Een Hondenleven

mijke schreef:Een Hollandse Herder hoort toch wel enige mate van zelfstandigheid te hebben hoor. In de karakteromschrijving staat dat ze graag samenwerken maar ook zeker zelfstandig zijn en moedig:




Ik heb in dit soort gesprekken nog steeds enorm het gevoel dat alle herders, en zéker Hollanders en Mechelaars, op één hoop worden gegooid. En hoewel die twee in de stamboomloze werkwereld inderdaad eindeloos door elkaar zijn gegooid, is dat bij stamboom toch echt niet zo. Wat malinois al zei, dé Herder bestaat helemaal niet. Het verschil tussen een fci gefokte Hollandse huishond, en een boomloze werkherder met streepjes, is onderling naar mijn idee soms een stuk groter, dan de onderlinge verschillen tussen twee totaal verschillende rassen.

Ik ga mij echt niet laten leiden door het idee dat hier heerst van herders in het algemeen. Ik kijk gewoon naar de hond die ik daadwerkelijk in huis heb, en ik doe het op gevoel zoals ik denk dat het goed is. Ik zal heus tegen dingen aanlopen of dingen bij moeten stellen, maar bij Oor is dat ook allemaal ruimschoots goed gekomen, en op de schaal van alle hondenkarakters zit Ranja zoals ze zich nu toont helemaal niet ver bij haar vandaan. Ik boog dus liever op die ervaring van mezelf, dan telkens bij alles wat ik zeg hele verhandelingen te krijgen over 'alle herders zus of zo'. Ik weet dat het goed bedoeld is hoor, maar voor mij voegt het niet echt iets toe.

mijke schreef:

Lothian schreef: 11 jun 2022, 21:17 Ik kreeg van Mijkes bericht zelf niet het idee dat ze zich echt zorgen maakt maar misschien lees ik het verkeerd.

Nee hoor dat lees je helemaal goed! Wat [mention]Diana[/mention] zegt klopt inderdaad, het is wel prettig om te lezen dat het heel normaal is voor een pup en niet per se iets zegt over het uiteindelijke karakter.

[mention]malinois[/mention] ja aandachtsdingetjes kan inderdaad wel, ik bedoel meer dat we nog niet echt een heel repertoire hebben nu van oefeningen, laat staan van oefeningen die al genoeg geproofed (wat is dat in het Nederlands?) zijn dat we ze ook in een moeilijke situatie kunnen doen. Maar het hele idee van 'met iets anders bezig zijn in de buurt van een spannende prikkel' is opzich ook zonder oefeningen wel uit te voeren. Ik heb het vandaag gelijk anders aangepakt, we waren een paar keer in een situatie met kinderen of brommers in de buurt, en ipv gaan kijken ben ik haar er een beetje met een boogje omheen gaan lokken en dat ging gelijk al zo veel beter.

Sowieso was ze heel stoer vandaag want we hebben ons eerste echte blokje om gelopen. En ze heeft zelfs lekkers aan durven pakken van een jochie, die zelf ook een pup had en die haar goed aanvoelde, dus dat was een prachtig socialisatiemoment, met op de achtergrond nog kinderen met enge fietsen dus helemaal super. We hebben ook het veldje achter het veldje van ons huis ontdekt, ze zat voor het eerst aan de lange lijn en dat was even wennen, als ze aan het eind van de lijn kwam vind ze dat wat spannend, maar dan ging Livia haar halen en dat ging echt supergoed. Lekker samen met de kinderen over het veldje gerend en lekker gesnuffeld.

De nachten gaan ook echt top. Ik heb elke nacht het matras steeds iets verder van de bench weg gelegd, en afgelopen nacht ben ik voor het eerst boven gaan slapen. Geen centje pijn, knappe pup! Als ik haar savonds rond 12 uur uitlaat redt ze het ook prima tot 7 of 8, dan wordt ze nog niet eens uit zichzelf wakker maar omdat wij dan wakker worden.

Alleen laten begint ook te komen, dat gaat eigenlijk vrij vanzelf als je een huis hebt met meerdere verdiepingen en een tuin. Zeker met kinderen die naar bed en in bad moeten etc ben je dan vanzelf al geregeld een half uurtje ofzo uit zicht. Vooral als ze in de bench ligt gaat ze meestal gewoon lekker slapen, af en toe als je even voorbij loopt kijkt ze op met een schuin oor of ze er alweer uit mag, maar zo niet dan geeft dat ook niks. Ik overweeg nu ook om haar maandag niet mee te nemen als ik de kinderen naar school breng, want zoals ik het nu inschat gok ik dat even alleen zijn, zelfs als ze het niet leuk vindt, haar toch minder stress geeft dan mee moeten naar die spannende plek.

EchoMira schreef:Ik snap wat je zegt maar het verschil tussen een belg en een hollander is natuurlijk klein dus dat vergelijk zegt weinig over de aard.
Ik vind van beide rassen een teef trouwens een gedroomde huishond. Maar wel een specifiek soort.
Net als een siamees of een grijze roodstaart. Het wordt sowieso een prominent personage. Daar ontkom je niet aan.

Ik had vandaag mijn whippet en lurcher mee op speurtocht met beperkten. Kan ze zo uit handen geven en op een terras met een kussentje in een hoek leggen en dan gaan vreemde kinderen daar hun madelievenvlechtjes op de koppen van die honden leggen zonder dat ik me er mee hoef te bemoeien. Dáár kun je het ook mee vergelijken.
En dan is een hollander wel degelijk typisch. Ongeacht de lijn.
Niet beter of slechter. Dat is allemaal smaak en doel. Maar ontegenzeglijk typisch. Net als een belg. Of een picardiër.

Bon, een herder zoals deze wordt nooit een "nuchtere, zelfredzame hond". Niet zoals een hovawart of een (oud type) bouvier dat is.
Of een appenzeller (mits je hem die ruimte geeft).
De Noordwest-Europese herders zijn samenwerkers pur sang. Die neigen helemaal niet naar zelfredzaamheid.

Dus daarmee zou ik in die situatie wel troosten en steunen als ze iets eng vinden. Gewoon omdat je weet dat dat altijd, tot op het laatste moment een één-tweetje blijft en je dan wil beginnen met het aanbrengen van hulpen.
Zo'n hond ga je nooit ergens loslaten om het maar uit te zoeken dus waarom zou je daar dan nu op insteken terwijl je ze ook met een klik van je tong naast je kunt zetten?

Het stuur van een hollander is altijd goed genoeg. Maar je moet een leven lang sturen. Er komt geen moment dat ze het alleen kunnen en dat is echt helemaal niet erg. Het is alleen wel specifiek. Je moet geen dingen willen hebben die je niet gekocht hebt.

Inge O schreef:

Manuma schreef: 11 jun 2022, 08:27 Ik ben zelf niet zo van het ‘gaan kijken’, we gaan door spannende dingen heen of we doen op een afstand die ze aankunnen even spelen of wat oefeningetjes. Met stilstaand kijken zie ik vaak juist spanning opbouwen.

Ben ik het helemaal mee eens, hebhet er hier nog niet zolang terug ook nog over gehad. Alleen maar kijken zonder iets met de situatie te kunnen creëert naar mijn ervaring juist angst omdat ze zich teveel gaan focussen ipv. dat 'het' alweer verdwenen is voor ze er echt erg in hebben.
Wil niet zeggen dat je daarmee alle wantrouwenproblemen voorkomt of oplost, maar ik ga liever nergens heen (als blijkt dat pup het niet aankan) dan dat ik ga zitten of lopen kijken.
Bij het minste teken van echte spanning ben ik weg met pup.

Ik begrijp overigens wel je stukje nervositeit over het feit dat Ranja (nu nog) snel onder de indruk is. Zal vast rasverschil in zitten (lees ik hier), maar ik weet dat, als een hovawart zich als pupje zo gedraagt, het nooit een zelfzekere hond wordt, jammer maar helaas. Dus in mijn geval is het dan niet het gedrag van de pup zelf dat ik lastig vind maar het weten dat dat toch min of meer een blauwdruk wordt van hoe ze er later instaan (en ja, die he ik ook gehad).

Niet elke pup die alles vol zelfvertrouwen bekijkt is een rouwdouwer of een grenzeloze plaat-voor-de-kopper, verre van. Wartjes zitten nooit in die twee laatste categorieën en toch hebben bv. Plezantje en dochter Karma nooit (maar dan echt nooit, ik overdrijf niet) enige reserve getoond, alleen gezonde en gedoseerde nieuwsgierigheid.

Misschien eens overleggen met de fokker?

mijke schreef:

Nanna schreef: 11 jun 2022, 11:26 Ik vind een pup die terughoudend reageert juist verstandig. Dat heet lijfsbehoud.
Als je een “plaat voor kop we gooien ons n’importe gewoon in en zien wel waar het schip strandt” hond had willen hebben had je een Labrador uit showlijnen moeten kopen.

Ja mama zwartwit, je weet zelf ook wel dat dat niet is wat ik bedoel

Manuma schreef: 11 jun 2022, 08:27 Ik ben zelf niet zo van het ‘gaan kijken’, we gaan door spannende dingen heen of we doen op een afstand die ze aankunnen even spelen of wat oefeningetjes. Met stilstaand kijken zie ik vaak juist spanning opbouwen. Maar dat is misschien per hond ook verschillend en voor Ranja wellicht ook nog wat vroeg.

Voor nu zijn oefeningen idd nog niet aan de orde, maar het is zeker wel een goede tip. Ik had er zelf nog niet aan gedacht maar ik denk dat je gelijk hebt.