Border collie: Al is en blijft Kika moeilijk, om mee te werken en te sporten, en dat is wat ik nu ook wil, is ze ongelooflijk voor me.
Maar het is wel mijn laatste echte werkhond, als ze op pensioen gaat ben ik 60 of ouder, dan kan ik dit echt niet nog eens aan.
De chi's passen me niet echt, kwamen er ook voor man en kinderen, die komen er niet opnieuw. Al is Richaar een schatje.
Do is geweldig en past gewoon altijd. Klein, knuffelig, dapper,, energiek maar evengoed uren rustig op schoot of tegen me aan geplakt speels, stout, grappig en altijd bij me als het kan. Die mag blijven
. Een Poppy vind ik natuurlijk nooit meer, maar een volle beardie wil ik niet, te blafferig (Pop ook al) en dan dat vachtonderhoud.
Shelties passen me als een handschoen, toch de oude zoals Sherlock en Pippa. Denk wel dat er ooit nog eentje komt, maar dan terug heel goed uitkijken naar een stabiel hondje. Ze lijken drukker en drukker te worden (sportlijnen) of angstiger en slomer (showlijnen) maar er zijn natuurlijk nog altijd goede en leuke hondjes te vinden.
Volgende hond zonder werkeisen wil ik iets makkelijkers dan Kika, en dan komen qua rassen veel meer honden in aanmerking.
Windhonden en -kruisingen bijvoorbeeld, retrievers en spaniëls of een of andere grote maar niet te sterke en uittestende andere hond.
Ik wil altijd graag een kleine en een grotere hond er bij.
Waarbij ik voor nu Kika maar even als groot reken omwille van haar felheid en karakter en in vergelijking met mijn kleintjes is ze natuurlijk ook wel groot
.