Een Hondenleven

Ik ben ooit begonnen met 1 hond en later nog een keer 1 hond. Bij deze honden kon er wegens verschillende omstandigheden geen tweede bij, ook al had ik dat graag gehad.
Toen Kells bij ons kwam was het al vrij snel duidelijk dat we ermee zouden gaan fokken. Voordat het eerste nest er was, kwam Kells haar moeder, Gina bij ons wonen om te genieten van haar oude dag. Met de geboorte van ons A-nest hadden we dus opeens drie honden. Een B-nest moest er ook komen en ook uit dat nest hielden we een pup aan. Dit keer een reu, want er waren geen teven. Toen hadden we vier honden. Dat was allemaal prima te doen, zelfs een reu in een tevenhuishouding ging goed. Het is alleen ff oppassen als de dames loops zijn en dan bedoel ik vooral met uitlaten. Zo'n familieroedel bevalt ons meer dan prima! Andere setters die ze goed kennen vinden ze een feestje, andere honden is wisselend. Kells hoeft geen polonaise meer aan haar lijf. Aislinn lijkt een beetje op haar (inmiddels overleden) oma Gina, negeren is het beste en onze Fin is leuk met heel veel honden, behalve reuen van zijn eigen formaat of reuen die groter zijn.
Terug naar 4 honden zullen we niet zo snel meer doen. Het huidige trio is prima te handelen, maar ja, we weten niet wat de toekomst ons zal brengen.