Een Hondenleven

Welja, ze is eigenlijk ongewoon braaf en rustig geweest, het ging 100 keer beter dan verwacht eens het streng prikkelarm regime ingevoerd werd.
Vandaag alles terug normaal en ik ben al een houten spatel armer en het keukenmes een half handvat kwijt, even vergeten dat ze nu die kap uit is wel weer overal bij kan. En ze even selectief doof is door haar herwonnen vrijheid.
Ze mag zichzelf even terug in conditie brengen en volgende week of de week er na of zo begin ik paaltjes en vlakken te herhalen.

blondie schreef: 08 jun 2022, 11:29 Beterschap, ik hoop dat de ingreep daadwerkelijk invloed zal hebben op het gedrag.

Ik verwacht echt niet dat ze nu makkelijk wordt hoor, alleen dat extra ontvlambare van tijdens de loopsheid mag weg blijven. Dan is ze voor mij goed hanteerbaar en is het ook in de roedel en op wedstrijd goed te doen. En wie weet... we zien het wel, alles wat meer is is meegenomen.

Dirkje schreef: 07 jun 2022, 18:53

Gudrun schreef: 07 jun 2022, 17:16
Maar ik vermoed dat ik morgen heimwee naar vandaag ga hebben.

Die kans is wel aanwezig.

Het is al zover.
Nog 9 dagen...
Ze stond met kap en al op de rugleuning van de zetel en de home-made mooncollar plus penshirt volstaan niet.
En met uitlaten is ze ook weer de oude.
Kap op een aangelijnd dus , subiet extra bench opzetten in woonkamer dus.

Deze nacht wel redelijk rustig geslapen, met kap in grote bench aan ons voeteneinde.

Aftellen dus.

Ik vind het officieel niet meer leuk.
Volgens mij hebben ze mijn hond verwisseld.
Ze slaapt nog altijd, tussendoor wel even wakker en proberen te laten plassen maar wel 1 keer ontlasting maar niks geplast.
Kraag en petshirt liggen klaar maar gewoon nog niet nodig.
Drinken wil ze ook nog niet, dat mocht vanaf 12 uur, eten mag straks ook als ze zin heeft maar daar ziet het er nog niet naar uit.

Maar ik vermoed dat ik morgen heimwee naar vandaag ga hebben.

Zo. Bij gebleven en even geholpen met infuus prikken tot ze sliep. Ze was heel erg snel wakker en onrustigen alles was vlot gegaan dus geen antisedan laten spuiten en mee naar huis. Eens in de auto sliep ze en nu lekker rustig thuis ook. Op naar vlot herstel nu en eerst een periode aangelijnd rustig proberen door te komen.

Hewi schreef: 22 mei 2022, 20:39 Ik ben bang dat clomicalm hier niet bij gaat helpen ik vind dat meer de scherpe randen eraf halen. Ben ik heel erg als ik vind ( ik vind he mijn mening) dat het absurd is dat je wedstrijden voor laat gaan ?

Je hond schijnt een ware idioot te zijn waar jij en de rest van de honden behoorlijk mee zitten maar in belang van de sport moet ze dat nog maar keer doormaken?

Ik vind dat raar. Ik zou het dus ook nu gelijk doen. Hups weg ermee. Maar goed das mijn mening:)

Afspraak staat hoor, 2 juli wat ik zou kon niet meer, maar 7 juni wel! 4 maanden na de vorige loopsheid dus prima zei de dierenarts en ook die zag geen heil in clomicalm (die wou ik niet voor haar gedrag, zou al te gek zij vind ik ook, maar om rustiger te zijn na de operatie), ze mag dag na de operatie gewoon aangelijnd mee wandelen en zo, ik mag er bij blijven tot ze slaapt en meteen ophalen zodra ze wakker is (ze is daar al eens opgenomen geweest voor een obstructie, ze weten dat ze zodra ze zich goed genoeg voelt infuus sloopt en zo).

Kruimel schreef: 22 mei 2022, 10:31 Gewoon nu doen, ze kan nog jaren mee met wedstrijden.
Met de clomicalm ruim op tijd beginnen trouwens.

Oh ja? Wist ik niet, maar ik bel morgen toch de dierenarts voor de afspraak, kan ik het meteen vragen.

Inge O schreef: 22 mei 2022, 09:06

Gudrun schreef: 22 mei 2022, 09:00Oktober...

Sta me toe je dan toch wel een érge wedsrijdfanatiekeling te vinden als je de afwezigheid tussendoor van een paar weekjes zo opblaast. Omdat je zo twijfelde dacht ik dat het om jullie hele wedstrijdseizoen ging, maar er gewoon enkele weekjes tussenuit zijn??

Zoiets is echt compleet niet te bevatten voor iemand die een krater heeft waar het competitiegen zou moeten zitten .

Hahaha ja als ik het lees...
Belachelijk eigenlijk.
Beetje vrees dat na een pauze er een terugval is net nu ze beter begint te lopen. Maar zoals je schreef kan het ook net omgekeerd zijn.
Maar ook een terugval is natuurlijk niet erg, ik ben toch te oud en te traag om nog veel van belang te presteren. En Kika is nog jong... ze wordt pas 2 in augustus.
Ik moet zelf nog wennen aan mijn bijgestelde ambities

Inge O schreef: 22 mei 2022, 08:52

Gudrun schreef: 22 mei 2022, 08:22 Waarom ben ik zo een twijfelaar???

Zelfs dat is een punt van twijfel .

Tot wanneer loopt het wedstrijdseizoen eigenlijk?

Oktober... dus kan best nog nu, er komt nog seizoen na en ik houd meestal in augustus enkele weken pauze tussenin, kan evengoed nu. Hier relativeren helpt als je van tussen de fanatiekelingen komt . Dit topic is echt wel behulpzaam, alles nog maar eens gelezen en ik heb er echt geen zin meer in. Toch vreemd ergens dat je zoiets maar half onthoudt... "Ja, Kika is wat lastig loops, dus ik ging steriliseren... maar ze is zo veel liever en stabieler nu... "
Houden zo dus.

Dagmar schreef: 22 mei 2022, 08:40
Het belang en het welzijn van álle honden + jezelf gaat dan toch echt boven een paar weken agility. Met een hond alleen of stelletje zou je het nog aan kunnen kijken, in deze situatie vind ik van niet.
Ik zou het nu plannen. Dan heb je het ook maar mooi gehad en hoef je er nooit meer rekening mee te houden.

Ja, klopt helemaal.
Even zitten puzzelen... maandag bellen of het 2 juni kan. Nu direct zou beter zijn, maar dan ben ik in de eerste week 3 dagen niet thuis en ik wil dochter niet met de extra zorg opzadelen. Want ik zie het al.. hechtingen vakkundig verwijderd, kraag en body gesloopt, tand stuk gebeten op bench,.... zal je zo maar zien dan (voorraadje clomicalm voor eerste dagen is misschien geen slecht idee met haar hahaha)
Deze week nog vlakken trainen, dan er zelf die paar dagen tussenuit, 2 juni operatie, dan kan ze op pinkstermaandag gewoon 1 keertje mee op wedstrijd (Poppy loopt voor het eerst met haar junior handler ook dus die wil ik niet missen) aangelijnd rust oefenen in de buurt van de terreinen, dan nog even rust, dan vlakken opnieuw en stilletjes terug opbouwen en tegen leuk wedstrijd weekend 16 juli wat ik echt niet wil missen kan ze terug. Die andere wedstrijden schrijf ik wel uit.

En nu standvastig blijven met mijn besluit

Inge O schreef: 21 mei 2022, 08:20 Ik zou de wedstrijden die jullie tot nu toe gelopen hebben zien als een goede start, waarna het gezegde kan gelden : 'reculer pour mieux sauter', iets wat ik in hondentrainining sowieso heel erg belangrijk vind. Iets een tijdje laten liggen werkt vaak beter dan maar door en door doen - nu castreren en in het volgende wedstrijseizoen gaan jullie 'voor het echie'.

Dierenartsen gebeld, 2 zeggen er na 2 weken terug alles doen, ook agility, 2 andere die zelf ook agility lopen zeggen 6 weken...
Even pauzeknop, na 2 weken raakvlakken trainen (met alleen tunnels, zonder springen dus kan wel) en mss na 4 weken terug kijken als tussenweg??? Dat is inderdaad ook een optie en wel nuttig denk ik.

Zazoe schreef: 21 mei 2022, 19:19 Ik zou de impact dat zo'n loopsheid heeft op de rest vam de roedel het zwaarst laten wegen.

Ja, ik heb het topic ook nog eens doorgelezen, ik was vergeten dat zelfs Nanook een veeg uit de pan kreeg.

kloesje schreef: 20 mei 2022, 21:07 Ik zou wachten ze is nu stabiel, lekker sporten en dan van het najaar beslissen

Dat zeiden de agilityvriendjes ook gisteren.

Waarom ben ik zo een twijfelaar???

Dirkje schreef: 21 mei 2022, 11:19
Helemaal mee eens.
Ik denk ook dat het voor de andere honden een verademing is als ze de boel niet meer terroriseert tijdens haar loopsheid.

Daar krijgt ze de kans niet meer toe, dat wordt dan scheiden. Maar handig of leuk is inderdaad anders.

Oh neen, op wedstrijd zeiden onze bekenden net vandaag om best te wachten tot najaar... ik had net besloten om dat dan maar te doen en nu twijfel ik opnieuw!

En ineens zou het tijd zijn voor de sterilisatie.
Maar ja, midden in wedstrijdseizoen.
En ze begint net wat controleerbaar te worden en goed te werken.
Twijfels dus... nog een loopsheid wachten zou op sportief vlak ideaal zijn.
Maar dan is het na de 3e loopsheid dus ben ik het voordeel kwijt ivm mammaetumoren.
En dan moeten we weer een loopsheid door.
Heb overlegd met de dierenart en het is echt ofwel volgende week ergens ofwel wachten, tot in het najaar.
Ik ga even zien hoe ze morgen loopt en dan beslissen...
Of dan nog wat verder twijfelen.
Lastig.

Marc schreef: 05 feb 2022, 12:01
Dat las ik wel. De bench in en daarna aan het nekvel vasthouden en doorkammen. En verder doe ik volgens mij echt niet alsof iedereen hier zijn hond gewelddadig doorpakt toch?

Neen. Na de beet aan het nekvel de bench in wegens willen blijven bijten en mezelf niet willen laten bijten.
Daarna halsband aan, die vast en op de schouder! Kammen zonder boosheid tot ze rustig werd, daarna lekker kauwspul in de bench. Haar kennende had ze anders perfect door dat grommen bij iets wat haar niet bevalt succes heeft. Heeft ze bij dochter ook geleerd: als ik even grom aarzelt ze, als ik harder grom stopt ze, dus die kan haar niet overal aanraken. Kika houdt nietvan aanrakingen, ik ben ook de enige die haar kan oppakken, bij mij knuffelt ze dan, anderen laat ze het echt niet toe.

Achteraf gezien: waarschuwing negeren was niet slim, foute inschatting van me, maar aan de andere kant wil ik wel gewoon aan haar lijf mogen komen als het nodig is, en dat kan ik nu. Naar mijn gezicht happen is gewoon niet toegelaten, actie reactie. Ik heb ook totaal niet het gevoel dat onze relatie er onder geleden heeft.

Niet dat ik de eerste tijd ga kammen, niet tot ze voor de rest terug normaal doet, maar vb op wandeling daarnet een tak uit haar broek halen kon gewoon en gisteren haar loopsheidsbroekje aan doen om in de hall te trainen kon ook. Dag voor het kam-incident was dat ook onder protest.
En natuurlijk ga ik eens de loopsheid voorbij is meer op stresssignalen bij kammen letten, korte sessies doen en belonen.

Ik begrijp wel wat je bedoelt, met het samen met de hond werken en de andere dingen die je schrijft. Ik ben het er alleen niet mee eens dat het altijd de beste manier is, of tenminste dat daar ook geen nadelen aan zijn.
Je schrijft Bas mensen claimt na aaien en ook in vreemde auto's springt en die dan claimt en dat je dat gevaarlijk vindt.
Waarom krijgt ze die kans? Omdat ze geen leiband om wil of omdat ze zonder leiband niet genoeg naar je luistert om weg van die mensen of uit die auto te blijven? Dit is iets wat ik zelf met mijn honden in geen geval zou willen.

Kan zijn dat dit voor jullie zo werkt en goed voelt, voor mij niet .

Gos schreef: 04 feb 2022, 23:51

Gudrun schreef: 04 feb 2022, 23:02 En wat als je altijd normaal kan kammen en je dit ook zo van pup af hebt aangeleerd en ineens (door loopsheid vermoedelijk) niet meer? En ze nog nooit hapte en nu ineens wel om "niks' (in haar ogen wel natuurlijk, maar ik was op haar schouder aan het kammen omdat ik wou nakijken op vlooien, geeneens aan haar achterkant)

Oh meisje, sorry dat je mij hapte ik laat je maar met rust?

Zoiets heb ik nog nooit meegemaakt, dat er eentje ineens uit het niets een poging tot bijten doet. Ik heb wel andere gedragsveranderingen meegemaakt met loopsheid maar zoiets met geen van de drie teven. Ze waren dan eerder nog kleffer tegen mij. Kriegelig waren ze hooguit naar andere honden, niet tegen ons.

Uit het niet nu ook niet, ze gromde eerst wel. Maar 't is een mopperpotje en ik wou echt nakijken dus ik zei stel je niet aan en borstelde verder. Direct er na hap.
Achteraf... ik weet dat ze enorm snel spanning opbouwt en ik weet dat ze reactief is, ik had het misschien anders kunnen aanpakken, maar gewoon borstelen wat altijd kan? Echt niet verwacht. En ze mag best haar humeurtjes hebben en ik houd daar in een bepaalde mate rekening mee, maar dit kon voor mij gewoon echt niet.
En neen, dit is mijn 20 e hond in die ik van pup af heb, ook nog nooit meegemaakt. Ze zijn inderdaad meestal wel wat prikkelbaarder naar vreemde honden en heel klef naar ons en naar roedelgenoten, op elkaar rijden etc... daarom dit topic dus.
Maar ik las toch ook al van 2 mensen die dit wel herkenden dus het zal dan toch wel daar door komen, ik vind ook geen andere oorzaak.

billy schreef: 04 feb 2022, 23:13 Ik heb best wel stevige rassen gehad qua karakter, maar wat ik lees over je Kiki zou ik nooit zoiets willen, maar ik val al niet zo op herders en druktemakers, en ja dat zijn een anders soort van druktemakers als terriers, denk ik.

Hahaha en ik wil nooit een terriër want dat komt echt niet goed, ligt me totaal niet.

Ik ben vrij dol op haar, ook al is ze soms een pain in the ass.
Trainen en werken met haar is zo een plezier.. altijd klaar, altijd gedreven, altijd slim en snel. Met een enorme focus op de taak en op wat ik van haar vraag. Heerlijk!
En ze is heel inventief en vaak ook grappig, dat vind ik niet vaak terug bij borders, dat grappige, meeste zijn overdreven serieus (zij ook wel als ze aan het werk is).
Alleen is en blijft het een driftkikkertje met wat bijzondere trekjes. En dat auto drijven waardoor ik niet altijd normaal kan wandelen is ook wel een lastige moet ik toegeven, maar we vinden er onze weg wel in.

Jackira schreef: 04 feb 2022, 22:06

Gos schreef: 04 feb 2022, 16:48 Voor iets als kammen hoef ik echt niet door te pakken, dat keer ik ze gewoon rustig aan. Vanaf pup, of als ze later kwamen, vanaf welke leeftijd dan ook. Maar goed, dan niet meteen alles willen doen maar rustig opbouwen. Daar hoort ook bij, even stoppen als je ziet dat het iets teveel wordt. Momentje ontspanning en dan kon ik altijd gewoon verder. Nooit een snep bij gehad, ook niet van Laika die hier indertijd binnen kwam met een wantrouwen van hier tot Tokio. Laat staan een beet. Allemaal (bijt)werk gefokte herders.

En wat als je altijd normaal kan kammen en je dit ook zo van pup af hebt aangeleerd en ineens (door loopsheid vermoedelijk) niet meer? En ze nog nooit hapte en nu ineens wel om "niks' (in haar ogen wel natuurlijk, maar ik was op haar schouder aan het kammen omdat ik wou nakijken op vlooien, geeneens aan haar achterkant)

Oh meisje, sorry dat je mij hapte ik laat je maar met rust?

@Marc : ik kan haar kammen. Aangeleerd als pup zoals aan al mijn honden en ik kan het gewoon. Als ik Poppy kam (veel vaker omdat die een andere vacht heeft) komt ze er bij staan om ook ene paar borstelstreken te krijgen tussendoor. Ook nagels knippen.
Alleen nu plots niet, vermoedelijk door de loopsheid. En toen hapte ze me. Dit vind ik gewoon niet kunnen.
Vandaar dit topic, of loopsheid een dermate grote invloed kan hebben.
Ja dus blijkbaar, er zijn nog mensen die dit beschrijven.

Ik heb altijd shelties gehad, ik heb gevoelige Poppy, ik heb nog nooit "doorgepakt" in de betekenis die jij er nu aan wil geven. Nu enkel en alleen in dit geval deed ik het en vond ik het nodig omdat ik dit gewoon niet wil toestaan, hapje baas nemen.

Net getraind met haar, loopsheidsbroekje aan en uit zonder gemor en een goed zo, flinke puppy, kom we gaan fijn trainen nu.
Dus ik denk dat het intuïtief een juiste handeling geweest is.

Inge O schreef: 04 feb 2022, 14:57 Nee, dit had ook niks met jou te maken als ik het goed lees?

Hoewel ik het zelf wel raar zou vinden als een hond hier zo reageert (Pippa) op zelfs nog maar de nabijheid van een andere hond, hier doen zelfs mijn twee 'vijandinnen' dat niet eens.

Pippa is oud, klein en zeer verstandig.
Kika jong, wild en onbeheerst en bijna 3 keer zo zwaar.
Misschien gewoon dat alleen al?

Pippa krijgt wel andere privileges, za gaan altijd mee de badkamer in en daar liggen wachten op de badmat. Kika mag dat niet, ik wil me rustig kunnen afdrogen en omkleden.

Nanna schreef: 04 feb 2022, 13:31 Nee. Onderling zoeken ze het maar uit, mits geen vechtpartijen.
Als ik me daar mee moet gaan vermoeien is het eind zoek.

Voila, dan zijn we het eens.
Ik begon al aan mezelf te twijfelen.

Even ter illustratie ivm het claimen.
Met die opmerking er bij dat er tot nu toe gewoon normaal gedrag is van iedereen, Kika is veel buiten geweest want ik was aan het poetsen en daar houdt ze niet van.

Fotoreeksje genomen van waar ik nu zit.
Iedereen is rustig, Do langs me, Pippa op de poef naast Do.
Kika komt binnen en springt mee op de leuning, niemand reageert.
Kika blijft zitten, kijkt niet naar Pippa, iets later gaat Pippa rustig weg en gaat al even rustig in de buurt van Sherlock in de andere hoek liggen (oude hondjes hoekje noemen we dat, daar kijken we tv en moet iedereen altijd rustig zijn, daar wordt nooit woest gespeeld). Vervolgens gaat kika liggen waar Pippa lag en gaat maffen.
Rechts van de Nanook en de chi's.
Poppy zoals gewoonlijk in een hoekje op de grond, is even langs mijn linkerkant een aai komen halen.
Bij dit alles is er geen onvertogen woord of blik gevallen.

Vinden jullie dan dat ik Kika had moeten weg sturen omdat Pippa'tje daar lag?

Alfilillo schreef: 04 feb 2022, 07:54 Dat je niet met haar gaat fokken, lijkt me verstandig. Niet dat ze een vervelende hond zou zijn hoor, maar wel een beetje erg scherp karakter.

Bij wat je schrijft over haar claimgedrag, had ik eerst zoiets van ´wow, dat zou ik nooit toelaten´, maar daarna bedacht ik dat het er hier niet heel anders aan toegaat. Soms zijn dingen heel subtiel, en als je ze hier dan opschrijft, lijken ze veel heftiger.
Hoewel Alfil lang niet zo hoog zit in zijn energie, was hij het eerste jaar dat hij bij ons was (vanaf 8 maanden) ook zo reactief. Hij ging ook agressie vertonen naar Lily en jongste zoon (naar mij nooit overigens). Puur afreageren van spanning. Daarbij heb ik wel doorgepakt en toen was het ook over. Maar dat subtiele claimen is er nog steeds wel een beetje. Stel, ik zit op de bank in de hoek en Alfil ligt naast me. Dan zou Lily bijna nooit op de vrije plek naast Alfil in de andere hoek gaan liggen. Dan moet ik tussenin gaan zitten en het liefst wil ze dan ook nog uitgenodigd worden door mij. Ander voorbeeld, de honden krijgen altijd de vetrandjes van mijn vlees. Als ik ze daarvoor roep, staat Alfil altijd vooraan. Lily staat een stukje achter hem. En hoezeer ze ook een vreetzak is, ze is dan zo beheerst. Niet het minste gedring. Ik laat het zo, want de dingen gaan harmonieus nu en ik denk dat Lily het ook niet fijn zou vinden als ik de situatie geforceerd zou proberen te veranderen.

Dit dus maar dan uitgebreider want met meer honden. En gelukkig geen kleine kinderen meer.

Marc schreef: 04 feb 2022, 00:03 Maar ze heeft je in je gezicht gebeten omdat je doorpakt? Dus hoe goed werkt dat? Natuurlijk is ze nu weer lief. Elke hond streeft naar harmonie. Het is nu de vraag wat ze volgende keer doet als ze het belangrijk vindt. Ik pak wel door maar niet als ze gaan grommen en dreigen want dan ga ik te ver. Ik pak door op een andere manier en kan alles met ze doen. Ze zijn ook reuze makkelijk dus ik snap dat dat geen vergelijkbare situatie is. Wuilus beet ook met kammen. Dus ik stopte als ze haar tanden liet zien en leerde haar door steeds te stoppen maar wel steeds opnieuw te beginnen juist een andere manier aan. Een lieve manier van kammen zonder druk. En daarna was het meer ok. Dat bedoel ik vooral. Ik veroordeel niks en heb de wijsheid niet in huis maar doorpakken aan het nekvel en in je gezicht gebeten worden is wel een signaal. Als ze dat nog een keer doet heeft dit dus niet gewerkt. Dat echte doorpakken. Als ze het niet meer doet wel. Ik denk dat ze het volgende keer weer doet door het dwingen maar misschien heb ik dat mis. Wuilus beet altijd als ze te hoge druk kreeg. Dus doorpakken. Later toen ik dat niet meer deed beet ze me nooit meer. Ik vertrouwde haar en als ze haar tanden liet zien en gromde stopte ik. Maar ik kon steeds meer en later alles met haar doen.

Neen, ik kamde gewoon zoals altijd (krabde erg en wou op vlooien controleren), toen gromde ze en hapte toen ik gewoon door deed, en ik deed haar 100% zeker geen pijn. Bench in (wou ook andere honden in de buurt happen) wondjes ontsmet.
En dan direct daar na, omdat ik dit echt niet vond kunnen, heb ik haar met halsband aan en die vast gewoon normaal geborsteld tot ze rustig bleef staan, dan er na even met kauwspul in de bench om restspanning te laten afvloeien.

blondie schreef: 03 feb 2022, 19:28 En de verwondingen in je gezicht, geen ontstekingen mag ik hopen voor je?

Onderste is eerder een schram, bovenste is wat dik en hard, was ook dieper, maar na alle ontsmettingsalcohol van gisteren komt dat wel goed [/quote]

Maar ik kan zeer slecht tegen dat soort gedrag eerlijk gezegd. Happen naar gezichten en ook nog raak bijten duurt bij mij wel een paar uur of een paar dagen voor ze weer op gelijke hoogte mogen, en vervelend claim gedrag richting andere dieren die in hun buurt komen accepteer ik eerlijk gezegd ook niet, dan gaan ze zelf maar even wieberen en op een plek liggen waar ze hun goddelijke zelf kunnen zijn.

hmmm... hier moest ik even over nadenken.
Er zijn er nog die het doen... als Maya bij zoon zit komt niemand in de buurt zonder een grauw en de anderen pikken dat.
Do doet het ook als ze bij mij zit. Nanook bij Greta. Bella vanuit de zetel op iedereen. Sherlock als hij ligt te slapen.
Zelfs lieve Poppy deed het laatst toen ik haar aan het knuffelen was, tegen Kika nog wel, die daarop dan ook afdroop.
Maar dat gebeurt ook als iemand lekker ligt en een andere wil die plaats.
Dit klinkt als een vreselijk huishouden zo hahaha nu ik het schrijf, maar het is in het echt wel oke hoor, we hebben ruimte, veel honden en ze respecteren dat van elkaar wel. En nu houden ze meer rekening met Kika haar bubbel dan anders.
Als Do of Kika op schoot zit en ik roep iemand, of iemand komt en ik ga op de vraag van die hond in dan doen ze het niet (meer) want indien wel worden ze op de grond gebonjourd.

Over op gelijke hoogte komen: Kika lag vandaag enkele keren op mijn plaats toen ik even opgestaan was voor iets, maar als ik terug kwam ging ze gewoon zonder dat ik iets deed of moest zeggen opzij ruim voor ik er was. Ik denk echt niet dat ik een probleem heb qua overwicht. Gisteren was wel duidelijk een (test?) momentje, een verlies van zelfbeheersing van haar. Prikkels omlaag tijdens loopsheid dus vanaf nu.

Ik zie haar absoluut NIET als agressief. Wel als (erg) reactief en met nog weinig zelfbeheersing.
Nanook is vb wel (hond)agressief, Jinn was dat ook en dat is echt wel ander gedrag.

Ik kan me natuurlijk vergissen, maar ik denk van niet, de toekomst zal het uitwijzen.

En als je pinda scheef zit ga je op een andere plek maar je ongenoegen in je eentje uiten maar niet in de groep of naar de mensen toe.