Een Hondenleven

Vanmorgen was mijn zus op visite. Peer is gek op haar en ineens hup...springt hij zomaar bij haar op de bank. Niet vanuit een aanloop maar zomaar uit het niets.
Dat was de eerste keer na zijn hernia in november.
Hij kwam met die sprong me een beetje over het mot. Mag eigenlijk niet. Ik was er toch wel heel blij mee. De kracht in de achterpoten is toch nog steeds aan het terug keren.

Ik ben heel tevreden met hoe het nu gaat. We lopen zelfs alweer een blokje om. Hij mag zelf zijn tempo bepalen en dat im meestel weer zijn drafje. Omvallen doet hij nagenoeg niet meer. Het pissen met een poot omhoog is nog even een dingetje. Zijn rechter achterpoot is erg zwak en als hij zijn linkerpoot optilt zakt hij nog wel door zijn rechter achterpoot.
Hij heeft al wel uitgevonden dat ergens tegenaan leunen dan wel makkelijk is.
Hij kan ook weer "dansen" en hoppen(galopje) maar dan gaat hij wel ondersteboven. Niet dat het hem deert hoor. Opstaan en vrolijk verder gaan.
Ik loop nu dagelijks met hem over een brug met hellende vlakken en ruige ondergrond. Gaat hartstikke goed.

Peer mag af en toe zelf zijn tempo en afstand bepalen. Dan weet ik wat hij kan en vooral wat niet kan. Hij wil meer dan hij kan.
Voorlopig had dokter Heukdls volledig gelijk dat ze Peer stoer vond

Ik hoef hem niet meer naar de overkant te dragen. Hij loopt er zelf heen. Vanmorgen zag hij zijn collie vriend Falkor. Peer blij en aanstalten maken om erheen te gaan. Toen bleek meneer ook weer aan de riem te kunnen trekken.
Ja; peer loopt aan een ouderwetse riem. Hij kan n.l. alweer harder hobbelen dan ik kan lopen.
Al met al ben ik best wel tevreden.

Staand eten

Het gaat stapje voor stapje vooruit. Hij kan stand eten en drinken. Hij gebruikt 4 poten bij het lopen en als kers op de taart heeft hij net geplast met één poot een beetje omhoog.

Ons stoere ventje.

Peer loopt weer iets beter en beweegt duidelijk bewust zijn poten. Toch zet hij zijn voetjes af en toe niet goed neer. Slepen doet hij ook niet meer.
Jacha had gelijk. Peer is een stoere hond.


Hij kan zijn poot weer redelijk aansturen

Kimmie schreef: 23 nov 2024, 14:33 Ohh wat goed zeg, wat fijn dat zo'n behandeling zo goed werkt, moet hij nog een keer terug? Of is het maar 1 behandeling?

Voorlopig blijft het bij deze behandeling. Sarah was destijds binnen twee weken weer op de been.

Zonet hem aan de overkant in het grasperk gezet. Dan gaat hij eerst zitten kijken maar ineens staat hij op en loopt wel wat wankel maar viel niet om. Hij heeft ook gehurkt gepoept.
Jacha heukels is echt een topdokter.

Nou jaaaaaa vanmorgen heeft hij met een achterpoot aan zijn kop gekrabd. Wat kan je daar dan bij mee zijn. Gevoel en sturing begint nu al terug te keren.

Net thuis. Peer had dus duidelijk een hernia. Ze heeft hem behoorlijk gemanipuleerd. De hernia zat in het midden van de rug. We moeten dagelijks de pootjes masseren.
Peer let het zich allemaal over zich heen komen. Jacha vond Peer een stoere hond. Hij gaf geen kik en begon niet te worstelen tijdens het behoorlijk stevig gepotel aan zijn lijf.
Sarah die heeft destijds tot 2 x toe op de behandeltafel gescheten. Peer heeft dat nu ook gedaan
Hij moet nou op rust en af en toe poten masseren.

De rit op zich is meegevallen. Geen gladheid, sneeuw of files

Nanna schreef: 22 nov 2024, 13:46 Hoe laat heb je de afspraak?

4 uur

Schiet lekker op

We zijn onderweg

Brrŕ ik schijt 7 kleuren om met dit weer zo ver te moeten rijden. Ik ben ook spokebang voor die weg van Almere naar Amsterdam. Ik hoopdat die wel goed gestrooid zijn op middag.

Zover ik weet zijn het de hernia's in de nek die pijnlijk zijn bij Peer heeft zijn hernia in de achterhand.
Ik herken de symptomen van Peer helaas maar al te goed.
Peer eet en drinkt goed en kijkt helder uit zijn oogjes.

Vanmorgen Peer naar de overkant gedragen.
Daar in het gras gezet. Toen een buurvrouw met haar stafford langskwam moest er gekwispeld en gesnuffeld worden.
Peer is wat dat aangaat nog steeds de vrolijke vriend. Hij kan dan 3 stapjes lopen maar zakt dan weer door zijn achterpoten. Ik laat het dan ook maar kort toe.

Wat mij wel min of meer meevalt is dat hij nog wel wat gevoel in de poten heeft en hij plast en poept wel.
Vooral de blije brede kwispelstaart deed me goed.
Gelukkig ben ik niet in de stress geschoten. Ik zie wel op tegen de rit naar Amsterdam z.o. op vrijdag in de namiddag.

Nanna schreef: 19 nov 2024, 13:04 Wat een rotgezicht
Hopelijk kan Jacha wat voor hem betekenen

Voor mij helaas herkenbaar.
Dat het nu twee keer achter elkaar een hond van mij moet treffen.

Cendy schreef: 19 nov 2024, 11:55Hoe is het nu?

Niet best



Afspraak gemaakt bij Jacha Heukels. Kan er vrijdsg terecht of als iemand afzegt eerder.

Sterre schreef: 18 nov 2024, 23:57 Bah wat naar. Waarom wil Peter niet naar d.a. rijden?

Bokkepruik gedoe.

Peer gebruikt zijn achterpoten wel maar alleen als het strikt noodzakelijk is. Doet hem duidelijk pijn.

Man Peter was een blokje om geweest met Peer en onderweg heeft hij gespeeld met een doodle. Niks aan de hand. Naar huis gakomen en hij huppelde meteen naar de keuken voor een koekje. Komt uit de keuken terug en gilt ineens en zakt door zijn achterpoten.
Ik mijn zus bellen om vervoer naar een d.a. want Peter wil niet.
Nou heeft mijn zus ook een oudere hond met artrose en die zei dat dat bij haar hond ook zo af en toe gebeurt.
Nu een carporal gegeven en morgen de da maar ff bellen.