Een Hondenleven

DexSaarSophie schreef: 05 jun 2025, 19:47

Célie schreef: 04 jun 2025, 17:19

EchoMira schreef: 04 jun 2025, 16:50 Nou, die wordt niet begraven hoor.
Met een boog de oven in.

Nou nog erger levend verbrand

Geef hem dan eerst een flinke klap met een steen op zijn kop dan issie iig buiten westen.

Nou, die wordt niet begraven hoor.
Met een boog de oven in.

Zal ik het nog erger maken? Hij is bijna dood.

Dan ziet een hond er zo uit.

Logische verklaring...hij was aan de beurt. Het is een dodingsstation en degene die gedrag filmde is daar niet aan verbonden en heeft haar eigen insteek. Weer iemand anders zet het op facebook. Dan krijg je dit soort dingen.

Hij heeft een spuit gekregen en dan mag hij naar de vrachtwagen. Er staat niemand bij om te wachten of hij wel echt dood is. Luisteren met je stethoscoopje doe je na de 18e niet meer hoor.

Maar ik zie nog wel leven bij deze hond. Die is niet dood.

Er is een scenario waarbij iemand denkt "hij is dood. gooi hem in een kruiwagen en film hoe de andere honden reageren." en dan is er een scenario "Laten we net doen alsof hij dood is en dat filmen."
Ik vind het allebei om kotsmisselijk van te worden.

Met die achterlijke AI-stem ook. Sterf toch.

"Toch wel leuk.."

is goed Mirella, spreek je over 2 maanden als je in je volgezeken huis tussen 7 gillende bruine pups die niemand wil hebben zit..

Ik heb het echt alleen maar gezien bij mensen die precies zo laks waren als ik had verwacht.
En zelfs als het gebeurt dan nog zou ik er geen nest pups aan over houden.

Bijna gedekt, of zelfs helemaal gedekt is nog steeds iets anders dan een nest.

Je kunt ook niet fokken zonder te castreren, he?
Of wel fokken met honden die niet van een stichting komen.

Er is geen enkele link tussen honden castreren en de populatie. De populatie wordt bepaald door honden waar wel mee gefokt wordt.
In Nederland lopen honden niet op straat hun eigen ding te doen, of ze nou wel of niet gecastreerd zijn. Het maakt bij een normaal verzorgde hond helemaal niets uit of ze gecastreerd zijn waar het om geboortebeperking gaat.

Josefien schreef: 25 mei 2025, 22:43

EchoMira schreef: 25 mei 2025, 01:20 Ik vind het heel erg leuk dat je snapt dat Meden en Perzen met hoofdletters geschreven wordt.

Bij mij is het een standaardwet dat je hond een hormoonaandoening meegeven om zijn gedrag salonfähig te maken inherent ziek is.
Er zit een verraad precies in de crux van de relatie met je hond.
Je hebt je boontjes al gedopt en de rest is gevolg van jouw handeling.

Iedereen kan op een manegeruin rijden en zeggen dat hij lief is maar we weten allemaal dat die knol fysiek aangepast is om jou te dulden.
Het is een kapoentje. Dat is waarom hij luistert.

Heb je het tegen mij?

Alleen het stukje over Meden en Perzen.

Nou. Ik geloof het best van een land dat stierenvechten zo hoog in het vaandel heeft. Waar ik overigens geen probleem mee heb.

Nee, natuurlijk zijn niet alle spanjaarden zo maar dat genderloze gekneuter dat sommige landen/culturen hebben is niet over de hele wereld even populair.

Ik vind hengsten, hanen, katers en reuen ook gewoon leuker dan operatief vernederde genderqueer clowntjes. Dat mag toch gewoon?
Bij honden verkies ik teven maar dat is ook gewoon op geslachtstype. Die neutraliseer ik ook niet.

Amerika is inderdaad nog gekunstelder en nog preutser.
En Nederland doet alles na als het maar amerikaans is. Ook sneu trouwens.

Zullen we anders gewoon geen honden verwaarlozen? Maken ze ook geen pups.
Het is niet alsof castraten op straat laten verkommeren ineens wel prima is.

Waarom zou het amputeren van de testes in het belang van de hond zijn?
Het ging toch over niet fokken? Daar hadden we het van de week nog over.
En waarom liggen de keuzes rondom het welzijn van de hond niet bij de uiteindelijke baas maar bij de bemiddelende wolventrui die twee keer naar de hond kijkt en hem 3 weken later vergeten is? Dat is toch gek?

Feit blijft dat het een ontzettend kunstmatige insteek is om te stellen dat een hond zoals hij geboren niet af is en eerst nog naar de dierenarts moet om gecastreerd te worden om gelukkig te zijn.
Ik zie echt sterretjes bij zoveel gekunstelde hoerensmoesjes. Je wil gewoon een makkelijke hond en zit niet te wachten op zijn natuurlijke gedrag. Zeg dat dan gewoon.

Maar prima, ik wil het wel aanhoren hoor. Vertel eens, wat maakt dat deze specifieke hond van 10 maanden waarvan je niet weet waar hij gaat wonen bij voorbaat beter af is als castraat. En dan de ene na de andere.

Je kunt naar machocultuur wijzen maar ik kan net zo goed misplaatste hollandse preutsheid benoemen.

Ik bedoel niet dat jij dat nu moet beantwoorden hoor. Maar ik vind de gedachtengang zo raar.
überhaupt dat het niet castreren de keuze is in plaats van wel castreren. Waarom is castreren de norm? Over welk welzijn heb je het dan precies?
Ik zie zelf helemaal niet dat castraten veel gelukkiger zijn als ik op straat om me heen kijk.

Ik zie wel veel mensen (vrouwen) die helemaal niets willen weten van geile reuen die kwijlend en klappertandend het tuinmeubilair onder staan te pissen maar ja, die kunnen dan teven nemen of hun reu opvoeden. Maar dat zal wel te simpel gedacht zijn want Elsemieke wil natuurlijk wel gewoon wat ze wil. Of ze daar nou de bijpassende keuzes voor heeft gemaakt of niet.
Welzijn me hol.

Ik vind het heel erg leuk dat je snapt dat Meden en Perzen met hoofdletters geschreven wordt.

Bij mij is het een standaardwet dat je hond een hormoonaandoening meegeven om zijn gedrag salonfähig te maken inherent ziek is.
Er zit een verraad precies in de crux van de relatie met je hond.
Je hebt je boontjes al gedopt en de rest is gevolg van jouw handeling.

Iedereen kan op een manegeruin rijden en zeggen dat hij lief is maar we weten allemaal dat die knol fysiek aangepast is om jou te dulden.
Het is een kapoentje. Dat is waarom hij luistert.

Het is veel te vol en de groep klopt ook niet.

Opgefokt gedoe. Ik zou er ook niet tussen gaan lopen zonder zweep.
Maar goed, je kunt natuurlijk ook voor een normale accommodatie zorgen.

Blijft het feit dat de hond dan "daardoor zo geworden is" en later ook weer "anders kan worden".
Dus het is geen inherente eigenschap van de hond.

Niet dat er geen inherente eigenschappen bestaan, hoor. Tuurlijk wel. Maar dat is niet zo plat als "hij is gewoon onderdanig".
Of "ze is gewoon onzeker". Onzeker ten opzicht van wat? Van een omgeving die hem te complex is? Tuurlijk. En dat is dagelijks een ding. Maar dat betekent niet dat de complexe omgeving niet inwerkt op hoe de hond zich gedraagt.
Is die hond alleen met de baas op de bank ook onzeker? Nee. Dus het is niet de hond.

Nou ja, laten we het op zijn minst "onderdanig aan..." noemen.
Maar hier wordt gesteld dat een hond "gewoon zo is" en dat klopt niet. Dan verwar je tijdelijk gedrag met blijvend karakter.

Maar goed, die denkwijze is ook weer uitvloeisel van de eeuwige neiging om te doen alsof honden doodsimpele dieren met een overwegend descartesiaanse Gestalt zijn.
Dat is natuurlijk niet zo maar mensen hebben dat nodig om het aan te kunnen. Het is een bezwering om het feit dat je een wolf op de bank hebt zitten veilig te maken.

Dus...en nou koffie.

Het gaat er niet om dat de hond "zo is".
Communicatie is altijd iets tussen twee of meer honden, of mensen natuurlijk.

Natuurlijk zijn er honden die zich heel vaak, bijna altijd, in onderdanig gedrag uiten maar dat moet je niet zien als eigenschap van de hond.

Echo weet niet eens wat een klap is en heeft nog nooit iets van me te vrezen gehad maar als ik een kop koffie laat vallen en dan vloek staat ze meteen in een hoek met zo'n houding.
Niet omdat ze bang voor me is maar omdat het voor haar logisch is dat zij zich onbelangrijk en klein maakt omdat ik het op moet lossen.
En ze heeft inderdaad wel van nature "veel gedrag" maar dat is ook bij andere emoties zo.

Dat betekent op geen enkele manier dat ze niet in staat is om zich dominanter op te stellen. Kan ze best als de situatie daar om vraagt.


Zie het als een ietwat slijmerige ober in het restaurant waar je vaak komt. Dat vind jij een slijmer maar zijn vriendin thuis kent dezelfde man misschien totaal anders. Hij is daar niet aan het werk en is misschien juist wel een lompe boer.

Het is bij honden en veel andere dieren altijd een misvatting om een gedrag met een persoonlijkheid te verwarren. Het is maar gedrag en altijd meer verbonden met het hier en nu (waar je zelf ook een rol in speelt dus) dan met de geschiedenis van de hond.

Wat natuurlijk wel veel voorkomt is dat een hond beperkt is door een belazerde socialisatie en te weinig ervaring. Dan kan het allemaal wat minder intelligente worden, zeg maar. Maar dat is ook weer iets anders dan "is gewoon zo".

Net zoals degene op kantoor die altijd het eerst en het vaakst sorry roept niet per definitie de kneus is. Die wil gewoon zo snel mogelijk van het aanstaande gezeik af. Dat is niet hetzelfde.
En degene die in de verdediging gaat en roept dat het rapport godverdomme wél goed is is niet meteen "de leider".

Overigens zijn de kibbelende reuen broers, denk ik. Die lagen in het nest al woedend op elkaar te zijn en dat zijn ze nu nog.

Een ding dat je bij honden altijd moet onthouden. Het zijn mongolen.
Die blijven bij een open hek staan blaffen.
Beetje woedend heen en weer lopen.

Dit zijn een aantal leuke hondenreuen die het maar even te vreten hebben dat ze daar wonen en ruzie is prima. Ze vechten niet, dan reken ik alles goed.

Ik zit nog steeds op de sheepdog te wachten maar oke.
Inderdaad een mooi staaltje rangorde.