Een Hondenleven

Ik zag er net een met zo'n electrisch stepje en een telefoon voor zijn hoofd die midden op straat stilstond.

Maar goed, misschien appte zijn moeder wel dat ze met ome Gerard naar Brazilie vertrekt.

Ik heb mijn telefoon gewoon in mijn zak.
Ik loop niet de godganse dag te beslissen "of hij mee gaat".

En als ik er een uurtje niet naar kijk hoef ik geen sticker.

Ik heb dat verbetene niet over telefoons.
Soms zit ik er anderhalf uur op te werken terwijl de honden aan het spelen zijn. Soms vind ik het lekker om te lopen zonder digitale terreur, dan laat ik hem in de auto.
Vaak loop ik ook wandelend te forummen.

Ik vind het altijd jammer als mensen doen alsof je maar op een manier leuk met je honden bezig kunt zijn en je telefoon daar een belemmering op is. Dat is helemaal niet zo.
De leukste momenten probeer ik juist te filmen om het te delen met...jawel, die telefoon.

Nogmaals, ik wil juist van dat binaire af maar zonder telefoon kon ik waarschijnlijk alleen maar minder leuks met mijn honden doen.
Het gaat helemaal niet ten koste van de aandacht. Hij draagt er juist aan bij.