen dat hij ergens terecht kan is toch niet teveel gevraagd?

Van elkaar verwachten dat je de laatste 15 jaar vast bescheiden kijkend naast je mapje uitvaartpapieren gaat zitten vind ik een veel enger horrorscenario.

Ik vind dat je prima een pup kunt nemen als je niet nog 10 jaar gaat leven. Je moet alleen een plek hebben waar hij heen kan en dat is heel vaak helemaal niet ingewikkeld.

Als Hein dood gaat en mijn ouders een pup willen dan moeten ze die nemen. Het spreekt voor zich dat ik die hond neem als ze het zelf niet meer kunnen maar wat is daar negatief aan?
Die hele kramp is nergens voor nodig.

Mira blijft in bed als ik opsta.
Echo gaat meteen naar buiten en dat is niet later dan een uur of 9. Die gaat mee een rondje langs de dieren en eieren pakken.

Mira verschijnt meestal een uurtje later. En dan nog vindt ze het geen probleem om het nog een uurtje op te houden nu ze't weer zo lelijk vindt.

Smiddags gaan we naar kantoor en daar moeten ze koest dus dan is het wel leuk als we eerst nog even naar de zandafgraving of het bos gaan zodat ze hun straaljagerbrandstof even kunnen gebruiken.

Ik moet er wel bij zeggen dat we bijna elke dag een heel late ronde van een half uur tot een uur doen.
Ze gaan dus wel helemaal afgeregeld de nacht in. Als ik dat niet doe is er geen uitslapen bij. Dan wil Echo echt wel rond een uur of 7 plassen.

Vanmorgen was het trouwens Mira die er vroeg uit moest. We hadden oefeningetjes gedaan met paardenlong en daar was ze van ontregeld. Dus die duwde me om kwart over 6 mijn bed uit.

Omdat het leven zonder honden minder leuk is.

Ik vind het gezond en gezellig om ergens voor te zorgen en juist omdat het geen mensen zijn zit er ook geen nijd op de lijn.

Ik heb sowieso dieren (voor de lol natuurlijk) om aan de anders dreigend fuik van efficiënte maakbaarheid te ontsnappen.
Het zou zoooo makkelijk zijn om een verstandig appartementje te nemen en daar exact drie orchideeen te verzorgen en verder helemaal niets maar ik zou moddervet en stapeldepressief worden. Veel te onnatuurlijk.

Maar van die dieren vind ik honden verreweg het leukst.