Een Hondenleven

De hond in de kruiwagen is toch een heel andere hond? Een andere roedel?

Susam schreef: 26 mei 2025, 17:02
bij mij was het puur zodat je er niet meer kon of mocht fokken onder het motto dan is het water naar de zee dragen, er zijn er honden genoeg denk ik?

Maar dat geldt toch niet alleen voor stichtinghonden? Dat het niet de bedoeling is dat men in het wilde weg gaat fokken met hun huisdieren.
Het kan en mag wel, maar zelfs na de coronagolf zien we niet zeeen van (zwerf)dieren in Nederland.

Susam schreef: 26 mei 2025, 12:42 In het contract van mijn stichting stond een castratieplicht. Maar dan wel na de leeftijd van 1,5, dat vond ik al baanbrekend want de meeste buitenlandse honden worden zoooo/te jong gecastreerd met alle gevolgen van dien. Toen ik zei niet te willen fokken maar ook niet te gaan castreren, hebben we dat onderdeel uit het contract gehaald.
Ik heb overigens nog nooit bewust een hond gekozen op sexe.
Ik viel op een hond en dat was het, of het nu een reu of een teef was. Ik kan Sam prima op zijn naakthondjes buikje aaien hoor.

Weet jij wat de motivatie achter de castratieplicht is? Waarom ben je als koper verplicht om een hond van de stichting te castreren?
In jouw geval is er een uitzondering gemaakt op een bestaande regel. Maar waarom is die regel er? Waarom staat dat in het contract?

ranetje schreef: 25 mei 2025, 16:47 Ik denk niet dat het om "de vraag uit Nederland" gaat?
Nederland vraagt toch niet om gecastreerde reuen, of wel?
Een (te) jong gecastreerde reu of teef zou voor mij al een reden zijn om ze niet te willen
Hoe wordt daar in het algemeen over gedacht eigenlijk?

Als Spanjaarden geen gecastreerde reu willen dan lijkt me dat de reden om ze pas te castreren als ze naar het buitenland gaan.
Om dan te zorgen dat ze niet aan vermeerdering deel kunnen nemen.
En niet castreren voor die verhuizing om te voorkomen dat ze in Spanje zelf niks meer kwijt kunnen?

Als voorbeeld de doelstellingen van Stichting Love for Strays Nederland (actief in Griekenland niet Spanje):
Het (doel) verzorgen van straatdieren, waaronder begrepen het verlenen van medische zorg (zoals het steriliseren, castreren en vaccineren) en het (laten) voeden van de straatdieren, alsmede het overbrengen van de straatdieren naar andere landen waaronder Nederland, één en ander met oog op het aantal straatdieren te verminderen;
Het (doen) geven van voorlichting en educatie over (onder meer) omgang met dierenwelzijn in het algemeen en dieren in het bijzonder aan (onder meer) scholen.

Er wordt er gesproken over castratie- en sterilisatieprojecten. Ik neem aan dat dit honden en katten zijn die worden gevangen en daarna de straat weer op gaan? En dat op die manier het aantal zwerfdieren moet verminderen.
Als het dier naar het buitenland gaat is er ook een straathond/kat minder, dus of dit dier dan gesteriliseerd wordt of niet doet er in theorie niet meer toe. Dat zou de verantwoordelijkheid van de nieuwe eigenaar moeten zijn.

Ik denk dat er heel verschillend over (vroeg)castratie gedacht wordt. Dat is eigenlijk een extra reden om de beslissing over te laten aan de toekomstige eigenaar.
Maar veel stichtingen castreren toch (vermoedelijk bij een leeftijd van 6 maanden en ouder). Is dit dan meer om symbolische redenen? Of verplicht een land de dieren die ouder zijn dan een bepaalde leeftijd te castreren als ze naar het buitenland gaan?
Dat dieren pas gecastreerd worden als ze 'verkocht' zijn zal ook met financien te maken hebben. Castratie/sterilisatie kost geld. En in het land zelf kunnen ze de dieren inderdaad blijkbaar niet kwijt als ze al gecastreerd zijn.

EchoMira schreef: 25 mei 2025, 14:01 Ik zie wel veel mensen (vrouwen) die helemaal niets willen weten van geile reuen die kwijlend en klappertandend het tuinmeubilair onder staan te pissen maar ja, die kunnen dan teven nemen of hun reu opvoeden. Maar dat zal wel te simpel gedacht zijn want Elsemieke wil natuurlijk wel gewoon wat ze wil. Of ze daar nou de bijpassende keuzes voor heeft gemaakt of niet.
Welzijn me hol.

Ik verbaas me daar ook weleens over. Maar dan met name over vrouwen die per se een teefje willen en geen reu. En dan op een 'AAAH' manier. Er hangt een piemel onder. Wat eeeeerg! Reuen kan je niet over de buik aaien. Dat soort dingen. Ik kan daar niet bij, hoor.
Ik kan wel snappen dat mensen een voorkeur hebben voor een reu of een teef, maar niet op basis van het aah-argument. Een beetje mannelijkheid is al snel taboe.

Niet. Daarom juist. Ik vraag me ook af waar het stichtingenbeleid eigenlijk vandaan komt.
Is het vanuit de insteek 'we castreren de dieren omdat ze zich dan niet vermeerderen op straat en het probleem straathond verdwijnt'.
Of: als ze gecastreerd zijn, zijn ze makkelijker bij elkaar te houden in een asielsituatie.
Of: dat is de vraag in Nederland? Amerika is meer een castratie-land dan Nederland denk ik.

Smoothie schreef: 25 mei 2025, 09:07 Wilma kwam uit een Spaans asiel waar de honden 24/7 in roedels leefden. Op het filmpje zag het er vreedzaam uit, maar ze was wel gebeten door een andere hond. Mij werd verteld dat de reutjes alleen werden gecastreerd als ze voor het buitenland waren gereserveerd, omdat Spanjaarden geen gecastreerde reuen willen. Geen idee of dat klopt.

Maar gebeurt dat niet-castreren dan vanuit het gezichtspunt van het welzijn van de hond of vanuit het gezichtspunt van een (macho)cultuur?

Stel deze honden horen bij een stichting. Ze plaatsen de 'baas' bij een nietsvermoedende adoptant uit Nederland. De hond is beschreven als 'zeer sociaal want is gewend om samen te leven met veel honden etc.'.

Qua uiterlijk heeft Daphne wel iets van hem weg en zij staat al binnen een dag op gereserveerd:
https://verhuisdieren.nl/plaatsprofiel/ ... ar-zwolle/

Hoe zal dat gaan?

Marc schreef: 21 mei 2025, 18:55 Wie zo te zien echt de hoogste in rang is is die liggende Duitse herder. Die geeft er niks om en protesteert als de witte hond langs komt. Denk dat dat de hoogst geplaatste teef is.

Maar de herder die slaat blaffend alarm. Ik weet niet of dat gedrag is wat typisch is voor een rang hoogste hond? Een oprechte vraag, ik weet het niet. De herder gedraagt zich ook wel angstig.

Ik ben trouwens ook benieuwd wat er gebeurt nadat het filmpje afgekapt wordt. Het zou mij ook niet verbazen dat die hond een stapje verder gaat en niet zo gezellig is.