Een Hondenleven

Shiloh schreef: 05 feb 2026, 21:51 En de volgende overwinning is na weken van hele kleine stapjes ook een feit. Der angst overwonnen en ineens klikt het.

Even als hondennerds onderling, het is voor jou ook een bevestiging dat ze naar je "luistert".
Niet zozeer in gehoorzaamheid maar als in waar ze heen komt. Zodra het lukt.

Taroooo!
Wat leuk dat jullie gewandeld hebben.

Scar hier is ook nog steeds verder aan het ontspannen. Leuk om te zien hoe ze hun eigen draai vinden, he?

Shiloh schreef: 12 jan 2026, 20:26. Ik moet uit mijn hoofd komen. Maar het helpt echt om het van me af te kunnen praten en te relativeren!

Het is ook wel de eerste week he. Je zei het zelf al.
Er veranderd sowieso nog heel veel.
En anders vind je er wel een andere vorm in. Komt wel goed. Dat zou ik vooral onthouden. Ze is niet te dun = ze eet genoeg.
Alleen niet volgens regels en verwachtingen. Dat is oke. Dat ga je je nog met haar uitzoeken. Je hebt nog even de tijd.

Even over stress en verhuizing. Ik heb hier Scarlett (komt ook volwassen bij de fokker vandaan) en ik ben net zo'n detailgluurder als jij.
Ze is hier sinds september en het is nog maar 3 weken dat ik haar ineens betrap op echt ontspannen slapen.
Het is maandenlang een strak bolletje geweest en nu ligt ze soms ineens lang uit echt te snurken. Die laatste spanning is hardnekkig en vraagt zoals je zelf ook al benoemde echt tijd.
Ze is heel vrij en vrolijk maar dat is toch iets anders dan ontspannen want dat is ze zeker niet altijd. Elke hond is anders maar bij haar moet het volgens mij echt meerdere dagen heel veilig zijn voor ze echt zen wordt. Kan ik niet altijd leveren, zo is het ook, maar dan weten we wel hoe ze er bij loopt en waarom ze per se handen wil likken. Want dat wil ze dolgraag en alleen als dat mag ontspant ze echt.

Net zo gek als de baas.

Ik ben het met Marc eens. Zeker met maar 1 hond in huis.
Neerzetten en gewoon echt helemaal niets anders.

Ze heeft geen ondergewicht, geloof ik. Kennelijk eet ze genoeg.
Ik zou er echt helemaal niets mee doen.
Zoals bij elkaar gedrag en emotie bekijkt je hond het door een lens die iets met voedsel weigeren te maken heeft dus de kans dat je het alleen maar extra verdacht maakt is enorm.

Zet maar gewoon een flinke bak brokken neer en laat hem staan.
Dan gaat ze echt wel af en toe even knabbelen en hoe vaker ze dat op eigen pootjes doet hoe veiliger het wordt.
Niet kijken, niet belonen, niet weggaan, niet wegsluiten, niet er iets lekkers bij geven.
Laat het gewoon haar eigen zaak zijn wanneer ze eet en hoeveel.

Niet mis met steun en interventies maar je hebt gewoon niet echt duidelijk wat ze over in haar koppie heeft en net als bij mensen is dat niet altijd gezond. Niet in die vlek gaan wrijven. Eigenlijk zelf ook gewoon geen verwachtingen hebben. Ik snap dat dat lastig is.

Waar ik wel heel erg op zou letten is loslopen als ze wel hongerig is want honger is een sterke prikkel en als er dan aan de andere kant van de weg langs het park een viskraam staat te walmen..nou ja.
Overigens willen honden die thuis niet echt van het taflenen zijn tijdens het wandelen soms wel ineens heel graag gevoerd worden en dat is win-win qua gehoorzaamheid en dan heb je er toch iets in.

En sommige honden hebben gewoon echt (veel) minder voer nodig om op gewicht te blijven dan andere honden. Ook andere honden van hetzelfde ras.
Cleo was inderdaad een zorgwekkende voerweigeraar en kon soms echt meerere dagen overslaan maar ze was niet te doen en tierig zat dus wat is dan precies het probleem?
Van haar huisgenoot Dapper zou niets overgebleven zijn. Dat was een gespierde spijker met extra frikandellen en slagroom en dan ging hij daarna de vuilnisbak in de keuken omgooien om te kijken of er daar nog wat in zat.