Een Hondenleven

Met Xygan en Xanu heb ik echt een lot uit de loterij. Ze zijn zo geweldig samen, die interactie kan ik enorm van genieten. Maar ook individueel, ze zijn elk totaal anders maar toch een geweldig setje. Met beide honden kun je van alles doen:van suppen tot IGP en van Dock diven tot kroelen. Een dagje relaxen is ook geen probleem. Meenemen naar de camping in Oostenrijk is probleemloos. Ze passen zich zo makkelijk aan. Ze zijn erg sociaal en absoluut geen knokkers of ruziezoekers maar ik laat ze maar beperkt bij vreemde reuen. Ik weet wel hoe zij zijn maar anderen vertrouw ik niet. Xavi is best lastig, altijd al geweest. Geen makkelijke hond. Met mn eigen honden gaat t goed maar met vreemde reuen gaat t niet goedkomen. Hem laat ik ook regelmatig apart uit, vindt ie zelf ook heerlijk. Lekker zn ding doen zonder op zn roedel te moeten passen. Want dat vindt hij wel als ze erbij zjjn. En dan is t ook "Ordnung muss sein" en dat gaat ten koste van de rest want die willen rennen, spelen en vliegen. Maar ook een hond die overal voor in is, ook nog met zn 12 jaar.
Ik wil altijd meerdere honden, maar ik vind t nu wel eng om er straks een bij te zetten bij Xygan en Xanu. Omdat die zo perfect zijn samen. Dat kan alleen maar slechter worden